ВепКар :: Тексты

Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Apostoloiden tegod (17:16-34). Pavlan rad vähä-azias i grekanmas. Pavel Afinas

Apostoloiden tegod (17:16-34). Pavlan rad vähä-azias i grekanmas. Pavel Afinas

вепсский
Младописьменный вепсский
16Varastades ičeze sebranikoid Afinas Pavel nägišti, miše lidnas om äi tühjiden jumaloiden kuvid, i nece vei tuskha hänen südäimen.

17Hän pagiži suimpertiš evrejalaižidenke i jumalanvaraidajan rahvahanke i joga päivän torgsijal olijoidenke.

18Kerdan hänenke zavodiba pagišta erased epikurejalaižed i stoikod-filosofad. Toižed heišpäi sanuiba: "Midä nece tühjanpagižii tahtoib sanuda"? Toižed sanuiba: "Voib olda, hän saneleb verhiden jumaloiden polhe", sikš ku Pavel saneli heile hüväd vestid Iisusan polhe i eläbzumižen polhe.

19 otiba Pavlan i veiba händast Areopagaha i sanuiba: "Voižim-ik tedištada, mitte se uz' openduz om, mittušt sinä opendad?

20Čudokahid azjoid sinä ličed meiden korvihe. Miš om pagin? Sidä tahtoižim teta".

21Afinalaižil i toižiden maiden mehil, kudambad eliba sigä, ei olend aigad mihe-ni toižhe, vaiše pagišta i kundelta midä-ni ut.

22Pavel mäni keskele Areopagad i sanui: "Afinalaižed! Kaikespäi nägub, miše lujas navedit jumaloid.

23Konz kävelin lidnas i kacuin teiden pühid sijoid, löuzin mugoižen-ki altarin, kus om kirjutadud: ‘Tundmatomale jumalale’. Hänen polhe, kenele kumardatoiš, hot' et tuntkoi händast, minä tahtoižin-ki teile sanuda.

24Nece Jumal om tehnu mirun i kaiken, midä siš om, hän om taivhan i man Ižand, hän ei elä pühäkodiš, kudamb om tehtud käzil.

25Hänele ei tarbiž abud mehiden käzišpäi, kuti hänel om mitte-se mairiž, ved' hän iče andab kaikile elon, hengen i kaiken toižen.

26Ühtes mehespäi hän om tehnu kaiken mehiden sugun elämaha kaikiš man poliš. Hän jo edelpäi märiči heile aigan i eländsijan röunad,

27miše ecižiba Jumalad i käzimujagel löudaižiba händast, hot' hän ei ole-ki edahan meišpäi:

28hänes eläm, likum, olem. Ved' erased teiden runoilijad-ki oma sanunuded: ‘Mö tozi-ki olem hänen roduspäi’.

29No ku olem hänen roduspäi, meile ei tarbiž meletada, miše jumaluz om kut kuld, hobed vai kivi, kudambaspäi mez' tegi kuvan ičeze käzil i melel.

30Nenid tedmatomuden aigoid Jumal om tirpnu pit'kha, no nügüd' hän käskeb kaikile mehile kaikjal kärautas grähkišpäi.

31Hän om valičenu sen päivän, konz hän oiktusen mödhe sudiškandeb kaiken mirun, a sudjan linneb mez', kudamban hän edelpäi mugoižehe töhö om märičenu. Necen hän vahvištoiti kaikile sil, miše eläbzoiti händast kollijoišpäi"!

32Erased zavodiba nagrda Pavlad, konz kulištiba eläbzumižen polhe, no toižed sanuiba: " toižen kerdan kundližim sindai neciš azjas".

33Muga Pavel läksi heidennopäi.

34No erased ühtniba hänehe i zavodiba uskta. Heiden keskes oliba Dionisi, üks' Areopagan mehišpäi, eraz naine, kudamban nimi oli Damar', i toižed.

Деяния апостолов (17:16-34)

русский
16В ожидании их в Афинах Павел возмутился духом при виде этого города, полного идолов.

17Итак он рассуждал в синагоге с Иудеями и с чтущими Бога, и ежедневно на площади со встречающимися.

18Некоторые из эпикурейских и стоических философов стали спорить с ним; и одни говорили: `что хочет сказать этот суеслов'?, а другие: `кажется, он проповедует о чужих божествах', потому что он благовествовал им Иисуса и воскресение.

19И, взяв его, привели в ареопаг и говорили: можем ли мы знать, что это за новое учение, проповедуемое тобою?

20Ибо что-то странное ты влагаешь в уши наши. Посему хотим знать, что это такое?

21Афиняне же все и живущие у них иностранцы ни в чем охотнее не проводили время, как в том, чтобы говорить или слушать что-нибудь новое.

22И, став Павел среди ареопага, сказал: Афиняне! по всему вижу я, что вы как бы особенно набожны.

23Ибо, проходя и осматривая ваши святыни, я нашел и жертвенник, на котором написано `неведомому Богу'. Сего-то, Которого вы, не зная, чтите, я проповедую вам.

24Бог, сотворивший мир и всё, что в нем, Он, будучи Господом неба и земли, не в рукотворенных храмах живет

25и не требует служения рук человеческих, как бы имеющий в чем-либо нужду, Сам дая всему жизнь и дыхание и всё.

26От одной крови Он произвел весь род человеческий для обитания по всему лицу земли, назначив предопределенные времена и пределы их обитанию,

27дабы они искали Бога, не ощутят ли Его и не найдут ли, хотя Он и недалеко от каждого из нас:

28ибо мы Им живем и движемся и существуем, как и некоторые из ваших стихотворцев говорили: `мы Его и род'.

29Итак мы, будучи родом Божиим, не должны думать, что Божество подобно золоту, или серебру, или камню, получившему образ от искусства и вымысла человеческого.

30Итак, оставляя времена неведения, Бог ныне повелевает людям всем повсюду покаяться,

31ибо Он назначил день, в который будет праведно судить вселенную, посредством предопределенного Им Мужа, подав удостоверение всем, воскресив Его из мертвых.

32Услышав о воскресении мертвых, одни насмехались, а другие говорили: об этом послушаем тебя в другое время.

33Итак Павел вышел из среды их.

34Некоторые же мужи, пристав к нему, уверовали; между ними был Дионисий Ареопагит и женщина, именем Дамарь, и другие с ними.