ВепКар :: Тексты

Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Makarov Toivo . Laulajat pojat

Makarov Toivo

Laulajat pojat

карельский: собственно карельское наречие
Новописьменный севернокарельский
Äijän nakrettavua muisseltih šiitä Makarie-ukošta.
Hiän kun ikäh oli vetän rahtie, konša heposella, konša venehellä. Tuaš yhtenä talvena rahtitie kulki kyläštä kyläh. Tuttavien taloissa rahtimiehet šyötettih heposieh, iče leväheltih ta lämpieltih, ta tuaš ielläh kulutettih matkua.
Tai kerran rahtiraito tuli kyläh. Miehet annettih heposilla heinyä eteh ta mäntih pirttih. Pirtin isännät ruttoseh pantih pannu tulella, kalua ta potakkua stolalla. Kučutah vierahie istumah ta šyömäh.
Šillä aikua Makarie pihalla šeisou, val’l’ahie kohentelou, kuorman nuorija kiristelöy. Talon isännän käškyh: "Makarie, tule šie šyömäh ta lämpiemäh", hiän vaštuau:
En voi tulla, pitäy ielläh ajua, kiireh on, kiireh, rahvaš vuottaumiun reješšä ollah laulajat pojat.

Isäntä šanou:
Ka kuču laulajie poikie niise pirttih.

En kuču, en kuču. Ei hyö kylmetä, ei niillä ole vilu.
Tuota isännät kummekšutah ta kyšytäh toisilta matkalaisilta:
Ka mintäh še Makarie laulajie poikie kulettau kuormareješšä peittien alla?

Miehet vaššatah:
Ei ne olla ihmisie, ne ollah viinapullot luatikošša.

Šemmoni še oli Makarie-ukko.