ВепКар :: Тексты

Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Matfian hyvä sanondu. 8.

подкорпус: памятники письменности

Источник:
Евангелие от Матвея на карельском языке, олонецкое наречие // СПбФ АРАН. Ф. 94. Оп. 1. Д. 206. Л.1–17 об.

Matfian hüvä ʃanondu. 8.

1 Konsu heitti häi mäiſ, lähti hänen jälles äijy rahvaſtu.
2 I ſie tuli kibiähine mies i kumardeli hänele, ſanoen: Hoſpodi! kui tahtonet, void minuu tervehtyttää.
3 Jiſus ojendi käen, koſketti häneɧ i ſanoi: tahton, puhtaſtai. I häi ſil kerdaa puhtaſtui kibiäſ.
4 I ſanoi hänele Jiſus: katſcho, nikelle älä ſano; a mene oſuttai papille i tuo lahju, kudaman käſki Moiſei sakonaſa, toſitukſekſi heile.
5 Konsu meni häi Kapernaumah, tuli hänen luo ſotniekku i pokoroitſchi hänele.
6 Sanoen: Hoſpodi! orju minun viruuv koiſ hullannuonnu i äijäl muokkaah.
7 I ſanoi hänele Jiſus: minä tulen i tervehtytän hänen.
8 A sotniekku vaſtah ſanoi hänele: Hoſpodi! en ole pädii, kui ſinä minun kodih tuliſit, a ſinä vai ſano ſana i tervehtyy orju minun.
9 Kui i minä olen vanhemban alalline, on i minun al ſaldaatat i ſanon ühtele: mene i menööw; i toiſele: tule i tuloov i orjale minun, laai tämä i laadiiv.
10 Kui kuuli ſen Jiſus, diivoindeli i ſanoi niile, kudamat hänen jälles tuldih: todeh ſanon teile: en ole Israilaſ löudänüt moimaa uſkoo.
11 I ſanon teile, äijät tullah koilliſeſ i luodeheſ i ſioitutah Avraaman, Iſſakan i Jaakovan kere tſarſtvaſ taivahalliſeſ.
12 A poijat tſarſtvan ajetut liedänee ullolliſeh pimiäh; ſie lienööv itku i radжautus hambahien.
13 I ſanoi Jiſus ſotniekale: mene, i muga kui ſinä uſkoit, ſinule lienööw. I terwehtyi orju hänen ſie tſchaſſul.
14 I kui tuli Jiſus Pedrin kodih, nägi anopen hänen virumaſ hiilutandu tavviſ.
15 I koſketti kätty hänen, i heitti hänen hiilutandu, i nouſi häi i rubei kuundelemah händü.
16 Ildu puoleh tuodih hänen luo äijü urajii i häi ajoi pahat henget ſanal i kai läsiät terweſköitti.
17 Kui täydyis ſanondu Isſaian prorokan, kudai pagiſoow: häi otti hääd meijän i voimattomuot kandoi.
18 Konsu Jiſus nägi äijän rahvahan ümbäri itſcheſ, käſki häi opaſtettavii mennä toiſele puolele.
19 I tuli hänen luo ükſi kirjuniekku, i ſanoi hänele: Opaſtaju! Lähten minä ſinulle jälles, kunne ſinä mennet.
20 Jiſus ſanoi hänelle: Reboloil ollah norat i linduloil taivahalliſil pesät, a inehmiſen poijal ei ole kunne päädy painaa.
21 Toine opaſtettawiſ ſanoi hänelle: Hoſpodi! laſke minuu ennen maah panemah taattaa omaa.
22 A Jiſus ſanoi hänele: aſtu minule jälles i jäta kuoliat maah panemah omii kuolioi.
23 I kui meni häi venehese, hänen myödäh mendih opaſtettavat hänen.
24 I ſil kerda nousi ſää tobiu merel, muga kui i allod ruwettih kattamah venehtü, a häi magai.
25 I tuldih opaſtettavat hänen, noſtettih händü, ſanoen: Hoſpodi! pääſtä meidü, häwiämmö.
26 Häi ſanoi heile: midä pölläſtüittö, ebäuſkolliſet. Siid nouſi, kieldi tuulille i merele i aſettui ſää ülen tüünekſe.
27 a rahvas diivoindeltihese, ſanoen: ken on tämä, kui i tuulet i meri kuuneltah händü?
28 I tulduu hänen toiselle puolele Gergeſinoin maah, vaſtah tuldih hänele kakſi uraadu, kalmoiſ lähtenüöt, ülen ſüdämmikkähät, kui ni ken ei voinnut mennä ſidä dorogaa müöt
29 I ſil kerdaa huikattih, ſanoen: miittuine ſinul meih on adжu, Jiſus Jumalan poigu! tulit ſinä tänne ennen aigaa muokkaamah meidü?
30 I oli loitton heiſ ſuuri karju ſigaa paimendettavaa.
31 I kehnot pokoroittihese hänele ſanoen: kui ajanet meidü ääres, ſiid käſke meidü mennä ſigoin karjah.
32 Häi ſanoi heile: mengää. Hüo lähteettih, mendih ſigoin karjah. I ſil kerdaa luodihese kai karju mereh i upottih veſiſ.
33 A paimoit paettih, mendih linnah i ſanottih kai i uraih nähte.
34 I ſil kerdaa kai linnu lähti Jiſuſal vaſtah, i nähtüü hänen, pokoroittihese, kui lähtis maaſ heijän.
Х

Matfian hyvä sanondu. 8.

карельский: ливвиковское наречие
Старописьменный ливвиковский
1 Konzu heittih häi mäis, lähti hänen jälles äijy rahvastu.
2 I sie tuli kibiehine mies i kumardelih hänele, sanojen: Hospodi! kui tahtonet, voit minuu tervehtyttiä.
3 Jisus oijendi käin, kosketti häneh i sanoi: tahton, puhtastai. I häi sil kerdua puhtastui kibies.
4 I sanoi hänele Jisus: kačo, nikelle älä sano; a mene ozuttai papile i tuo lahju, kudaman käski Moisei zakonas, tozituksekse heile.
5 Konzu meni häi Kapernaumah, tuli hänen luo sotniekku i pokoroiččih hänele.
6 Sanojen: Hospodi! orju minun viruu kois hullannuonnu i äijäl muokkahes.
7 I sanoi hänele Jisus: minä tulen i tervehtytän hänen.
8 A sotniekku vastah sanoi hänele: Hospodi! en ole pädii, kui sinä minun kodih tulizit, a sinä vai sano sana i tervehtyy orju minun.
9 Kui i minä olen vahnemban alalline, on i minun al saldatat i sanon yhtele: mene i menöy; i toizele: tule i tulou i orjale minun, luaji tämä i luadiu.
10 Kui kuuli sen Jisus, diivoindelih i sanoi niile, kudamat hänen jälles tuldih: todeh sanon teile: en ole Izrailas löydänyh moimua uskuo.
11 I sanon teile, äijät tullah koillizes i luodehes i sijoitutah Avruaman, Issakan i Juakovan kere carstvas taivahallizes.
12 A poijat carstvan ajetut lietäh ullollizeh pimieh; sie lienöy itku i radžaitus hambahien.
13 I sanoi Jisus sotniekale: mene, i muga kui sinä uskoit, sinule lienöy. I tervehtyi orju hänen sie čuasul.
14 I kui tuli Jisus Pedrin kodih, nägi anopin hänen virumas hiilutandutavvis.
15 I kosketti kätty hänen, i heitti hänen hiilutandu, i nouzi häi i rubei kuundelemah händy.
16 Ildu puoleh tuodih hänen luo äijy urajii i häi ajoi pahat henget sanal i kai läžijät tervesköitti.
17 Kui täydys sanondu Issaijan prorokan, kudai pagizou: häi otti hiät meijän i voimattomuot kandoi.
18 Konzu Jisus nägi äijän rahvahan ymbäri ičes, käski häi opastettavii mennä toizele puolele.
19 I tuli hänen luo yksi kirjuniekku, i sanoi hänele: Opastaju! Lähten minä sinule jälles, kunne sinä mennet.
20 Jisus sanoi hänele: Reboloil ollah norat i linduloil taivahallizil pezät, a inehmizen poijal ei ole kunne piädy painua.
21 Toine opastettavis sanoi hänele: Hospodi! laske minuu ennen muah panemah tuattua omua.
22 A Jisus sanoi hänele: astu minule jälles i jätä kuoliet muah panemah omii kuolijoi.
23 I kui meni häi veneheh, hänen myödäh mendih opastettavat hänen.
24 I sil kerdua nouzi siä tobju merel, muga kui i allot ruvettih kattamah venehty, a häi magai.
25 I tuldih opastettavat hänen, nostatettih händy, sanojen: Hospodi! piästä meidy, häviemmö.
26 Häi sanoi heile: midä pöllästyittö, ebäuskollizet. Sit nouzi, kieldi tuulile i merele i azettui siä ylen tyynekse.
27 a rahvas diivoindeltihes, sanojen: ken on tämä, kui i tuulet i meri kuunnellah händy?
28 I tulduu hänen toizele puolele Gergesinoin muah, vastah tuldih hänele kaksi uruadu, kalmois lähtenyöt, ylen sydämmikkähät, kui niken ei voinnut mennä sidä dorogua myöte
29 I sil kerdua huikattih, sanojen: mittuine sinul meih on azii, Jisus Jumalan poigu! tulit sinä tänne ennen aigua muokkuamah meidy?
30 I oli loitton heis suuri karju sigua paimendettavua.
31 I kehnot pokoroittihes hänele sanojen: kui ajanet meidy iäres, sit käske meidy mennä sigoin karjah.
32 Häi sanoi heile: mengiä. Hyö lähtiettih, mendih sigoin karjah. I sil kerdua luodihes kai karju mereh i upottih vezis.
33 A paimoit pajettih, mendih linnah i sanottih kai i urailoih nähte.
34 I sil kerdua kai linnu lähti Jisusal vastah, i nähtyy hänen, pokoroittihes, kui lähtis muas heijän.

Евангелие от Матфея. Глава 8.

русский
1 Когда же сошел Он с горы, за Ним последовало множество народа.
2 И вот подошел прокаженный и, кланяясь Ему, сказал: Господи! если хочешь, можешь меня очистить.
3 Иисус, простерши руку, коснулся его и сказал: хочу, очистись. И он тотчас очистился от проказы.
4 И говорит ему Иисус: смотри, никому не сказывай, но пойди, покажи себя священнику и принеси дар, какой повелел Моисей, во свидетельство им.
5 Когда же вошел Иисус в Капернаум, к Нему подошел сотник и просил Его:
6 Господи! слуга мой лежит дома в расслаблении и жестоко страдает.
7 Иисус говорит ему: Я приду и исцелю его.
8 Сотник же, отвечая, сказал: Господи! я недостоин, чтобы Ты вошел под кров мой, но скажи только слово, и выздоровеет слуга мой;
9 ибо я и подвластный человек, но, имея у себя в подчинении воинов, говорю одному: пойди, и идет; и другому: приди, и приходит; и слуге моему: сделай то, и делает.
10 Услышав сие, Иисус удивился и сказал идущим за Ним: истинно говорю вам, и в Израиле не нашел Я такой веры.
11 Говорю же вам, что многие придут с востока и запада и возлягут с Авраамом, Исааком и Иаковом в Царстве Небесном;
12 а сыны царства извержены будут во тьму внешнюю: там будет плач и скрежет зубов.
13 И сказал Иисус сотнику: иди, и, как ты веровал, да будет тебе. И выздоровел слуга его в тот час.
14 Придя в дом Петров, Иисус увидел тещу его, лежащую в горячке,
15 и коснулся руки ее, и горячка оставила ее; и она встала и служила им.
16 Когда же настал вечер, к Нему привели многих бесноватых, и Он изгнал духов словом и исцелил всех больных,
17 да сбудется реченное через пророка Исаию, который говорит: Он взял на Себя наши немощи и понес болезни.
18 Увидев же Иисус вокруг Себя множество народа, велел ученикам отплыть на другую сторону.
19 Тогда один книжник, подойдя, сказал Ему: Учитель! я пойду за Тобою, куда бы Ты ни пошел.
20 И говорит ему Иисус: лисицы имеют норы и птицы небесные - гнезда, а Сын Человеческий не имеет, где приклонить голову.
21 Другой же из учеников Его сказал Ему: Господи! позволь мне прежде пойти и похоронить отца моего.
22 Но Иисус сказал ему: иди за Мною, и предоставь мертвым погребать своих мертвецов.
23 И когда вошел Он в лодку, за Ним последовали ученики Его.
24 И вот, сделалось великое волнение на море, так что лодка покрывалась волнами; а Он спал.
25 Тогда ученики Его, подойдя к Нему, разбудили Его и сказали: Господи! спаси нас, погибаем.
26 И говорит им: что вы так боязливы, маловерные? Потом, встав, запретил ветрам и морю, и сделалась великая тишина.
27 Люди же, удивляясь, говорили: кто это, что и ветры и море повинуются Ему?
28 И когда Он прибыл на другой берег в страну Гергесинскую, Его встретили два бесноватые, вышедшие из гробов, весьма свирепые, так что никто не смел проходить тем путем.
29 И вот, они закричали: что Тебе до нас, Иисус, Сын Божий? пришел Ты сюда прежде времени мучить нас.
30 Вдали же от них паслось большое стадо свиней.
31 И бесы просили Его: если выгонишь нас, то пошли нас в стадо свиней.
32 И Он сказал им: идите. И они, выйдя, пошли в стадо свиное. И вот, все стадо свиней бросилось с крутизны в море и погибло в воде.
33 Пастухи же побежали и, придя в город, рассказали обо всем, и о том, что было с бесноватыми.
34 И вот, весь город вышел навстречу Иисусу; и, увидев Его, просили, чтобы Он отошел от пределов их.
Х
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков