Toine kirjeine korinfalaižile (9:1-15). Jerusaliman uskojile keratas raha-abud
вепсский
Младописьменный вепсский
1Tozi sanuda, pidab-ik minei kirjutada teile, kut tarbiž abutada jumalanuskojile.
2Ka ei, ved' minä tedan, kut tö tahtoit tehta sidä. Olen kitnu teid makedonialaižile i sanunu, miše Ahaijas jo muloi oli vaumiž abu. Teiden radtaht libuti tägä äjid.
3Nügüd' oigendan teidennoks uskondvellid, miše minun kitänd ei oliži tühj neciš azjas, i miše tö oližit vaumhed, kut minä jo heile sanuin.
4Ved' ku tuleba sinna minunke makedonialaižed da nägištaba, miše tö völ et olgoi vaumhed, meile linneb huiged — ved' mö uskten kitim teid — a teiš jo en pagiže-ki.
5Minä olin mugošt mel't: pidab pagištoitta nenid vellid, miše hö läksižiba teidennoks edel meid da edelpäi tegižiba kaiken, miše teiden toivotadud raha-abu oliži vaumiž da oliži anttud tahtonke, a ei väges ottud.
6Muštkat: ken semendab vähän, se vähän rahnob-ki, a ken semendab äjan, ka hän äjan rahnob-ki.
7Kaikutte antkaha severdan, kuverdan südäin käskeb, ei žalleiten, ei väges, sikš ku hüväl melel andajid Jumal armastab.
8Jumal voib antta teile päliči märas kaiked hüväd, miše teil kaiken oliži külläks kaiked, konz midä tarbiž, i miše tö-ki voižit tehta kaikile päliči märas kaiked hüväd.
9Ved' Pühiš Kirjutusiš om sanutud: — Hän jagab, hän andab gollile, hänen hüvüz' om igän.
10Hän, kudamb andab semendajale semnid da leibäd sömäks, teile-ki andab semnid, kazvatab ned i ližadab teiden hüvän radon satusid.
11Tö bohattut kaikes i voiškandet iče-ki antta täudel märal. Muga meiden radon satused toba spasiboid Jumalale.
12Nece teiden aburad ei vaiše lopi Jerusaliman jumalanuskojiden mairišt, no necenke ühtes lendab sur't kitändad Jumalale.
13Konz tö ičetoi radol ozutat, kut vahvas uskot, ka rahvaz zavodib kitta Jumalad sen täht, miše tö olet kaikes kundlijaižed Hristosan hüväle vestile, da žalleičemata andat ičetoi elospäi heile da kaikile toižile-ki.
14Hö zavodiba loita teiden tagut, i hö tusttuba teid neniden ülimäraižiden armoiden tagut, kudambid Jumal om ozutanu teile.
15Sured spasibod Jumalale hänen sanumatomas sures lahjas!
Второе послание к коринфянам (9:1-15)
русский
1Для меня впрочем излишне писать вам о вспоможении святым,
2ибо я знаю усердие ваше и хвалюсь вами перед Македонянами, что Ахаия приготовлена еще с прошедшего года; и ревность ваша поощрила многих.
3Братьев же послал я для того, чтобы похвала моя о вас не оказалась тщетною в сем случае, но чтобы вы, как я говорил, были приготовлены,
4и чтобы, когда придут со мною Македоняне и найдут вас неготовыми, не остались в стыде мы, - не говорю 'вы', - похвалившись с такою уверенностью.
5Посему я почел за нужное упросить братьев, чтобы они наперед пошли к вам и предварительно озаботились, дабы возвещенное уже благословение ваше было готово, как благословение, а не как побор.
6При сем скажу: кто сеет скупо, тот скупо и пожнет; а кто сеет щедро, тот щедро и пожнет.
7Каждый уделяй по расположению сердца, не с огорчением и не с принуждением; ибо доброхотно дающего любит Бог.
8Бог же силен обогатить вас всякою благодатью, чтобы вы, всегда и во всем имея всякое довольство, были богаты на всякое доброе дело,
9как написано: расточил, раздал нищим; правда его пребывает в век.
10Дающий же семя сеющему и хлеб в пищу подаст обилие посеянному вами и умножит плоды правды вашей,
11так чтобы вы всем богаты были на всякую щедрость, которая через нас производит благодарение Богу.
12Ибо дело служения сего не только восполняет скудость святых, но и производит во многих обильные благодарения Богу;
13ибо, видя опыт сего служения, они прославляют Бога за покорность исповедуемому вами Евангелию Христову и за искреннее общение с ними и со всеми,
14молясь за вас, по расположению к вам, за преизбыточествующую в вас благодать Божию.
15Благодарение Богу за неизреченный дар Его!