Ezmäine kirjeine korinfalaižile (15:35-58). Eläbzunu hibj
вепсский
Младописьменный вепсский
35Erašti küzeltas: "Kut kollijad eläbzuba? Miččes hibjas ned linneba"?
36Meletoi küzund! Midä semendad, ka se ei tehte eläbaks, ku ezmäi ei kole.
37I konz semendad, ka ed semenda tulijad kazvmust, a semendad vaiše pal'han semnen, nižujüvän vai miččen-ni toižen semnen.
38No Jumal andab sille mugoižen korzuižen, kudamban hän lugeb hüväks, kaikuččele semnele ičeze.
39Ei kaikil eläbil olijoil hibj ole ühtejitte: mehil ei ole mugoine kut živatoil, a živatoil ei ole mugoine, kut linduil, a linduil ei ole mugoine, kut kaloil.
40A völ oma maižed i taivhaližed hibjad, no taivhaližil hibjoil om ičeze čomuz', toine kut maižil.
41Päiväižel-ki om ičeze čomuz', kudmaižel ičeze, tähthil ičeze, i toine tähtaz loštab lujemba, mi toine.
42Mugažo tegese kollijoiden eläbzoitusen aigan: hibj pandas maha, i se hapneb i kadob, a hibj, kudamban mez' sab eläbzoitusen jäl'ghe, se nikonz ei hapne i ei kado.
43Midä pandas maha arvotoman, se eläbzub korktas arvos; midä pandas vägetoman, eläbzub vägekahan.
44Maha pandas maine hibj, a nouzeb sigäpäi hengeline hibj. A ku om maine hibj, ka om taivhaline-ki hibj.
45Ved' om kirjutadud: "Ezmäine man eläi, Adam, tegihe eläbaks meheks", a jäl'gmäine Adam, Hristos, tegihe hengeks, kudamb andab elon.
46Ezmäine ei ole hengeline elo, a se om maine elo, a jäl'ges om hengeline elo.
47Ezmäine mez' om maine, maspäi lähtnu, toine mez' om Ižand taivhaspäi.
48Mitte nece maine mez' oli, mugoižed oma kaik maižed mehed, i mitte se taivhaline mez' om, mugoižed oma kaik taivhaližed mehed.
49I muga kut mö olem maižiden mehiden pojavad, ka mö tegemoiš taivhaližen-ki mehen pojavikš.
50Sen sanun, velled, miše lihaspäi i verespäi tulnu mehen hibj hapneb i kadob, sikš ei voi sada jäl'gestust Jumalan kadomatomas valdkundas.
51Nügüd' avaidan teile peitazjan: mö em kolgoi kaik, no kaik vajehtamoiš,
52ühtnägoi, ühtes sil'män pičkundas, konz kajahtab jäl'gmäine torven tordand. Torv tordahtab, i kollijad eläbzuba kadomatomas hibjas, i mö, toižed, vajehtamoiš.
53Necile kadojale hibjale pidab sätas kadomatomaha, a hibjale, kudamb hapneb i koleb, pidab sätas kolematomaha.
54Konz kadoi tegese kadomatomaks, a kolii kolematomaks, sid' täutase Pühiden Kirjutusiden sana: — Surm om södud, vägestuz om sadud.
55Surm, kus om sinun n'ok? Surman valdkund, kus om sinun vägestuz?
56Surman n'ok om grähk, kut grähkän vägi om käskišt.
57Olgha kittud Jumal, kudamb andab vägestusen meiden Ižandan Iisusan Hristosan kal't!
58Olgat vahvad, minun armhad velled, da lujad uskondas. Tehkat kaiken Ižandan azjad tahtonke. Tekat, teiden rad Ižandan täht ei mäne tühjaks.
Первое послание к коринфянам (15:35-58)
русский
35Но скажет кто-нибудь: как воскреснут мертвые? и в каком теле придут?
36Безрассудный! то, что ты сеешь, не оживет, если не умрет.
37И когда ты сеешь, то сеешь не тело будущее, а голое зерно, какое случится, пшеничное или другое какое;
38но Бог дает ему тело, как хочет, и каждому семени свое тело.
39Не всякая плоть такая же плоть; но иная плоть у человеков, иная плоть у скотов, иная у рыб, иная у птиц.
40Есть тела небесные и тела земные; но иная слава небесных, иная земных.
41Иная слава солнца, иная слава луны, иная звезд; и звезда от звезды разнится в славе.
42Так и при воскресении мертвых: сеется в тлении, восстает в нетлении;
43сеется в уничижении, восстает в славе; сеется в немощи, восстает в силе;
44сеется тело душевное, восстает тело духовное. Есть тело душевное, есть тело и духовное.
45Так и написано: первый человек Адам стал душею живущею; а последний Адам есть дух животворящий.
46Но не духовное прежде, а душевное, потом духовное.
47Первый человек - из земли, перстный; второй человек - Господь с неба.
48Каков перстный, таковы и перстные; и каков небесный, таковы и небесные.
49И как мы носили образ перстного, будем носить и образ небесного.
50Но то скажу вам, братия, что плоть и кровь не могут наследовать Царствия Божия, и тление не наследует нетления.
51Говорю вам тайну: не все мы умрем, но все изменимся
52вдруг, во мгновение ока, при последней трубе; ибо вострубит, и мертвые воскреснут нетленными, а мы изменимся.
53Ибо тленному сему надлежит облечься в нетление, и смертному сему облечься в бессмертие.
54Когда же тленное сие облечется в нетление и смертное сие облечется в бессмертие, тогда сбудется слово написанное: поглощена смерть победою.
55Смерть! где твое жало? ад! где твоя победа?
56Жало же смерти - грех; а сила греха - закон.
57Благодарение Богу, даровавшему нам победу Господом нашим Иисусом Христом!
58Итак, братия мои возлюбленные, будьте тверды, непоколебимы, всегда преуспевайте в деле Господнем, зная, что труд ваш не тщетен пред Господом.