ВепКар :: Тексты

Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Matfian hyvä sanondu. 18.

подкорпус: памятники письменности

Источник:
Евангелие от Матвея на карельском языке, олонецкое наречие // СПбФ АРАН. Ф. 94. Оп. 1. Д. 206. Л.1–17 об.

Matfian hüvä ʃanondu. 18.

1 Sil aijal tuldih opaſtettavat Jiſuſan lüö i küſüttih: ken on ſuurembi taivaɧalliſeſ tſarſtvaſ?
2 I Jiſus kutſchui lapſen i ſeiſotti hänen heijän keſkeh.
3 I ſanoi: todeh ſanon teile, kui etto käändyne i liene kui lapſet, etto mene taivahalliſeh tſarſtwah.
4 Kudai olloow keſi kui tämä lapſi, ſe on ſuurembi taivahalliſeſ tſarſtvaſ.
5 I kudai ottanee lapſen moiman minun nimeh, ſe minun ottaa.
6 A ken rikkonov mielen ühten pienämmiſ, kudamat minuh uſkotah; parembi oliſ hänele: kui riputtaſih jauhoin kivi hänen kaglah i uppoaſ häi meren ſüvüöh.
7 Gore ilmale rikotekſiſ ſentäh kui hädä on tulla i rikotekſile; a gore miehele ſille, kudaman kaute rikoteſ tuloov.
8 Kui ſinun käſi libo jalgu ſinun rikkonoov, leikkaa ſe i lükkää ääreh: parembi on ſinule mennä elokſeh rammannu, libo käetä mi kahten käen kere libo kahten jallan kere lükätünnü olla igäſeh tuleh.
9 I kui ſilmü ſinun ſinuu rikkonoov, kaiva ſe i lükkää itſcheſ, parembi ſinul on ühten ſilmän kere elokſeh mennä mi kahten ſilmän kere lükätünnü olla tuliſeh muokkaɧ.
10 Vardeikka̅tohese kui etto hülgäiſ ühtü pieniſ nämmiſ: ſanon teile, kui heijän Angelit taivahil ainoſ nähtäh taivahalliſen taatan minun roſchaa.
11 Tuli inehmiſen poigu etſchimäh i pääſtämäh hävinnüttä.
12 Kui tüö ajattelettohese? (Ns. kui katſchoh teile netſche raado?) Kui kel olloov ſada lammaſt i üökſunööv ükſi niiſ, eigo jäta 99ää mägilöih i lähte etſchimäh üökſünüttü?
13 I kui häi ſen löüdänööw, todeh ſanon teile, ihaſtuuv häi hänen täh enämbäl kui 99n üökſümättömien.
14 Muga ei tahtoſ teijän taivahaline taatto, kui häviäſ i ükſi nämmiſ pieniſ.
15 Kui räähkän aſunoov ſinule velli, ſid mene i ſoimaa händü kaksi kahtel (kahten keſken); kui ſinuu kuunelloow, ſid löwwid ſinä ſinun vellen.
16 A kui ſinuu ei kuunelle, ota itſcheſ kere vie ükſi libo 2, kui kahten libo kolmen toſitukſel joga adжu lujeniſ.
17 Kui häi heidü ei kuunelle, anna tiedää kirikölle, a kui i kirikköö ei kuunelle, ſid olgah häi ſinule muga kui uſkotoi i muitari.
18 Todeh ſanon teile: min ſidonetto maal, lienööv ſivottu taivahil i min keritännettö maal lienööw keritettü taivahil.
19 Müös todeh ſanon teile: kui kakſi teiſ maal tahtonoo midä aſua i pakinnetto, lienööw ſe teile annettu minun Taataſ, kudai on taivahil.
20 Kuſ kakſi libo kolme minun nimeh kerävvütäɧ, ſie olen minä heijän keſkeſ.
21 Silloi tuli Pedri hänen luo i ſanoi: Hoſpodi! äijägö kerdaa pidää minun proſtia minun veljele, kui häi minule räähkän aſuanoow? Seitſchen go kerdaa?
22 Jiſus ſanoi hänele: en ſano ſinule: ſeitſcheh a 77 tſcheh kerdah ſai.
23 Sentäh taivahaline tſarſtvu on kui tſaari, kudai taɧtoi lugiakſeh omien orjien kere.
24 Konsu rubei häi lugemaɧase; tuodih hänen luo ükſi, kudai oli hänele kümenen tuɧattu talantaa velgaa.
25 A kui ei ollu hänellä makſaa, käſki Herru hänen müüä, hänen naiſen i lapſet i kai mi hänel oli i makſaa.
26 A ſe orju langei hänen edeh, kumardeli hänele i ſanoi: Herru! vuota minun päälle (minule, minuſ?) i kai ſinule makſan.
27 I armaſti Herru ſidä orjaa, proſti händü i jätti vellan hänele.
28 Konsu ſe orju lähti, löüdi häi ühten omiſ dovariſchoiſ, kudai oli hänele 100 denariaa velgaa, tavoi hänen, murdi kulkkuu ſanoen: makſa minule velgu.
29 Dovariſchu langei hänen jalgoih, pokoroitſchiɧ hänele i ſanoi: vuota i kai ſinule makſan.
30 A häi ei tahtonnu i ſaatti i iſtutti hänen türmäh, kuni makſaav vellan.
31 Kui hänen dovariſchat ſe nähtih, pahal mielen hüö oldih, mendih i ſanottih kai omale Iſändäle.
32 Siloin Iſändü kutſchui hänen i ſanoi hänele: karu orju! kaiken ſen vellan minä jätin ſinule ſentäɧ kui pokoritſchittoɧ minule.
33 Eigo i ſinun pielly armaſtaa ſinun dovariſchaa, kui i minä ſinun armaſtin.
34 I ſüvendüi Iſändü hänen päälle, andoi hänen muokkaaila, kuni häi kaiken vellan makſaſ.
35 Muga i minun taivaɧalline Taatto aſuu teile, kui etto jättäne jogahine teijän ſüdämeſ omale vellele hänen räähkii.
Х

Matfian hyvä sanondu. 18.

карельский: ливвиковское наречие
Старописьменный ливвиковский
1 Sil aijal tuldih opastettavat Jisusan luo i kyzyttih: ken on suurembi taivahallizes carstvas?
2 I Jisus kučui lapsen i seizatti hänen heijän keskeh.
3 I sanoi: todeh sanon teile, ku etto kiändyne i liene kui lapset, etto mene taivahallizeh carstvah.
4 Kudai ollou kezi kui tämä lapsi, se on suurembi taivahallizes carstvas.
5 I kudai ottanou lapsen moiman minun nimeh, se minun ottau.
6 A ken rikkonou mielen yhten pienembis, kudamat minuh uskotah; parembi olis hänele, ku riputtazih jauhoinkivi hänen kaglah, i uppuos häi meren syvyöh.
7 Gore ilmale rikoteksis, sentäh ku hädä on tulla i rikoteksile; a gore miehele sille, kudaman kauti rikotes tulou.
8 Ku sinun käzi libo jalgu sinun rikkonou, leikkua se i lykkiä iäreh: parembi on sinule mennä elokseh rammannu, libo käittäh, mi kahten käin kere, libo kahten jallan kere lykätynny olla igäzeh tuleh.
9 I kui silmy sinun sinuu rikkonou, kaiva se i lykkiä ičes, parembi sinul on yhten silmän kere elokseh mennä, mi kahten silmän kere lykätynny olla tulizeh muokkah.
10 Vardoikkuattohes, ku etto hylgiäs yhty pienis nämmis: sanon teile, ku heijän Angelit taivahil ainos nähtäh taivahallizen tuatan minun rožua.
11 Tuli inehmizen poigu eččimäh i piästämäh hävinnytty.
12 Kui työ ajattelettohes? (Ns. kui kaččoh teile neče ruado?) Ku kel ollou sada lammastu i yöksynöy yksi niis, eigo jätä 99-iä mägilöih i lähte eččimäh yöksynytty?
13 I ku häi sen löydänöy, todeh sanon teile, ihastuu häi hänen täh enämbäl kui 99-n yöksymättömien.
14 Muga ei tahtos teijän taivahalline tuatto, ku hävies i yksi nämmis pienis.
15 Ku riähkän azunou sinule velli, sit mene i soimua händy kaksi kahtel (kahten kesken); kui sinuu kuunnellou, sit lövvit sinä sinun vellen.
16 A ku sinuu ei kuunnelle, ota ičes kere vie yksi libo 2, kui kahten libo kolmen tozituksel joga azii lujenis.
17 Ku häi heidy ei kuunnelle, anna tiediä kiriköle, a kui i kirikkyö ei kuunnelle, sit olgah häi sinule muga kui uskotoi i muitari.
18 Todeh sanon teile: min sidonetto mual, lienöy sivottu taivahil, i min keritännettö mual lienöy keritetty taivahil.
19 Myös todeh sanon teile: ku kaksi teis mual tahtonou midä azuo i pakinnetto, lienöy se teile annettu minun Tuatas, kudai on taivahil.
20 Kus kaksi libo kolme minun nimeh kerävytäh, sie olen minä heijän keskes.
21 Silloi tuli Pedri hänen luo i sanoi: Hospodi! äijägo kerdua pidäy minun prostie minun vellele, ku häi minule riähkän azunou? Seičengo kerdua?
22 Jisus sanoi hänele: en sano sinule: seiččeh, a 77-ččeh kerdah sai.
23 Sentäh taivahalline carstvu on kui cuari, kudai tahtoi lugiekseh omien orjien kere.
24 Konzu rubei häi lugemahes; tuodih hänen luo yksi, kudai oli hänele kymmenen tuhattu talantua velgua.
25 A kui ei olluh hänel maksua, käski Herru hänen myvvä hänen naizen i lapset, i kai mi hänel oli, i maksua.
26 A se orju langei hänen edeh, kumardelih hänele i sanoi: Herru! vuota minun piäle (minule, minus?) i kai sinule maksan.
27 I armasti Herru sidä orjua, prosti händy i jätti vellan hänele.
28 Konzu se orju lähti, löydi häi yhten omis dovarišois, kudai oli hänele 100 denaria velgua, tabai hänen, murdi kulkuu sanojen: maksa minule velgu.
29 Dovariššu langei hänen jalgoih, pokoroiččih hänele i sanoi: vuota i kai sinule maksan.
30 A häi ei tahtonuh, i suatti, i istutti hänen tyrmäh, kuni maksau vellan.
31 Ku hänen dovarišat se nähtih, pahal mielen hyö oldih, mendih i sanottih kai omale Ižändäle.
32 Silloi Ižändy kučui hänen i sanoi hänele: karu orju! kaiken sen vellan minä jätin sinule sentäh ku pokoroičittoh minule.
33 Eigo i sinun piellys armastua sinun dovariššua, kui i minä sinun armastin.
34 I syvendyi Ižändy hänen piäle, andoi hänen muokkailla, kuni häi kaiken vellan maksas.
35 Muga i minun taivahalline Tuatto azuu teile, ku etto jättäne jogahine teijän sydämes omale vellele hänen riähkii.

Евангелие от Матфея. Глава 18.

русский
1 В то время ученики приступили к Иисусу и сказали: кто больше в Царстве Небесном?
2 Иисус, призвав дитя, поставил его посреди них
3 и сказал: истинно говорю вам, если не обратитесь и не будете как дети, не войдете в Царство Небесное;
4 итак, кто умалится, как это дитя, тот и больше в Царстве Небесном;
5 и кто примет одно такое дитя во имя Мое, тот Меня принимает;
6 а кто соблазнит одного из малых сих, верующих в Меня, тому лучше было бы, если бы повесили ему мельничный жернов на шею и потопили его во глубине морской.
7 Горе миру от соблазнов, ибо надобно придти соблазнам; но горе тому человеку, через которого соблазн приходит.
8 Если же рука твоя или нога твоя соблазняет тебя, отсеки их и брось от себя: лучше тебе войти в жизнь без руки или без ноги, нежели с двумя руками и с двумя ногами быть ввержену в огонь вечный;
9 и если глаз твой соблазняет тебя, вырви его и брось от себя: лучше тебе с одним глазом войти в жизнь, нежели с двумя глазами быть ввержену в геенну огненную.
10 Смотрите, не презирайте ни одного из малых сих; ибо говорю вам, что Ангелы их на небесах всегда видят лице Отца Моего Небесного.
11 Ибо Сын Человеческий пришел взыскать и спасти погибшее.
12 Как вам кажется? Если бы у кого было сто овец, и одна из них заблудилась, то не оставит ли он девяносто девять в горах и не пойдет ли искать заблудившуюся?
13 и если случится найти ее, то, истинно говорю вам, он радуется о ней более, нежели о девяноста девяти незаблудившихся.
14 Так, нет воли Отца вашего Небесного, чтобы погиб один из малых сих.
15 Если же согрешит против тебя брат твой, пойди и обличи его между тобою и им одним; если послушает тебя, то приобрел ты брата твоего;
16 если же не послушает, возьми с собою еще одного или двух, дабы устами двух или трех свидетелей подтвердилось всякое слово;
17 если же не послушает их, скажи церкви; а если и церкви не послушает, то да будет он тебе, как язычник и мытарь.
18 Истинно говорю вам: что вы свяжете на земле, то будет связано на небе; и что разрешите на земле, то будет разрешено на небе.
19 Истинно также говорю вам, что если двое из вас согласятся на земле просить о всяком деле, то, чего бы ни попросили, будет им от Отца Моего Небесного,
20 ибо, где двое или трое собраны во имя Мое, там Я посреди них.
21 Тогда Петр приступил к Нему и сказал: Господи! сколько раз прощать брату моему, согрешающему против меня? до семи ли раз?
22 Иисус говорит ему: не говорю тебе: до семи раз, но до седмижды семидесяти раз.
23 Посему Царство Небесное подобно царю, который захотел сосчитаться с рабами своими;
24 когда начал он считаться, приведен был к нему некто, который должен был ему десять тысяч талантов;
25 а как он не имел, чем заплатить, то государь его приказал продать его, и жену его, и детей, и все, что он имел, и заплатить;
26 тогда раб тот пал, и, кланяясь ему, говорил: государь! потерпи на мне, и все тебе заплачу.
27 Государь, умилосердившись над рабом тем, отпустил его и долг простил ему.
28 Раб же тот, выйдя, нашел одного из товарищей своих, который должен был ему сто динариев, и, схватив его, душил, говоря: отдай мне, что должен.
29 Тогда товарищ его пал к ногам его, умолял его и говорил: потерпи на мне, и все отдам тебе.
30 Но тот не захотел, а пошел и посадил его в темницу, пока не отдаст долга.
31 Товарищи его, видев происшедшее, очень огорчились и, придя, рассказали государю своему все бывшее.
32 Тогда государь его призывает его и говорит: злой раб! весь долг тот я простил тебе, потому что ты упросил меня;
33 не надлежало ли и тебе помиловать товарища твоего, как и я помиловал тебя?
34 И, разгневавшись, государь его отдал его истязателям, пока не отдаст ему всего долга.
35 Так и Отец Мой Небесный поступит с вами, если не простит каждый из вас от сердца своего брату своему согрешений его.
Х
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков