ВепКар :: Тексты

Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Matfian hyvä sanondu. 11.

подкорпус: памятники письменности

Источник:
Евангелие от Матвея на карельском языке, олонецкое наречие // СПбФ АРАН. Ф. 94. Оп. 1. Д. 206. Л.1–17 об.

Matfian hüvä ʃanondu. 11.

1 I konsu loppi Jiſus nevvondan 12 opaſtettavile omile, lähti ſie opaſtamah i ſanelemah linnoiſ heijän.
2 A kui Iivan kuuli türmäſ adжat Chriſtan, tüöndi häi kakſi omiſ opaſtettawiſ.
3 I ſanoi hänele: Sinägo olet tulii, wai eräſtü pidää vuottaa.
4 I vaſtah ſanoi heile Jiſus: mengää andaatto Iivanale tiedää, midä kuuletto i näettö.
5 Sogiat nähtäh, rammat kävelläh, kibiähiſet puhtaſtutah, kuurehet kuultah, kuoliat kuonnutah i vaivaſile hüvää ſanoh.
6 I oſaw on, ken ei maaninehese minuɧ täh.
7 Kui hüö lähtiettih, rubei Jiſus rahvahale pagiſemah Iivanah nähte: midä lähtitte katſchomaɧ korveſ? Ruogoogo tuulel lekutettavaa?
8 Midä lähtitte katſcɧomah? Mieſtügo kallehih ſobiɧ ruutitettuu? Ket kallihii ſobii pietäh, tſaarin kodiloiſ ollah.
9 Midä lähtitte katſchomah? prorokkaago? Muga, ſanon teile, tämä on ſuurembi prorokkaa.
10 Tämähä on ſe, kudamah nähteh kirjotettih: katſcho, minä tüönnän oman Angelin ſinun eſitſchi, kudai valmiſtaav dorogan ſinun ees.
11 Todeh ſanon teile: Ei ollu ſaaduloiſ naisien ſuurembaa Iivana Riſtiää, a pienembi tſarſtvaſ taiwaɧalliſeſ ſuurembi händü on.
12 Iivanan Riſtiän ajaſ täh ſai tſarſtvo taivahalline väel ſaah i väel etſchiät ſaah händü.
13 Jo kai prorokat i ſakona ennen Iivanaa ſanottih.
14 Kui tahtonetto tiedää, ſe on Ilju, kudamale pidi tulla.
15 Kel olloo korwat kuulta, kuulkah.
16 Kenen jyttyökſi panen minä tämän ſuwen? Häi on lapſien jütüs, kudamat iſtatah rinkal i kirrutah dovariſchoile omile.
17 I ſanotah: ſoitimmo teille, i etto karrannuh, itkimmö teile i etto rüöhkünüt.
18 Tuli Iivan, ei ſüö eigo juo; i ſanotah: häneſ on keɧno.
19 Tuli ineɧmiſen poigu, ſüö i juo, i ſanotah: tämä mies on ſüömäri i juomari, muitariloile i riähkähisile druugu. A (viiſaus ojendih omiſ lapſis) omat lapſet annettih oigeus viiſauvele.
20 Silloi rubei Jiſus ſoimaamah niidü linnoi, kudamiſ oldih enämbäl oſotetut hänen vägevät raavot, ſentäh kui ei pokaittuhese.
21 Gore ſinule Chorasin! Gore ſinule Vifſaidu! Kui Tiirale i Sidonale oliſ oſutetut olluh moimat vägevät raavot kui teile, jo ammui ribusovas i tuhkas olis pokaittuhese.
22 Sanon teile: Tiirale i Sidonale lienööv hoivembi ſuudindu päivännü mi kui teile.
23 I ſinä Kapernaum! Kudai noſſuɧ olet taiwahiſe ſai, heittättöh aaduh ſai: kui oliſ Sodomas ollut oſotetut net vägevät raavot, kudamat ſinus oldih, häi oliſ jäänyh täh päiväh ſai.
24 Sanon teile: maale Sodoman lienööw hoivembi ſuudindu päivännü, mi kui ſinule.
25 Sil aigaa Jiſus vie ſanoi: kiitän sinuu, Taatto, Herru taivahan i maan, kui sinä peittännyh olet nämmä viiſahile i mielöwile i net oſutannuh olet lapſile.
26 Muga, Taatto! Moine oli sinun hüvätaɧtondu.
27 Kai minule annetut ollah Taatas minun: i niken ei tunne poigaa vai iſä; eigo iſää tunne ni ken vai poigu i kele tahtonoo poigu oſuttaa.
28 Tulgaatto minun luo kai raadajat i takoil jüvendejat, i minä hoivale ſaatan teijät.
29 Ottaatto minun takku itſchellettö i opaſtuat minuſ, kui minä olen keſi i kriſchan ſüdämel i lövvättö hoivuon hengile teijän.
30 Takku minun on hüwä i kannatuſ minun kebiän.
Х

Matfian hyvä sanondu. 11.

карельский: ливвиковское наречие
Старописьменный ливвиковский
1 I konzu loppi Jisus nevvondan 12 opastettavile omile, lähti sie opastamah i sanelemah linnois heijän.
2 A kui Iivan kuuli tyrmäs aziet Hristan, työndi häi kaksi omis opastettavis.
3 I sanoi hänele: Sinägo olet tulii, vai erästy pidäy vuottua.
4 I vastah sanoi heile Jisus: mengiä anduatto Iivanale tiediä, midä kuuletto i näittö.
5 Sogiet nähtäh, rammat kävelläh, kibiehizet puhtastutah, kuurehet kuultah, kuoliet kuonnutah i vaivazile hyviä sanoh.
6 I ozavu on, ken ei muaninehes minuh täh.
7 Ku hyö lähtiettih, rubei Jisus rahvahale pagizemah Iivanah nähte: midä lähtittö kaččomah korves? Ruoguogo tuulel lekutettavua?
8 Midä lähtittö kaččomah? Miestygo kallehih sobih ruutitettuu? Ket kallehii sobii pietäh, cuarin kodilois ollah.
9 Midä lähtittö kaččomah? prorokkuago? Muga, sanon teile, tämä on suurembi prorokkua.
10 Tämähäi on se, kudamah nähteh kirjutettih: kačo, minä työnnän oman Angelin sinun ezičči, kudai valmistau dorogan sinun ies.
11 Todeh sanon teile: Ei olluh suadulois naizien suurembua Iivanua Ristijiä, a pienembi carstvas taivahallizes suurembi händy on.
12 Iivanan Ristijän aijas täh sai carstvu taivahalline väil suah i väil eččijät suahah händy.
13 Jo kai prorokat i zakon ennen Iivanua sanottih.
14 Ku tahtonetto tiediä, se on Il’l’u, kudamale pidi tulla.
15 Kel ollou korvat kuulta, kuulgah.
16 Kenen jyttyökse panen minä tämän suvun? Häi on lapsien jytys, kudamat istutah rinkal i kirrutah dovarišoile omile.
17 I sanotah: soitimmo teile, i etto karrannuh, itkimmö teile, i etto ryöhkynyt.
18 Tuli Iivan, ei syö, eigo juo; i sanotah: hänes on kehno.
19 Tuli inehmizen poigu, syöy i juou, i sanotah: tämä mies on syömäri i juomari, muitariloile i riähkähizile druugu. A (viizahus oijendih omis lapsis) omat lapset annettih oigevus viizahuole.
20 Silloi rubei Jisus soimuamah niidy linnoi, kudamis oldih enämbäl ozutetut hänen vägevät ruavot, sentäh ku ei pokajittuhes.
21 Gore sinule Horazin! Gore sinule Vifsaidu! Ku Tiirale i Sidonale olis ozutetut olluh moimat vägevät ruavot kui teile, jo ammui ribusovas i tuhkas olis pokuajittuhes.
22 Sanon teile: Tiirale i Sidonale lienöy hoivembi suudindupäivänny mi kui teile.
23 I sinä Kapernaum! Kudai nossuh olet taivahih sai, heittättöh uaduh sai: ku olis Sodomas ollut ozutetut net vägevät ruavot, kudamat sinus oldih, häi olis jiännyh täh päiväh sai.
24 Sanon teile: muale Sodoman lienöy hoivembi suudindupäivänny, mi kui sinule.
25 Sil aigua Jisus vie sanoi: kiitän sinuu, Tuatto, Herru taivahan i muan, kui sinä peittännyh olet nämmä viizahile i mielevile i net ozutannuh olet lapsile.
26 Muga, Tuatto! Moine oli sinun hyvätahtondu.
27 Kai minule annetut ollah Tuatas minun: i niken ei tunne poigua vai ižä; eigo ižiä tunne niken vai poigu, i kele tahtonou poigu ozuttua.
28 Tulguatto minun luo kai ruadajat i takoil jyvendetyt, i minä hoivale suatan teijät.
29 Ottuatto minun takku ičellettö i opastuot minus, kui minä olen kezi i kriššan sydämel i lövvättö hoivuon hengile teijän.
30 Takku minun on hyvä i kannatus minun kebjei.

Евангелие от Матфея. Глава 11.

русский
1 И когда окончил Иисус наставления двенадцати ученикам Своим, перешел оттуда учить и проповедовать в городах их.
2 Иоанн же, услышав в темнице о делах Христовых, послал двоих из учеников своих
3 сказать Ему: Ты ли Тот, Который должен прийти, или ожидать нам другого?
4 И сказал им Иисус в ответ: пойдите, скажите Иоанну, что слышите и видите:
5 слепые прозревают и хромые ходят, прокаженные очищаются и глухие слышат, мертвые воскресают и нищие благовествуют;
6 и блажен, кто не соблазнится о Мне.
7 Когда же они пошли, Иисус начал говорить народу об Иоанне: что смотреть ходили вы в пустыню? трость ли, ветром колеблемую?
8 Что же смотреть ходили вы? человека ли, одетого в мягкие одежды? Носящие мягкие одежды находятся в чертогах царских.
9 Что же смотреть ходили вы? пророка? Да, говорю вам, и больше пророка.
10 Ибо он тот, о котором написано: се, Я посылаю Ангела Моего пред лицом Твоим, который приготовит путь Твой пред Тобою.
11 Истинно говорю вам: из рожденных женами не восставал больший Иоанна Крестителя; но меньший в Царстве Небесном больше его.
12 От дней же Иоанна Крестителя доныне Царство Небесное силою берется, и употребляющие усилие восхищают его,
13 ибо все пророки и закон прорекли до Иоанна.
14 И если хотите принять, он есть Илия, которому должно прийти.
15 Кто имеет уши слышать, да слышит!
16 Но кому уподоблю род сей? Он подобен детям, которые сидят на улице и, обращаясь к своим товарищам,
17 говорят: мы играли вам на свирели, и вы не плясали; мы пели вам печальные песни, и вы не рыдали.
18 Ибо пришел Иоанн, ни ест, ни пьет; и говорят: в нем бес.
19 Пришел Сын Человеческий, ест и пьет; и говорят: вот человек, который любит есть и пить вино, друг мытарям и грешникам. И оправдана премудрость чадами ее.
20 Тогда начал Он укорять города, в которых наиболее явлено было сил Его, за то, что они не покаялись:
21 горе тебе, Хоразин! горе тебе, Вифсаида! ибо если бы в Тире и Сидоне явлены были силы, явленные в вас, то давно бы они во вретище и пепле покаялись,
22 но говорю вам: Тиру и Сидону отраднее будет в день суда, нежели вам.
23 И ты, Капернаум, до неба вознесшийся, до ада низвергнешься, ибо если бы в Содоме явлены были силы, явленные в тебе, то он оставался бы до сего дня;
24 но говорю вам, что земле Содомской отраднее будет в день суда, нежели тебе.
25 В то время, продолжая речь, Иисус сказал: славлю Тебя, Отче, Господи неба и земли, что Ты утаил сие от мудрых и разумных и открыл то младенцам;
26 ей, Отче! ибо таково было Твое благоволение.
27 Все предано Мне Отцом Моим, и никто не знает Сына, кроме Отца; и Отца не знает никто, кроме Сына, и кому Сын хочет открыть.
28 Придите ко Мне все труждающиеся и обремененные, и Я успокою вас;
29 возьмите иго Мое на себя и научитесь от Меня, ибо Я кроток и смирен сердцем, и найдете покой душам вашим;
30 ибо иго Мое благо, и бремя Мое легко.
Х
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков