ВепКар :: Тексты

Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Toine kirjeine korinfalaižile (4:1-15). Mehen vägetomuz' i Jumalan vägi

Toine kirjeine korinfalaižile (4:1-15). Mehen vägetomuz' i Jumalan vägi

вепсский
Младописьменный вепсский
1Jumalan armoiš meil om mugoine rad, sikš mö em kadotagoi rohktust.

2Mö olem tacnuded kaik huiktad peitradod, em manitelgoi, em värištelgoi Jumalan sanad, a avaidam toden i andam jogahižele sudida meid ičeze hengen mödhe Jumalan edes.

3Ku meiden hüvä vest' om peitos, se om peitos nenišpäi, ked mäneba igähižihe mokihe.

4Se om peitos neniš uskmatomišpäi, kudambiden meled nügüdläižen mirun jumal om sogenzoitnu, miše hö ei nägiži sidä lämoid, kudamb lähteb Hristosan hüvän vestin korktas arvospäi, Hristosan, kudamb om nägumatoman Jumalan kuva.

5A mö ved' em sanelgoi ičemoi polhe. Mö sanelem Hristosan Iisusan polhe, miše hän om Ižand, a mö olem teiden käskabunikad Iisusan täht.

6Jumal, kudamb sanui: "Loštkaha lämoi pimedas", loštaškanzi meiden südäimiš, miše opeta meid tundmaha Jumalan korktan arvon hoštotest, kudamb nägub Iisusan Hristosan modos.

7Nece bohatuz' om meiš kut saviastijas, miše näguiži: se ülimäraine vägi om tulnu Jumalaspäi, a ei meišpäi.

8Meid kaikjal ahtištadas, no ei voigoi ajada čurha; meile om lujas jüged, no mö em langekoi opalaha;

9meid kükstas, no meid ei tacind Jumal; meid polgetadas maha, no mö em olgoi surmitud.

10Mö kaiken kandam ičemoi hibjas Ižandan Iisusan surman, miše Iisusan elo-ki tuliži sil'mnägubale meiden hibjas.

11Ved' mö, elos olijad, andamoiš surmale kaiken aigan Iisusan täht, miše Iisusan elo-ki tuliži sil'mnägubale meiden surmaližiš hibjoiš.

12Muga surm radab meiš, a elo — teiš.

13Meiš om se mugoine uskondheng, kudambas om kirjutadud: "Minä uskoin, sikš zavodin sanelda". Mö-ki uskom, sikš sanelem.

14Mö tedam, miše hän, kudamb om eläbzoitnu Ižandan Iisusan, eläbzoitab meid-ki Iisusan kartte i seižutab ühtes teidenke ičeze edehe.

15Kaik nece om teiden täht, miše mi enamba rahvast tedištaiži Jumalan armoiš, sidä enamba i enamba tuliži kitändad Jumalan korktaks arvoks.

Второе послание к коринфянам (4:1-15)

русский
1Посему, имея по милости Божией такое служение, мы не унываем;

2но, отвергнув скрытные постыдные дела, не прибегая к хитрости и не искажая слова Божия, а открывая истину, представляем себя совести всякого человека пред Богом.

3Если же и закрыто благовествование наше, то закрыто для погибающих,

4для неверующих, у которых бог века сего ослепил умы, чтобы для них не воссиял свет благовествования о славе Христа, Который есть образ Бога невидимого.

5Ибо мы не себя проповедуем, но Христа Иисуса, Господа; а мы - рабы ваши для Иисуса,

6потому что Бог, повелевший из тьмы воссиять свету, озарил наши сердца, дабы просветить нас познанием славы Божией в лице Иисуса Христа.

7Но сокровище сие мы носим в глиняных сосудах, чтобы преизбыточная сила была приписываема Богу, а не нам.

8Мы отовсюду притесняемы, но не стеснены; мы в отчаянных обстоятельствах, но не отчаиваемся;

9мы гонимы, но не оставлены; низлагаемы, но не погибаем.

10Всегда носим в теле мертвость Господа Иисуса, чтобы и жизнь Иисусова открылась в теле нашем.

11Ибо мы живые непрестанно предаемся на смерть ради Иисуса, чтобы и жизнь Иисусова открылась в смертной плоти нашей,

12так что смерть действует в нас, а жизнь в вас.

13Но, имея тот же дух веры, как написано: я веровал и потому говорил, и мы веруем, потому и говорим,

14зная, что Воскресивший Господа Иисуса воскресит через Иисуса и нас и поставит перед Собою с вами.

15Ибо всё для вас, дабы обилие благодати тем большую во многих произвело благодарность во славу Божию.