ВепКар :: Тексты

Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Toine kirjeine korinfalaižile (10:1-18). Pavel polestab ičeze radod

Toine kirjeine korinfalaižile (10:1-18). Pavel polestab ičeze radod

вепсский
Младописьменный вепсский
1Minä, Pavel, kudamb teiden keskes oldes, kut pagištas, olen mugoine varaidai, a edahali teišpäi — kovatabaine, pagižen nügüd' teile. Hristosan laskvan hüvüden täht

2pakiten pakičen teid, algat käskkoi minei tuldes teidennoks olda mugoižen-žo rohktan, miččen minei pidab olda nenidenke, ked lugeba, miše mö eläm kut necen mirun mehed.

3Hot' mö eläm neciš mirus, no em vedägoi torad muga, kut tehtas neciš mirus.

4Meiden tora-azegin ei olgoi necen mirun azeged, a om Jumalal anttud vägi mureta lidnanseinid. Mö murendam mehiden meletusid

5i murendam kaiken, mi nenakahašti libub vastustamha Jumalan tundemišt. Mö tabadam kaik meletused, miše toda niid Hristosan valdan alle.

6Konz mö nägištam, miše tö kaikes kundlet Hristosad, ka sid'-žo olem vaumhed kovas opendamha nenid, ked ei kundelkoi händast.

7Kackat toden sil'mihe! Ku ken-se uskob, miše hän om Hristosan, ka muštkaha, miše ku hän om Hristosan, muga mö-ki olem Hristosan.

8I hot' minä völ enamban kitäižimoi meiden valdal, ka minei ei oliži huiged, sikš ku necen valdan om andnu minei Ižand — tugedamha teid, a ei murendamha.

9Algat meletagoi, miše minä vaiše pöl'gästoitan teid kirjeižil.

10Ved' erased sanuba: "Ka, kirjeižiš hän om kovatabaine da vägev, a rahvahan edes om väl'l', i hänen paginad oma tühjad".

11Mugoižile pidaiži el'geta: midä minä sanun kirjeižiš, konz en ole teidenno, sidä minä tegen-ki, konz linnen sigä.

12Mö em rohtigoi panda ičtamoi neniden keskhe da em rohtigoi rindatada ičtamoi nenihe, kudambad kitäba iče ičtaze. Hö oma el'getomad, konz märičeba ičtaze ičelaze da rindataba ičtaze ičheze.

13A mö em tahtoigoi kittäs päliči märas, a meiden mär om se röunatud taho, kudamban om märičenu meile Jumal; sigä olet tö-ki.

14Mö em lähtnugoi röunatud tahospäi. Et-ik tö-ki mülügoi meiden tahoze? Ka mülüt! Ved' mö toim hüväd vestid Hristosan polhe teihesai.

15Mö em kitkoiš verhil radoil päliči märas. Mö nadeimoiš: ku kazvaškandeb teiden uskond, ka kazvaškandeb meiden znamoičend-ki teiden keskes.

16Sid' mö voiškandem veda hüväd vestid völ edemba toižihe sijoihe, no em kitäškakoiš sil, midä oma tehnuded toižed ičeze tahoiš.

17Ken kitäse, kitkahas Ižandas.

18Ei se ole arvokaz, ken iče ičtaze kitäb, a se, keda kitäb Jumal.

Второе послание к коринфянам (10:1-18)

русский
1Я же, Павел, который лично между вами скромен, а заочно против вас отважен, убеждаю вас кротостью и снисхождением Христовым.

2Прошу, чтобы мне по пришествии моем не прибегать к той твердой смелости, которую думаю употребить против некоторых, помышляющих о нас, что мы поступаем по плоти.

3Ибо мы, ходя во плоти, не по плоти воинствуем.

4Оружия воинствования нашего не плотские, но сильные Богом на разрушение твердынь: ими ниспровергаем замыслы

5и всякое превозношение, восстающее против познания Божия, и пленяем всякое помышление в послушание Христу,

6и готовы наказать всякое непослушание, когда ваше послушание исполнится.

7На личность ли смотрите? Кто уверен в себе, что он Христов, тот сам по себе суди, что, как он Христов, так и мы Христовы.

8Ибо если бы я и более стал хвалиться нашею властью, которую Господь дал нам к созиданию, а не к расстройству вашему, то не остался бы в стыде.

9Впрочем, да не покажется, что я устрашаю вас только посланиями.

10Так как некто говорит: в посланиях он строг и силен, а в личном присутствии слаб, и речь его незначительна, -

11такой пусть знает, что, каковы мы на словах в посланиях заочно, таковы и на деле лично.

12Ибо мы не смеем сопоставлять или сравнивать себя с теми, которые сами себя выставляют: они измеряют себя самими собою и сравнивают себя с собою неразумно.

13А мы не без меры хвалиться будем, но по мере удела, какой назначил нам Бог в такую меру, чтобы достигнуть и до вас.

14Ибо мы не напрягаем себя, как не достигшие до вас, потому что достигли и до вас благовествованием Христовым.

15Мы не без меры хвалимся, не чужими трудами, но надеемся, с возрастанием веры вашей, с избытком увеличить в вас удел наш,

16так чтобы и далее вас проповедывать Евангелие, а не хвалиться готовым в чужом уделе.

17Хвалящийся хвались о Господе.

18Ибо не тот достоин, кто сам себя хвалит, но кого хвалит Господь.