ВепКар :: Тексты

Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Matfian hyvä sanondu. 5.

подкорпус: памятники письменности

Источник:
Евангелие от Матвея на карельском языке, олонецкое наречие // СПбФ АРАН. Ф. 94. Оп. 1. Д. 206. Л.1–17 об.

Matfian hüvä ʃanondu. 5.

1 Rahvahan nähtyy nousi häi mäile i kui iſtuih tuldih hänen luo opaſtettavat hänen.
2 I avai huuled omad rubei opaſtamaɧ heidü i ſanoi:
3 Oſavad ollah vaiwaſed hengel: heijän on tſarſtwu taiwahalline.
4 Oſavad ollah itkiäd: ned ihaſtutaɧ.
5 Oſavad ollah kesed, ned liedäneh maadu pidämäɧ.
6 Oſavad ollah nälgähised i piittynyöd oigevuttu: ned külläſtütäɧ.
7 Oſavad ollah armokkaɧad: ned armaſtetut liedäneh.
8 Oſavad ollah puɧtaɧad ſydämel: ned Jumala näɧtäɧ.
9 Oſavad ollaɧ rauhan aſujad: ned Jumalan poijikſi nimitetäɧ.
10 Oſavad ollah aetud oigevuon täɧ: heijän on tſarſtvu taiwahalline.
11 Oſavad oletta konzu tſchakataɧ teidü i aetaɧ i ſanotaɧ kaikenjuttus karu ſana teijän päälle kielaſtettanneh minun täh.
12 Ihaſtuatto i iloikattohese: palkku teille on tobju taiwahil. Muga aettih i prorokkoi, kudamad ennen teidü oldih.
13 Tüö oletta maan ſuolu: kui ſuolu häwittännööw väen, ſiid mil ſuoleh; ni mih ei lienne pädemäɧ, vai lükättäwäkſi mänööw ulloſ i polgiettawakſi rahwaɧal.
14 Tüö oletto ilman valgei; ei woi peittääkſeɧ linnu, kudai mäen pääl ſeiſoow.
15 I ei wiritetä tuohuſtu i panna aſtian alle, a poſveſchniekale, ku vallottaſ kaikile, kudamad koiſ ollaɧ.
16 Muga vallottaɧ walgei teijän raɧvaɧan ees, ku nähtäſ teijän hüwäd aжad i kiitettäſ taattaa teijän, kudai on taivaɧil.
17 Älgää ajatelgattohese, mi tulin minä lewittämäɧ sakonaa libo prorokkoi: en tulluɧ levittämäh a täuttämäɧ.
18 A todeɧ ſanon teile: häviääw taivas i maa, a зakonaſ ei häwiä ükſi tähti libo piire, kuni kai ei täydyne.
19 Ken rikkonoow üɧten käſkylöiſ nämmiſ pieniſ i opaſtannoow muga raɧvahan, pienimmäkſi nimitäɧ tſarſtwaſ taivaɧalliſeſ; a ken laadinoow i opaſtannoow muga, ſe ſuurekſi nimitäɧ tſarſtwaſ taivahalliſeſ.
20 Sanon teile: ku oigewus teijän ei olle parembi kirjuniekkoin i fariſeijoin, etto pääse tſarſtvaɧ taivaɧalliseh.
21 Kuulitto, ku ſanottu oli endisile: älä tapa: ken tappanoow, wääry lienööw ſuvvoh.
22 A minä ſanon teile: jogahine wiɧatſchii oman wellen päälle tyɧjakſe, wääry on ſuwole; a ken ſanonoow vellele omale mieletöi, wääry on ülimmale ſuvvole; a ken ſanonoow uraa: vääry on tuliſele muokale.
23 Ku tuonnet lahjan oltarin edeh, i ſie juohtanoow mieleh on welli ſinun abiaſſah ſinun päälle,
24 Jätä ſiih lahju ſinun olttarin edeɧ, i mene ennen rauhoje vellen kere ſinun i ſiid tule tuo lahju ſinun.
25 Rauhoije teräämbi vihoitſchian kere ſinun kuni oled matkal hänen kere, ku ei ſaattaſ vihoitſchii ſinun ſudjan luo i ſudju andaſ orjale i tyrmah liennet lykätty.
26 Todeh ſanon ſinule, et pääse ſie, kuni et makſane jälgimäseh poluſchkih ſai.
27 Kuulitto ku ſanottu oli endisile älä huorite.
28 A minä ſanon teile: jogahine ken himoſ katſchahtannoow naiseh, jo on huorinnuhese hänen kere ſüdämeſ omaſ.
29 Ku ſilmü ſinun oigei pahah ſaattanoow ſinuu: kaiwa äreh i lükkää itſcheſtäs: parembi ſinule on, ku häviäſ ükſi niweliſ ſinun, a ei kai hibiü ſinun lükättäſ tuliseh muokkah.
30 I ku oigei käsi ſinun pahah ſaattanoow ſinuu, leikkaa ſe äreh, i lükkää itſcheſtäſ; parembi ſinule on, ku häwiäſ ükſi niweliſ ſinun, a ei kaikkee hibiää ſinun lükättäſ muokkah.
31 Müös ſanottu oli: ken eronnoow naiseſ omaſ, andah hänele eruandu kirjan.
32 A minä ſanon teile: ken eronnoow naiseſ omaſ huoritſchematta, laadiiw hänen huoritſchemahase; a ken ottanoov ſen eroitetun, ſe huoritſcheɧ.
33 Müös kuuletto ku ſanottu oli endisile, älä väärin vannoje a täytä herrale jääkſindät ſinun.
34 A minä ſanon teile: älä vannoi nikui älägo taiwahal, kudai on iſtundu ſia jumalan.
35 Älägo maal, kudai on jalgoin alus: älägö Jeruſalimal, kudai on linnu ſuuren Tſaarin.
36 Älägo pääl ſinun wannoi ku et woi ainowaa tukkaa asua valgiakſi libo muſtakſi.
37 Olgah ſana teijän, muga, muga: ei, ei, a mi olloow liiakſe niiſ, keɧnoſ on.
38 Kualitto ku ſanottu oli: ſilmü ſilmäſ i hammas hambahaſ.
39 A minä ſanon teile ei vaſtata karule. I ken iſkenööw oigiaa roſchaa ſinun, käännä hänele i toine.
40 I ken taɧtonoow hoppuu pidää ſinun kere i paijan ſinun ottaa, anna hänele kai ſovan.
41 I ken ſinuu ottanoov vägehese ühtele wirſtale, mene hänen kere i kakſi.
42 Pakitſchiale anna: i ken tahtonoow ſinul vellakſe ottaa, älä välittäije.
43 Kuulitto ku ſanottu oli ſuvaitſche lähimmäſtü ſinun i älä ſuvaitſche vihaniekkaa ſinun.
44 A minä ſanon teile: ſuvaikkaatto vihaniekkoi teijän, hüwin kiittättö kimaaii teijän, hüvää laadiatto niile kudamad ei ſuvaija teidü i moliattohese niien taatſche kudamad pahaa laaitah i ahiſtetaɧ teidü.
45 I lienettö poijad Taatan teijän taivahaliſen, kudaman päiwäine paſtattaaw karuloile i hüvile i vihmuuw oigeile i väärille.
46 Ku ſuvainetto niidü kudamad ſuvaijah teidü, mittuman palkan ſaatto. Eigo i muitarit muga laaita?
47 A ku tervähün laadinetto vai armahile teijän, min liigaa laaitto? Eigo i uſkomattomat muga laaita?
48 A olgaatto tüö tävvelliſet, kui i taatto teijän on tävvelline.
Х

Matfian hyvä sanondu. 5.

карельский: ливвиковское наречие
Старописьменный ливвиковский
1 Rahvahan nähtyy nouzi häi mäile; i kui istuih, tuldih hänen luo opastettavat hänen.
2 I avai huulet omat, rubei opastamah heidy i sanoi:
3 Ozavat ollah vaivazet hengel, heijän on carstvu taivahalline.
4 Ozavat ollah itkijät: net ihastutah.
5 Ozavat ollah kezet, net liedäneh muadu pidämäh.
6 Ozavat ollah nälgähizet i piittynyöt oigevuttu, net kyllästytäh.
7 Ozavat ollah armokkahat, net armastetut liedäneh.
8 Ozavat ollah puhtahat sydämel, net Jumalua nähtäh.
9 Ozavat ollah rauhan azujat, net Jumalan poijikse nimitetäh.
10 Ozavat ollah ajetut oigevuon täh, heijän on carstvu taivahalline.
11 Ozavat oletto, konzu čakatah teidy i ajetah i sanotah kaikenjytys karusana teijän piäle kielastettaneh minun täh.
12 Ihastuatto i iloikuattohes, palku teile on tobju taivahil. Muga ajettih i prorokkoi, kudamat ennen teidy oldih.
13 Työ oletto muan suolu; kui suolu hävitännöy väin, sit mil suoleh? nimih ei lienne pädemäh, vai lykättäväkse menöy ullos i polgiettavakse rahvahal.
14 Työ oletto ilman valgei; ei voi peittiäkseh linnu, kudai mäin piäl seizou.
15 I ei viritetä tuohustu i panna astien alle, a posvešniekale, ku vallottas kaikile, kudamat kois ollah.
16 Muga vallottah valgei teijän rahvahan ies, ku nähtäs teijän hyvät aziet i kiitettäs tuattua teijän, kudai on taivahil.
17 Älgiä ajatelkuattohes, mi tulin minä levittämäh zakonua libo prorokkoi: en tulluh levittämäh, a täyttämäh.
18 A todeh sanon teile: häviey taivas i mua, a zakonas ei hävie yksi tiähti libo piirre, kuni kai ei täydyne.
19 Ken rikkonou yhten käskylöis nämmis pienis i opastannou muga rahvahan, pienimäkse nimitäh carstvas taivahallizes; a ken luadinou i opastannou muga, se suurekse nimitäh carstvas taivahallizes.
20 Sanon teile: ku oigevus teijän ei olle parembi kirjuniekkoin i fariseijoin, etto piäze carstvah taivahallizeh.
21 Kuulitto, ku sanottu oli endizile: älä tapa, ken tappanou, viäry lienöy suudoh.
22 A minä sanon teile: jogahine vihoiččii oman vellen piäle tyhjäkse, viäry on suvvole; a ken sanonou vellele omale mieletöi, viäry on ylimäle suvvole; a ken sanonou urua, viäry on tulizele muokale.
23 Ku tuonnet lahjan altarin edeh, i sie juohtunou mieleh, on velli sinun abiessah sinun piäle,
24 Jätä sih lahju sinun altarin edeh, i mene ennen rauhoije vellen kere sinun i sit tule tuo lahju sinun.
25 Rauhoije teriämbi vihoiččijan kere sinun, kuni olet matkal hänen kere, ku ei suattas vihoiččii sinun sud’d’an luo, i sud’d’u andas orjale, i tyrmäh liennet lykätty.
26 Todeh sanon sinule: et piäze sie, kuni et maksane jälgimäzeh poluškah suate.
27 Kuulitto, ku sanottu oli endizile: älä huoriče.
28 A minä sanon teile: jogahine, ken himos kačahtannou naizeh, jo on huorinnuhes hänen kere sydämes omas.
29 Ku silmy sinun oigei pahah suattanou sinuu, kaiva iäre i lykkiä ičestäs; parembi sinule on, ku hävies yksi nivelis sinun, a ei kai hibiju sinun lykättäs tulizeh muokkah.
30 I ku oigei käzi sinun pahah suattanou sinuu, leikkua se iäre, i lykkiä ičestäs; parembi sinule on, ku hävies yksi nivelis sinun, a ei kaikkie hibjua sinun lykättäs muokkah.
31 Myös sanottu oli: ken eronnou naizes omas, andah hänele eruondukirjan.
32 A minä sanon teile: ken eruonnou naizes omas huoriččemattah, luadiu hänen huoriččemahes; a ken ottanou sen eroitetun, se huoriččeh.
33 Myös kuuletto, ku sanottu oli endizile: älä viärin vannoije, a täytä herrale jiäksindät sinun.
34 A minä sanon teile: älä vannoije nikui: älägo taivahal, kudai on istundusija jumalan.
35 Älägo mual, kudai on jalloin alus; älägo Jerusalimal, kudai on linnu suuren Cuarin.
36 Älägo piäl sinun vannoije, ku et voi ainovuo tukkua azuo valgiekse libo mustakse.
37 Olgah sana teijän: muga, muga; ei, ei; a mi ollou liijakse niis, kehnos on.
38 Kuulitto, ku sanottu oli: silmy silmäs i hammas hambahas.
39 A minä sanon teile ei vastata karule. I ken iškennöy oigiedu rožua sinun, kiännä hänele i toine.
40 I ken tahtonou hoppuu pidiä sinun kere i paijan sinun ottua, anna hänele kai sovan.
41 I ken sinuu ottanou vägehes yhtele virstale, mene hänen kere i kaksi.
42 Pakiččijale anna, i ken tahtonou sinul vellakse ottua, älä välittäije.
43 Kuulitto ku sanottu oli: suvaiče lähimästy sinun i älä suvaiče vihaniekkua sinun.
44 A minä sanon teile: suvaikkuatto vihaniekkoi teijän, hyvin kiitättö kimuajii teijän, hyviä luajitto niile, kudamat ei suvaija teidy, i moliettohes niilöin tuači, kudamat pahua luajitah i ahtistetah teidy.
45 I lienettö poijat Tuatan teijän taivahallizen, kudaman päiväine pastattau karuloile i hyvile, i vihmuu oigieloile i viärile.
46 Ku suvainnetto niidy, kudamat suvaijah teidy, mittuman palkan suatto? Eigo i muitarit muga luajita?
47 A ku tervehyön luadinetto vai armahile teijän, min liigua luajitto? Eigo i uskomattomat muga luajita?
48 A olguatto työ tävvellizet, kui i tuatto teijän on tävvelline.

Евангелие от Матфея. Глава 5.

русский
1 Увидев народ, Он взошел на гору; и, когда сел, приступили к Нему ученики Его.
2 И Он, отверзши уста Свои, учил их, говоря:
3 Блаженны нищие духом, ибо их есть Царство Небесное.
4 Блаженны плачущие, ибо они утешатся.
5 Блаженны кроткие, ибо они наследуют землю.
6 Блаженны алчущие и жаждущие правды, ибо они насытятся.
7 Блаженны милостивые, ибо они помилованы будут.
8 Блаженны чистые сердцем, ибо они Бога узрят.
9 Блаженны миротворцы, ибо они будут наречены сынами Божиими.
10 Блаженны изгнанные за правду, ибо их есть Царство Небесное.
11 Блаженны вы, когда будут поносить вас и гнать и всячески неправедно злословить за Меня.
12 Радуйтесь и веселитесь, ибо велика ваша награда на небесах: так гнали и пророков, бывших прежде вас.
13 Вы - соль земли. Если же соль потеряет силу, то чем сделаешь ее соленою? Она уже ни к чему негодна, как разве выбросить ее вон на попрание людям.
14 Вы - свет мира. Не может укрыться город, стоящий на верху горы.
15 И, зажегши свечу, не ставят ее под сосудом, но на подсвечнике, и светит всем в доме.
16 Так да светит свет ваш пред людьми, чтобы они видели ваши добрые дела и прославляли Отца вашего Небесного.
17 Не думайте, что Я пришел нарушить закон или пророков: не нарушить пришел Я, но исполнить.
18 Ибо истинно говорю вам: доколе не прейдет небо и земля, ни одна иота или ни одна черта не прейдет из закона, пока не исполнится все.
19 Итак, кто нарушит одну из заповедей сих малейших и научит так людей, тот малейшим наречется в Царстве Небесном; а кто сотворит и научит, тот великим наречется в Царстве Небесном.
20 Ибо, говорю вам, если праведность ваша не превзойдет праведности книжников и фарисеев, то вы не войдете в Царство Небесное.
21 Вы слышали, что сказано древним: не убивай, кто же убьет, подлежит суду.
22 А Я говорю вам, что всякий, гневающийся на брата своего напрасно, подлежит суду; кто же скажет брату своему: "рака ", подлежит синедриону; а кто скажет: "безумный ", подлежит геенне огненной.
23 Итак, если ты принесешь дар твой к жертвеннику и там вспомнишь, что брат твой имеет что-нибудь против тебя,
24 оставь там дар твой пред жертвенником, и пойди прежде примирись с братом твоим, и тогда приди и принеси дар твой.
25 Мирись с соперником твоим скорее, пока ты еще на пути с ним, чтобы соперник не отдал тебя судье, а судья не отдал бы тебя слуге, и не ввергли бы тебя в темницу;
26 истинно говорю тебе: ты не выйдешь оттуда, пока не отдашь до последнего кодранта.
27 Вы слышали, что сказано древним: не прелюбодействуй.
28 А Я говорю вам, что всякий, кто смотрит на женщину с вожделением, уже прелюбодействовал с нею в сердце своем.
29 Если же правый глаз твой соблазняет тебя, вырви его и брось от себя, ибо лучше для тебя, чтобы погиб один из членов твоих, а не все тело твое было ввержено в геенну.
30 И если правая твоя рука соблазняет тебя, отсеки ее и брось от себя, ибо лучше для тебя, чтобы погиб один из членов твоих, а не все тело твое было ввержено в геенну.
31 Сказано также, что если кто разведется с женою своею, пусть даст ей разводную.
32 А Я говорю вам: кто разводится с женою своею, кроме вины любодеяния, тот подает ей повод прелюбодействовать; и кто женится на разведенной, тот прелюбодействует.
33 Еще слышали вы, что сказано древним: не преступай клятвы, но исполняй пред Господом клятвы твои.
34 А Я говорю вам: не клянись вовсе: ни небом, потому что оно престол Божий;
35 ни землею, потому что она подножие ног Его; ни Иерусалимом, потому что он город великого Царя;
36 ни головою твоею не клянись, потому что не можешь ни одного волоса сделать белым или черным.
37 Но да будет слово ваше: да, да; нет, нет; а что сверх этого, то от лукавого.
38 Вы слышали, что сказано: око за око и зуб за зуб.
39 А Я говорю вам: не противься злому. Но кто ударит тебя в правую щеку твою, обрати к нему и другую;
40 и кто захочет судиться с тобою и взять у тебя рубашку, отдай ему и верхнюю одежду;
41 и кто принудит тебя идти с ним одно поприще, иди с ним два.
42 Просящему у тебя дай, и от хотящего занять у тебя не отвращайся.
43 Вы слышали, что сказано: люби ближнего твоего и ненавидь врага твоего.
44 А Я говорю вам: любите врагов ваших, благословляйте проклинающих вас, благотворите ненавидящим вас и молитесь за обижающих вас и гонящих вас,
45 да будете сынами Отца вашего Небесного, ибо Он повелевает солнцу Своему восходить над злыми и добрыми и посылает дождь на праведных и неправедных.
46 Ибо если вы будете любить любящих вас, какая вам награда? Не то же ли делают и мытари?
47 И если вы приветствуете только братьев ваших, что особенного делаете? Не так же ли поступают и язычники?
48 Итак будьте совершенны, как совершен Отец ваш Небесный.
Х
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков