Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Краткая Священная исторiя. Riähky, surmu i piäständän vuotandu

Краткая Священная исторiя. Ріäхкӱ, сурму и піäстäндäнъ вуотанду

Ріäхкӱ, сурму и піäстäндäнъ вуотанду.

Эннѐнъ нäгевы̀ä міэлевы̀ä элäія̈, сѐ онъ, имѐгмистӱ, Юмалъ азуй нäгӱмäттӧмäтъ міэлевäтъ элäя̈тъ – генқетъ, кудамилъ онъ ними Ангелитъ.
Ӱкси нійсъ пухтагисъ генқилöйсъ эрäгіѐнъ гäнѐнъ валланъ-алъ оліёйнъ генқилöйнъ-кере, эй-рувѐннухъ куундѐлѐмахъ Юмалуа, омуа Азуюа, и сѐндäхъ каймай аннѐтунъ гäнѐлэ пухтагуонъ и озанъ и тули пагаксѐ генкексѐ. Гäндӱ нимитѐтäхъ кегноксѐ.
Кегно рубей пидäмäхъ пагуаміэльдӱ, ётта инѐгмизѐтъ гӱвинъ элетты̀хъ, и, ётта гäвитты̀ä гѐйя̈нъ гӱвä эло-айгу, муанитты гѐйя̈тъ. Гäй муyтты̀хъ мавоксѐ и муанитты̀ Еванъ сӱӧмäхъ сѐнъ пуунъ казваймій, кудамасъ кіэльды̀ сӱввä Юмалъ. Ева пайной сихъ Адаминъ-қи.
Муқа, сӱӧдӱӱ гӱвäнъ и паганъ ты̀эдäмизѐнъ пyyнъ казваймій, энзимäйзѐтъ инѐгмизѐтъ менды̀хъ піäличи Юмаланъ валласъ, піäличи Юмаланъ кäскӱсъ, піäличи Юмаланъ законасъ, ӱхтѐлъ саналъ сануо, ріäхкäвӱтты̀хъ.
Ріäхкäнъ я̈ллѐсъ энзимäйзѐксѐ тули гуйқей и варуанду; сы̀тъ ріäхкӱніэкойлъ тулдыхъ суyрѐтъ руадо-вайватъ, таувитъ и сурму.
Юмалъ кирой мавонъ, аёй Адаминъ и Еванъ руаюсъ ія̈ресъ и муасъ и кайкесъ, мидä казвой гäнѐнъ-піäлъ, отты ія̈ресъ энды̀зѐнъ благословеннянъ, тойзинъ сануо, отты ія̈ресъ энды̀зѐнъ гӱвӱӧнъ.
Кай имѐгмизѐтъ ройтагѐзѐ Адамисъ ріäхкӱніэкасъ и віäритѐтӱсъ, и сѐндäхъ кай ройтагѐзѐ ріäхкӱніэккойнну и кай оллахъ віäритѐтӱтъ.
Ӱхтѐллѐхъ Юмалъ, омуа армуо-мӱӧ, тѐрвäхъ энзимäйзенъ ріäхкäнъ я̈ллесъ, ускалды̀ инѐгмизилэ піäсты̀ä гѐйдӱ муаниттаясъ кегносъ, ріäхкäсъ и кайкисъ вайвойсъ, кудаматъ ріäхкäсъ ройтты̀гѐзѐ. Юмалъ ускалды̀, ётта родіэгѐзѐ найзѐсъ Спуассу, Кудай войттаа мавонъ, сѐ онъ, кегнонъ.
Х

Краткая Священная исторiя. Riähky, surmu i piäständän vuotandu

карельский: ливвиковское наречие
Старописьменный ливвиковский
Riähky, surmu i piäständän vuotandu.

Ennen nägeviä mieleviä eläjiä, se on, inehmisty, Jumal azui nägymättömät mielevät eläjät – henget, kudamil on nimi Anhelit.
Yksi niis puhtahis hengilöis erähien hänen vallan al olijoin hengilöin kere, ei ruvennuh kuundelemah Jumalua, omua Azujua, i sendäh kaimai annetun hänele puhtahuon i ozan i tuli pahakse hengekse. Händy nimitetäh kehnokse.
Kehno rubei pidämäh pahua mieldy, jotta inehmizet hyvin elettih, i, jotta hävittiä heijän hyvä elo-aigu, muanitti heijät. Häi muuttih mavokse i muanitti Evan syömäh sen puun kazvaimii, kudamas kieldi syvvä Jumal. Eva painoi sih Adamin-gi.
Muga, syödyy hyvän i pahan tiedämizen puun kazvaimii, enzimäizet inehmizet mendih piäliči Jumalan vallas, piäliči Jumalan käskys, piäliči Jumalan zakonas, yhtel sanal sanuo, riähkävyttih.
Riähkän jälles enzimäizekse tuli huigei i varuandu; sit riähkyniekoil tuldih suuret ruado-vaivat, tavvit i surmu.
Jumal kiroi mavon, ajoi Adamin i Evan ruajus iäres i muas i kaikes, midä kazvoi hänen piäl, otti iäres endizen blahosloven’n’an, toizin sanuo, otti iäres endizen hyvyön.
Kai inehmizet roitaheze Adamis riähkyniekas i viäritetys, i sendäh kai roitaheze riähkyniekoinnu i kai ollah viäritetyt.
Yhtelleh Jumal, omua armuo myö, terväh enzimäizen riähkän jälles, uskaldi inehmizile piästiä heidy muanittajas kehnos, riähkäs i kaikis vaivois, kudamat riähkäs roittiheze.
Jumal uskaldi, jotta rodieheze naizes Spuassu, Kudai voittaa mavon, se on, kehnon.

Краткая Священная история. Грех, смерть и надежда избавления

русский
Грех, смерть и надежда избавления.

Прежде видимой разумной твари, то есть человека, Бог сотворил невидимую разумную тварь – духов, которые называются ангелами.
Один из этих светлых духов с некоторыми подчиненными ему духами имел дерзость выйти из послушания всеблагой воли Бога Творца своего и через то лишился дарованного ему света и блаженства и сделался злым духом. Его называют дьяволом.
Дьявол позавидовал блаженству людей и, чтобы лишить их его, употребил хитрость. Он вошел в змея и склонил Еву вкусить запрещенного плода. Ева склонила к тому же Адама.
Таким образом, вкусив плода с древа познания добра и зла, первые люди поступили против воли Божией, против заповеди Божией, против закона Божия, одним словом, согрешили.
Первыми последствиями греха были стыд и страх; потом постигли грешников изнурительные труды, болезни и смерть.
Бог проклял змея, изгнал Адама и Еву из рая и землю с ее произведениями, что она производит, лишил прежнего благословения, то есть прежнего совершенства и довольства.
Все люди происходят от Адама, согрешившего и осужденного, и потому все родятся в состоянии греха и осуждения.
Впрочем, Бог, по милосердию Своему, вскоре после первого греха дал людям надежду избавления от прельстителя дьявола, от греха и от всех бед, которые от греха произошли. Бог обещал, что от жены родится Спаситель, Который победит змея, то есть дьявола.
Х