Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

MEZ’. RISTIT. Vepsläižed muštatišed

MEZ’. RISTIT. Vepsläižed muštatišed

вепсский
Mecas pud-ki ei olgoi ühteiččed, muga i rahvaz.

Čomuz’ ei ole kalliž, a kal’hemb om pä.

Kal’hemb kuldad om puhtaz südäin.

Verhad käded hüväd, a ei olgoi südäimen mödhe.

Käzi pit’k, ulotub kaiktäna.

Otajan käzi ei surdu, a andajan surdub.

Armhemb ičtaiž ei ole nikeda.

Ei kaik olgoi mehed, kudambad kadjad kandišeba.

Koume akad – jo suim.

Ühtele om hüvä, a kahtele – paremb.

Kebn mel’ om käskijal, a märg jaug mänijal.

Mez’ ei voi olda sobita.

Mez’ ei voi olda sömäta.

Mez’ ei elä nimel, a radol.

Ei olnu se mez’ bedas, ken toižele ei abuta.

Mitte om mez’, ka mugoine i pagin.

Oled mez’ – ka ole, a ed ole – ka kole.

Kut sinä minei, muga i minä sinei.

Mužik ei ole ak, lehm ei ole hebo.

Mužik oli verdunu (käregandenu) Piterin päle kümne vot, a Piter ei tedand-ki.

Iče ole mužik, siloi anda toižile-ki arv.

Neičukaine rodiše, i paginaine zavodiše.

Neižne ei ole kaži, iknaspäi ed taci.

Näl’ghižele mehele i variš om mel’he.

Näl’ghišt ei pajatoita.

Sapkoiden omblii om kaiken sapkata, lačnik – lačuta, a venehnik – veneheta.

Ken opendase, se i mahtaškandeb.

Ozr – orahaižes, a laps’ – vagahaižes.

Om pök söb seičeme sömäd, toine pök söb ühten sömän i sen penikaižen.

Üks’ su i nagrab i itke.

Tervhuz’ om kalhemb kuldad.

Pidaiži sil’mile olda edes i tagan.

Mitte om sömäs, mugoine i radmas.

Uks’ om sur’ – da sauptad, a su pen’ – da ed saupta.

Miččen kobr kändab, mugoman i hibj kandab.

Magadab, a korv ülähän.

Kurdhele kaks’ kerdad ei sanugoi.

Ühten käden pezed, toine iče pezese.

Käzi käden pezeb i molembad oma puhthad.

Midä käzi tegeb, sidä sil’m kacub.

Käzil jo ed ladi.

Andad käzil, a otad jaugoil.

Külleine näl’ghižele ei usko.

Ende mez’ man möb, edel kut sanan söb.

Paremb kacta nagrajan suhu, mi itkejan.

Mindai nagrad, a ümbri ičeiž om ilod.

Kel ohjased kädes, se i ohjandab.

Persken al om läm’, a nenan al om vilu.

Mitte om jaug, mugoi i sapuk.

Pit’k om kagl, a pä ülemba.

Meheta jäl’ged ei tegesoiš.

Naba ei lankte.

Ülemba päd korvad ei kazgoi.

Käded oma ühted, ei ole niid ühesa.

Miš oma lud, ka sid’ liha-ki.

Kaks’ sil’mäd edemba nägeba, mi üks’.

Pajata hot’ karzn’as – ka kuldas, voika hot’ pertin päl – ei kulgoi.

Andajale om jüged antta, otajale om kebn otta.

Hüvä om meles, a gor’a reges.

Märg ei varaida vet.

Äi om hüvid da vähä om armhid.

Hüvä emäg tühjalaz pert’he ei tule.

Mitte om emäg – ka mugoi tanaz-ki.

Edel raud ratteb, konz mehen sana katteb.

Sanaspäi – mez’, sarvespäi – härg.

Palanu lämoid jo ei varaida, a upponu – vet.

Ken om jäl’gmäine, ka se kaiken aidan-ki kandab.

Gor’a ei kävele puidme, a käveleb ristituidme.

Kaikele rahvahale vestid ed laulu.

Necil emägal peigol ei ole kämnehe kaznu.

Ken emägaks rodiše, ka se ei ole ristit.

Kaks’ päiväd oled adiv, a eskai – iče emäg.

Sil’mäd varaidaba, a sogedad käded radaba.

Kittäs, ka kuti taivhale letas.

Kut kurktub, ka muga i lauhtub.

Kaik oma ühtel kuval kuvatet.

Huled – medes, ka tervehtajid om, a tegesoiš tervas – ka ei linne.

Mel’hižen mehenke i kuzen al om čoma.

ЧЕЛОВЕК. Вепсские пословицы и поговорки

русский
В лесу и деревья не одинаковы, так и люди.

Красота не дорога, а дороже голова.

Дороже золота чистое сердце.

Чужие руки хороши, да не по сердцу.

Рука длинная, дотянется всюду.

Рука берущего не устаёт, а дающего устаёт.

Дороже себя нет никого.

Не все мужчины, кто штаны носит.

Три женщины – уже собрание.

Одному хорошо, а двоим лучше.

Лёгок ум у приказывающего, да мокры ноги у идущего (исполняющего).

Человек не может быть без одежды.

Человек не может быть без еды.

Человек живёт не именем, а делом.

Не был в беде тот человек, который другому не помогает.

Каков человек, такой и разговор.

Ты человек – так будь им, а не будешь – так умирай.

Как ты мне, так и я тебе.

Мужчина не женщина, корова не лошадь.

Мужик сердился на Питер десять лет, а Питер и не знал.

Сам будь мужчиной, тогда и от другого требуй (оцени другого).

Девочка родится, и разговор начнётся.

Девушка не кошка, из окна не выбросишь.

Голодному человеку и ворона придётся по душе.

Голодному петь не хочется.

Портной всегда без сапог, бондарь без бочки, а мастер-лодочник без лодки.

Кто учится, тот и будет уметь.

Ячмень со всходов, а ребёнок с пелёнок (видно, каким будет).

Одно брюхо съест семь порций, другое брюхо съест одну порцию и то маленькую.

Один рот и смеется, и плачет.

Здоровье дороже золота.

Нужно, чтобы глаза были и спереди и сзади.

Каков в еде, таков и в работе.

Дверь большая – да можно закрыть, а рот маленький – да не закроешь.

Что на руки возьмёшь, то и на хребте унесёшь.

Спит, а ухо кверху.

Глухому дважды не повторяют.

Одну руку моешь, другая сама моется.

Рука руку моет и обе чистые.

Что руки делают, на то и глаза смотрят.

Руками уже не исправишь.

Дашь руками, вернёшь ногами (придётся походить за долгом).

Сытый голодному не верит.

Прежде человек землю продаст, чем слово нарушит.

Лучше смотреть на смеющегося, чем на плачущего.

Надо мной смеёшься, а вокруг самого хватает смеха.

У кого поводья в руках, тот и правит.

Под задом тепло, а под носом холодно.

Какая нога, таков и сапог.

Шея длинна, а голова выше.

Без человека следы не образуются.

Пуп не упадёт (это не трудно сделать).

Уши выше головы не растут.

Одни руки, не девять (все не успеть сделать).

Где кости, там и мясо.

Два глаза видят дальше, чем один.

Пой хоть в подполье – услышат, плачь хоть на крыше – не услышат.

Дающему тяжело давать, берущему легко брать.

Хорошо на уме, а горе-то в санях (нечему радоваться).

Мокрый воды не боится.

Много хороших, да мало любимых.

Хорошая хозяйка без дела (попусту) в дом не придёт.

Какова хозяйка – таков и хлев.

Прежде железо переломится, чем мужское слово нарушится.

По словам – человек, по рогам – бык.

Сгоревший огня не боится, а утонувший воды.

Кто последний, тому и весь забор нести (последнему сложнее всего).

Горе ходит не по деревьям, а по людям.

Всему народу новость не прокукарекаешь.

У этой хозяйки большой палец к ладони не прирос (работа в руках спорится).

Кто хозяйкой родится, так тот не человек (о тяжёлой женской доле).

Два дня гость, а дальше – сама хозяйка.

Глаза боятся, а слепые руки делают.

Хвалят, так как на небо поднимают (перехваливают).

Как обидится, так и успокоится.

Все по одной колодке сделаны (одним миром мазаны).

Губы в меду, так есть желающие целовать, а будут в смоле – так желающих не будет.

С любимым человеком и под ёлкой хорошо.