ВепКар :: Тексты

Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Matfian hyvä sanondu. 20.

подкорпус: памятники письменности

Источник:
Евангелие от Матвея на карельском языке, олонецкое наречие // СПбФ АРАН. Ф. 94. Оп. 1. Д. 206. Л.1–17 об.

Matfian hüvä ʃanondu. 20.

1 Taivahalline tſarſtvu on kui iſändü, kudai lähti aijoi huondekſel palkkaamah raadajii omah viinuſaduh.
2 I aſui hinnan radaiden kere grivnoin päiwäl, i tüondi heijät omah viinuſaduh.
3 I kolmandel tſcha̅ſſul lähti, nägi häi erähii ſeiſomaſ rinkal joute.
4 I ſanoi heille: mengää i tüö minun viinuſaduh i min makſanetto, annan teille. Hüo lähtiettih.
5 Müös häi lähti kuuvendel i ühekſändel tſchaaſſul i muga laadi.
6 Jälgimäi häi lähti 11 thaaſſul, löudi erähii ſeiſomaſ joute i ſanoi heille: midä tää ſeiſotto kaiken päivän joute?
7 Sanottih hänelle: niken meidü ei palkannu. Häi ſanoi heille: mengää i tüö minun viinuſaduh i min makſanetto, ſaatto.
8 Illan tulduu ſanoi viinuſavun iſändü prikaſchiekalle: kutſchu raadajat, i anna heille palkku, alloven savedi jälgimäſeſ enſimäſeh ſai.
9 I tuldih net, kudamat ühtendel toſchtu tſchaaſſal palkatut oldih, i ſaatih grivnoin.
10 Tuldih i enſimäſet i ajateldihese: enämbän ſaammo, a ſaatih i hüö grivnoin.
11 I ruvettih hoppuu pidämäh iſändän päälle.
12 Sanoen: nämmä jälgimäſet raattih ükſi tſchaaſſu i ſinä panit heijät uhten jüttüökſe meijän kere, kudamat raavoimma kaiken päivän i räken tirpimmö.
13 A häi vaſtai i ſanoi ühtele heiſ: armahaſeni! en abeitſche ſinuu, etgo grivnaa aſunu palkakſe minun kere?
14 Ota omaſ i mene, a minä taɧton i tälle jälgimäſele andaa kui i ſinule.
15 Vai eigo ole minul valdaa laadii oman elon kere kui tahton? Siidgo ſinun ſilmü on paha, kui minä hüwä olen?
16 Muga tullah jälgimäſet (liedäneh jälgimäſenü) enſimäſikſe i enſimäſet jälgimäſikſe; äijät ollah kutſchutut, a harwat vallitut (äijü on kutſchuttuu, a vähä vallittuu).
17 Menneſ Jeruſalimah otti Jiſus 12 opaſtettavat eriſä muiſ matkal i ſanoi heille:
18 Nügö menemmö Jeruſalimah i inehmiſen poigu annettu lienööv ülimäſille pappiloille i kirjuniekoille i ſuuditah händü surmalle.
19 I annetah händü uſkottomille nagrettavakſe i lüödäväkſe i roſpinoittavakſe; i 3nu päivännü kuonduu.
20 Sid tuli hänen luo Sevedean poigien emä omien poigien kere, kumardiɧ i midä lienöö pakitſchi hänel.
21 Jiſus ſanoi hänele: Midä ſinä tahtot? – Häi ſanoi hänelle: Käſke, kui iſtuttaſiɧese nämmä minun mollembat poijat ükſi oigiah puoleh ſinuu toine hurah tſarſtvaſ ſinun.
22 Jiſus vaſtai ſanoen: etto tiiä, midä pakitſchetto, voittogo juua ſtautſchan, kudai minun pidää juua, libo riſtiakſeh riſtindäl, kudamal minä riſtimmöh. Hüo ſanottih: voimmo.
23 I ſanoi häi heile: ſtautſchan minun juotto, i kudamal minä riſtiimmöh, lienettö riſtimähäse; a riſtiäkſeh oigiah i hurah puoleh minuu ei ole minun annettav, a kelle valmiſtettu on minun Taatal.
24 Kui toiſet kümmene opaſtettavaa ſe kuultih, pahal mielin oldih kahteɧ veljekſeh nähte.
25 Jiſus kutſсhui heijät i ſanoi: tüö tiiättö, kui vanhimmat rahvahien iſändöijäh heidü i ſuuret valdaa pietäh heiſ.
26 A ei muga liene teiſ: a ken teiſ tahtonoo olla vanhembannu olla, ſe olgah teil nuorembi.
27 I ken tahtonoo teiſ olla enſimäine, ſe olgah teile orju.
28 Muga kui inehmiſen poigu ſentäɧte tullu, kui händü kuuneltaiſ, a kui itſche kuundeliſ i andaſ oman hengen äijien lunnaſtandakſe.
29 I konsu hüö Jeriehonaſ lähtiettih, äijü rahvastu matkai hänen jälleſ.
30 I ſid iſtuttih kakſi ſogiaa dorogaa vaſte i konsu hüö kuultih, kui Jiſus ſiiritſchi menöö heiſ, huikattih hüö i ſanottih: armaſta meidü, Herru, Davidan poigu!
31 A raɧvaſ kielettih heidü, kui vaikaſtuttas, a hüö enämbäl ruvettih huikuttamah i ſanottih: armaſta.
32 I aſetui Iiſus, kutſchui heijät i ſanoi: midä tüö minuſ taɧtotto?
33 Hüö ſanottih hänele: Herru! kui avavvuttaſ meijän ſilmät.
34 I armaſti Jiſus heidü, koſkeſkoittih heijän ſilmiɧ i ſil kerdaa nägemäh ruvettih heijän ſilmät i hüö läɧtiettiɧ hänen jälleſ.
Х

Matfian hyvä sanondu. 20.

карельский: ливвиковское наречие
Старописьменный ливвиковский
1 Taivahalline carstvu on ku ižändy, kudai lähti aijoi huondeksel palkuamah ruadajii omah viinusaduh.
2 I azui hinnan ruadajien kere grivnoin päiväl, i työndi heijät omah viinusaduh.
3 I kolmandel čuasul lähti, nägi häi erähii seizomas rinkal joute.
4 I sanoi heile: mengiä i työ minun viinusaduh, i min maksanetto, annan teile. Hyö lähtiettih.
5 Myös häi lähti kuvvendel i yheksändel čuasul i muga luadi.
6 Jälgimäi häi lähti 11 čuasul, löydi erähii seizomas joute i sanoi heile: midä tiä seizotto kaiken päivän joute?
7 Sanottih hänele: niken meidy ei palkannuh. Häi sanoi heile: mengiä i työ minun viinusaduh i min maksanetto, suatto.
8 Illan tulduu sanoi viinusavun ižändy prikaššiekale: kuču ruadajat, i anna heile palku, algajen zavedi jälgimäzes enzimäzeh sai.
9 I tuldih net, kudamat yhtendeltostu čuasal palkatut oldih, i suadih grivnoin.
10 Tuldih i enzimäzet i ajateltihes: enämbän suammo, a suadih i hyö grivnoin.
11 I ruvettih hoppuu pidämäh ižändän piäle.
12 Sanojen: nämmä jälgimäzet ruattih yksi čuassu i sinä panit heijät yhtenjyttyökse meijän kere, kudamat ruavoimmo kaiken päivän i räken tirpimmö.
13 A häi vastai i sanoi yhtele heis: armahazeni! en abeiče sinuu, etgo grivnua azunuh palkakse minun kere?
14 Ota omas i mene, a minä tahton i tälle jälgimäzele andua ku i sinule.
15 Vai eigo ole minul valdua luadie oman elon kere ku tahton? Sitgo sinun silmy on paha, ku minä hyvä olen?
16 Muga tullah jälgimäzet (liedäneh jälgimäzenny) enzimäzikse i enzimäzet jälgimäzikse; äijät ollah kučutut, a harvat vallitut (äijy on kučuttuu, a vähä vallittuu).
17 Mennes Jerusalimah otti Jisus 12 opastettavat eriže muis matkal i sanoi heile:
18 Nygöi menemmö Jerusalimah i inehmizen poigu annettu lienöy ylimäzile pappiloile i kirjuniekoile i suuditah händy surmale.
19 I annetah händy uskottomile nagrettavakse i lyödäväkse i rospinoittavakse; i 3-nnu päivänny kuonduu.
20 Sit tuli hänen luo Zevedean poigien emä omien poigien kere, kumardih i midä lienöy pakičči hänel.
21 Jisus sanoi hänele: Midä sinä tahtot? – Häi sanoi hänele: Käske, ku istuttazihes nämmä minun molembat poijat yksi oigieh puoleh sinuu, toine hurah carstvas sinun.
22 Jisus vastai sanojen: etto tiijä, midä pakičetto, voittogo juuva staučan, kudai minun pidäy juuva, libo ristiekseh ristindäl, kudamal minä ristimmöh. Hyö sanottih: voimmo.
23 I sanoi häi heile: staučan minun juotto, i kudamal minä ristimmöh, lienettö ristimähes; a ristiekseh oigieh i hurah puoleh minuu ei ole minun annettavu, a kelle valmistettu on minun Tuatal.
24 Ku toizet kymmene opastettavua se kuultih, pahal mielin oldih kahteh vellekseh nähte.
25 Jisus kučui heijät i sanoi: työ tiijättö, ku vahnimat rahvahien ižändöijäh heidy i suuret valdua pietäh heis.
26 A ei muga liene teis: a ken teis tahtonou olla vahnembannu olla, se olgah teil nuorembi.
27 I ken tahtonou teis olla enzimäine, se olgah teile orju.
28 Muga ku inehmizen poigu sentähte tulluh, ku händy kuunneltas, a ku iče kuundelis i andas oman hengen äijien lunnastandakse.
29 I konzu hyö Jeriehonas lähtiettih, äijy rahvastu matkai hänen jälles.
30 I sit istuttih kaksi sogiedu dorogua vaste, i konzu hyö kuultih, ku Jisus siiriči menöy heis, huikattih hyö i sanottih: armasta meidy, Herru, Davidan poigu!
31 A rahvas kiellettih heidy, ku vaikastuttas, a hyö enämbäl ruvettih huikuttamah i sanottih: armasta.
32 I azetui Jisus, kučui heijät i sanoi: midä työ minus tahtotto?
33 Hyö sanottih hänele: Herru! ku avavuttas meijän silmät.
34 I armasti Jisus heidy, koskeskoittih heijän silmih, i sil kerdua nägemäh ruvettih heijän silmät, i hyö lähtiettih hänen jälles.

Евангелие от Матфея. Глава 20.

русский
1 Ибо Царство Небесное подобно хозяину дома, который вышел рано поутру нанять работников в виноградник свой
2 и, договорившись с работниками по динарию на день, послал их в виноградник свой;
3 выйдя около третьего часа, он увидел других, стоящих на торжище праздно,
4 и им сказал: идите и вы в виноградник мой, и что следовать будет, дам вам. Они пошли.
5 Опять выйдя около шестого и девятого часа, сделал то же.
6 Наконец, выйдя около одиннадцатого часа, он нашел других, стоящих праздно, и говорит им: что вы стоите здесь целый день праздно?
7 Они говорят ему: никто нас не нанял. Он говорит им: идите и вы в виноградник мой, и что следовать будет, получите.
8 Когда же наступил вечер, говорит господин виноградника управителю своему: позови работников и отдай им плату, начав с последних до первых.
9 И пришедшие около одиннадцатого часа получили по динарию.
10 Пришедшие же первыми думали, что они получат больше, но получили и они по динарию;
11 и, получив, стали роптать на хозяина дома
12 и говорили: эти последние работали один час, и ты сравнял их с нами, перенесшими тягость дня и зной.
13 Он же в ответ сказал одному из них: друг! я не обижаю тебя; не за динарий ли ты договорился со мною?
14 возьми свое и пойди; я же хочу дать этому последнему то же, что и тебе;
15 разве я не властен в своем делать, что хочу? или глаз твой завистлив от того, что я добр?
16 Так будут последние первыми, и первые последними, ибо много званых, а мало избранных.
17 И, восходя в Иерусалим, Иисус дорогою отозвал двенадцать учеников одних, и сказал им:
18 вот, мы восходим в Иерусалим, и Сын Человеческий предан будет первосвященникам и книжникам, и осудят Его на смерть;
19 и предадут Его язычникам на поругание и биение и распятие; и в третий день воскреснет.
20 Тогда приступила к Нему мать сыновей Зеведеевых с сыновьями своими, кланяясь и чего -то прося у Него.
21 Он сказал ей: чего ты хочешь? Она говорит Ему: скажи, чтобы сии два сына мои сели у Тебя один по правую сторону, а другой по левую в Царстве Твоем.
22 Иисус сказал в ответ: не знаете, чего просите. Можете ли пить чашу, которую Я буду пить, или креститься крещением, которым Я крещусь? Они говорят Ему: можем.
23 И говорит им: чашу Мою будете пить, и крещением, которым Я крещусь, будете креститься, но дать сесть у Меня по правую сторону и по левую - не от Меня зависит, но кому уготовано Отцем Моим.
24 Услышав сие, прочие десять учеников вознегодовали на двух братьев.
25 Иисус же, подозвав их, сказал: вы знаете, что князья народов господствуют над ними, и вельможи властвуют ими;
26 но между вами да не будет так: а кто хочет между вами быть большим, да будет вам слугою;
27 и кто хочет между вами быть первым, да будет вам рабом;
28 так как Сын Человеческий не для того пришел, чтобы Ему служили, но чтобы послужить и отдать душу Свою для искупления многих.
29 И когда выходили они из Иерихона, за Ним следовало множество народа.
30 И вот, двое слепых, сидевшие у дороги, услышав, что Иисус идет мимо, начали кричать: помилуй нас, Господи, Сын Давидов!
31 Народ же заставлял их молчать; но они еще громче стали кричать: помилуй нас, Господи, Сын Давидов!
32 Иисус, остановившись, подозвал их и сказал: чего вы хотите от Меня?
33 Они говорят Ему: Господи! чтобы открылись глаза наши.
34 Иисус же, умилосердившись, прикоснулся к глазам их; и тотчас прозрели глаза их, и они пошли за Ним.
Х
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков