ВепКар :: Тексты

Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Ezmäine kirjeine korinfalaižile (11:17-34). Kut söda pühä long

Ezmäine kirjeine korinfalaižile (11:17-34). Kut söda pühä long

вепсский
Младописьменный вепсский
17Tahtoižin sirttas toižehe azjaha. Minä en voi kitta teid teiden suimiš, kudambad toba enamban pahad mi hüväd.

18Ezmäi kaiked olen kulnu, miše konz tö keradatoiš ühthe, teiden keskes sündub ridoid. Minä kuti uskon neche.

19Ka, teiden keskes voib olda erilaižid melid, i nece ei ole hond, sikš ku siloi tö nägištat, ken teišpäi voib püžuda vahvemba uskondas.

20Nu ka naku, konz tö keradatoiš ühthe, ka sidä ei voi lugeda Ižandan pühäks longikš,

21sikš ku kaikutte rigehtib söda ičeze sömid: toine om näl'gäs, a toine om humalas.

22Ei-ik teil ole kodid, kus tö voižit söda i joda? Vai hondostat-ik Jumalan uskondkundad i huigenzoitat nenid, kenel ei ole nimidä? Midä sid' sanuda teile? Kitta-k teid? Ei, neniš azjoiš en kitäškande.

23Minä olen sanu necen Ižandaspäi, midä olen mugažo teile-ki opendanu: Ižand Iisus sil öl, konz händast mödihe, oti leibän,

24kiti siš Jumalad, lohkaiži i sanui: "Otkat, sögat, nece om minun hibj, lohkaitud teiden täht. Tehkat nece minun muštoks".

25Ehtlongin lopus hän oti mugažo mal'l'an i sanui: "Nece mal'l' om uz' kožmuz minun veres. I kaikuččen kerdan, konz tö jot sišpäi, ka tehkat nece minun muštoks".

26I kaikuččen kerdan, konz tö söt necidä leibäd da jot neciš mal'l'aspäi, ka tö sanelet Ižandan surman polhe sihesai, konz hän tuleb udes.

27Sikš se, ken el'gendamata söb sidä leibäd da job Ižandan mal'l'aspäi, se huigenzoitab Ižandan hibjad da vert.

28Kaikuččele pidab ezmäi paremba tundištada ičtaze, a vaiše sen jäl'ghe söda necidä leibäd da joda neciš mal'l'aspäi.

29Se, ken söb da job muite, ka hän söb da job ičeleze sudaks, ku ei el'genda, miše nece om Ižandan hibj.

30Sikš-se teiden keskes om-ki äi vähävägižid da läžujid, a äjad oma jo pästnuded hengen.

31Meile pidaiži paremba tundištada ičtamoi, siloi meile ei oliži sudad.

32No konz Ižand sudib meid, se om meile openduseks, ika meid sudiškatas ühtes necen mirunke.

33Ka velled, konz keradatoiš sömlaudan taga, varastagat toine tošt.

34A ku ken-se om näl'gäs, ka sögha kodiš, miše et keradaižihe ičeletoi sudaks. Konz iče tulen, ka andan nevondoid toižiš azjoiš.

Первое послание к коринфянам (11:17-34)

русский
17Но, предлагая сие, не хвалю вас, что вы собираетесь не на лучшее, а на худшее.

18Ибо, во-первых, слышу, что, когда вы собираетесь в церковь, между вами бывают разделения, чему отчасти и верю.

19Ибо надлежит быть и разномыслиям между вами, дабы открылись между вами искусные.

20Далее, вы собираетесь, так, что это не значит вкушать вечерю Господню;

21ибо всякий поспешает прежде других есть свою пищу, так что иной бывает голоден, а иной упивается.

22Разве у вас нет домов на то, чтобы есть и пить? Или пренебрегаете церковь Божию и унижаете неимущих? Что сказать вам? похвалить ли вас за это? Не похвалю.

23Ибо я от Самого Господа принял то, что и вам передал, что Господь Иисус в ту ночь, в которую предан был, взял хлеб

24и, возблагодарив, преломил и сказал: приимите, ядите, сие есть Тело Мое, за вас ломимое; сие творите в Мое воспоминание.

25Также и чашу после вечери, и сказал: сия чаша есть новый завет в Моей Крови; сие творите, когда только будете пить, в Мое воспоминание.

26Ибо всякий раз, когда вы едите хлеб сей и пьете чашу сию, смерть Господню возвещаете, доколе Он придет.

27Посему, кто будет есть хлеб сей или пить чашу Господню недостойно, виновен будет против Тела и Крови Господней.

28Да испытывает же себя человек, и таким образом пусть ест от хлеба сего и пьет из чаши сей.

29Ибо, кто ест и пьет недостойно, тот ест и пьет осуждение себе, не рассуждая о Теле Господнем.

30Оттого многие из вас немощны и больны и немало умирает.

31Ибо если бы мы судили сами себя, то не были бы судимы.

32Будучи же судимы, наказываемся от Господа, чтобы не быть осужденными с миром.

33Посему, братия мои, собираясь на вечерю, друг друга ждите.

34А если кто голоден, пусть ест дома, чтобы собираться вам не на осуждение. Прочее устрою, когда приду.