ВепКар :: Тексты

Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Ezmäine kirjeine korinfalaižile (4:1-21). Apostolan jüged rad

Ezmäine kirjeine korinfalaižile (4:1-21). Apostolan jüged rad

вепсский
Младописьменный вепсский
1Sid' kaikuččele tarbiž pidäda meid Hristosan käskabunikoin, kudambiden holihe om anttud Jumalan peitazjad.

2Sišpäi, kenele om midä-se anttud, varastadas, miše hän linneb sen verdan arvokaz.

3No minei om üks'kaik, tö sudiškandet mindai vai mitte-ni mehiden sud. Minä iče-ki en sudi ičtain.

4Hot' minä en teda ičein taga nimittušt värhut, no se ei znamoiče, miše minä olen oiged. Minun sudjan om Ižand.

5Sikš algat sudigoi edel aigad, edel Ižandan tulendad. Hän avaidab kaik pimedad peitazjad i pal'l'astab südäimen tahtod, i sid' kaikutte sab kitändan Jumalaspäi.

6Velled, rindataden meid kesketi minä olen pagižnu ičesain i Apollosas teiden täht, miše tö meil opendaižitoiš el'gendamha sanad: "Nimidä sen päle, mi om kirjutadud". Algat sid' surendelgoiš toine toižen edes.

7Ken paneb sindai korktemba toižid? Midä mugošt sinai om, midä ed ole sanu lahjaks? Ku oled sanu sen lahjaks, ka midä sid' surendeldas, kuti se om sinun satuz?

8Ka, tö olet jo külläižed, olet bohattunuded, tehnus kunigahikš — ei kut mö. Voi, ku tö tozi-ki oližit kunigahin, sid' mö-ki tegižimoiš kunigahikš teidenke ühtes!

9Minei nägub, miše Jumal pani meid, apostoloid, kaikiš jäl'gmäižikš, kuti surmha suditud. Olem kaiken mirun sil'mnägubal, angeloil da mehil.

10Mö olem meletomad Hristosan täht, tö melevad Hristosas. Mö olem välläd, tö vägevad; teid korgenzoittas, meid alenzoittas.

11Mö kut ende-ki tirpam näl'gäd da jomannäl'gäd, kävelem alasti, meid nagrdas, mö šläbäidam sijaspäi toižhe

12i jügedas radam ičemoi käzil. Meid hondostadas, mö blahoslovim. Meid kükstas, a mö tirpam.

13Meiš sanutas kaiked pahad, a mö vastust andam hüvüdel. Tähä päivhäsai mö olem neciš mirus kuti rujod, kuti kaiken mirun paha jänduz.

14Kirjutan necen ei sikš, miše huigenzoitta teid, a tahtoin nevoda teile, kut ičein armhile lapsile.

15I hot' teil oližiba tuhad Hristosan uskondan opendajad, teil om vaiše üks' tat. Ved' minä olen sanu teid Hristosan Iisusan uskojikš, ku sanelin teile hüväd vestid.

16Sikš pakičen teid lujas: otkat mindai ozuteseks, kut minä olen otnu ozuteseks Hristosan.

17Olen sen täht oigendanu teidennoks Timofejan, kudamb Ižandan täht om minei kuti armaz poig. Hänele minä voin uskta. Hän johtutab teile, kut minä astun Hristosan tedme i opendan sihe kaikjal, kaikuččes uskondkundas.

18Erased teišpäi zavodiba surendeldas, meletaba, miše minä en tule-ki teidennoks.

19No minä teravas tulen, ku Jumal andab, i kacun, om-ik neniden surendelijoiden vägi sanoiš vai azjoiš,

20sikš ku Jumalan valdkund ei tule sanoiš, a väges.

21Midä tö tahtoit: tulen-ik teidennoks batog kädes, vai tulen armhas i laskvas meles?

Первое послание к коринфянам (4:1-21)

русский
1Итак каждый должен разуметь нас, как служителей Христовых и домостроителей таин Божиих.

2От домостроителей же требуется, чтобы каждый оказался верным.

3Для меня очень мало значит, как судите обо мне вы или как судят другие люди; я и сам не сужу о себе.

4Ибо хотя я ничего не знаю за собою, но тем не оправдываюсь; судия же мне Господь.

5Посему не судите никак прежде времени, пока не придет Господь, Который и осветит скрытое во мраке и обнаружит сердечные намерения, и тогда каждому будет похвала от Бога.

6Это, братия, приложил я к себе и Аполлосу ради вас, чтобы вы научились от нас не мудрствовать сверх того, что написано, и не превозносились один перед другим.

7Ибо кто отличает тебя? Что ты имеешь, чего бы не получил? А если получил, что хвалишься, как будто не получил?

8Вы уже пресытились, вы уже обогатились, вы стали царствовать без нас. О, если бы вы и в самом деле царствовали, чтобы и нам с вами царствовать!

9Ибо я думаю, что нам, последним посланникам, Бог судил быть как бы приговоренными к смерти, потому что мы сделались позорищем для мира, для Ангелов и человеков.

10Мы безумны Христа ради, а вы мудры во Христе; мы немощны, а вы крепки; вы в славе, а мы в бесчестии.

11Даже доныне терпим голод и жажду, и наготу и побои, и скитаемся,

12и трудимся, работая своими руками. Злословят нас, мы благословляем; гонят нас, мы терпим;

13хулят нас, мы молим; мы как сор для мира, как прах, всеми попираемый доныне.

14Не к постыжению вашему пишу сие, но вразумляю вас, как возлюбленных детей моих.

15Ибо, хотя у вас тысячи наставников во Христе, но не много отцов; я родил вас во Христе Иисусе благовествованием.

16Посему умоляю вас: подражайте мне, как я Христу.

17Для сего я послал к вам Тимофея, моего возлюбленного и верного в Господе сына, который напомнит вам о путях моих во Христе, как я учу везде во всякой церкви.

18Как я не иду к вам, то некоторые у вас возгордились;

19но я скоро приду к вам, если угодно будет Господу, и испытаю не слова возгордившихся, а силу,

20ибо Царство Божие не в слове, а в силе.

21Чего вы хотите? с жезлом придти к вам, или с любовью и духом кротости?