1.
Nu siide nouzimme, emme üöd olnu, mänimme kirikköh kävüimme da senker moliimo da d’ärilleh lähtimme, tuohukset panimme.
Но мы не ночевали там, зашли в церковь, свечи поставили [святому], помолились и отправились в обратный путь.
(Pelduoižen lohkon külät: (4) Huabanou, Kaskez’niemi, Nuožarvi, Kin’n’er’mäg, Kolatselge)
|
2.
Meil oli moda muguoine: D’yrgid vaste kui lehmäd on vie tahnass, emänd ottau vahnem kai kellod, kudamad kellod on žiivatal kaglass olnuded, kai kellod ottau yhtei kädei, šiid ottau d’umalan tuohuksen, šiid ottau rosp’atilluo obrazaižen, šiid myötpäiväi kävelöy ymbäri huonehess kolme kierad, se: butto ku kierdau žiivatad ned, i lugou malitvod käveltes.
У нас был такой обычай: в канун Егорьева дня, ког да коровы ещё были в хлеву, старшая хозяйка брала в одну руку все колокольчики, которые были у скота на шее, потом брала церковную свечу и икону с распятием и обходила с молитвой помещение (хлев) по солнцу три раза, обходила скот.
(Meil oli moda muguoine)
|
3.
A ku žiivattad suadii laskemai, kudam oli tuohus hälläi šiid viritetty tiedad, i vie se tuohus oli vard’uoittu Äijämpäivän yön ku seižut čerkovas, kudamal tuohuksel d’umalad vastadat kädess, net kandad oldii vard’uoittu.
Когда скот первый раз выпускали на улицу, брали свечу, которую зажигали на Егория, а эта свеча была припасена ещё с Пасхальной ночи, когда в церкви встречали Бога со свечой в руках. Вот эту недогоревшую свечу сохраняли.
(Meil oli moda muguoine)
|
4.
A ku žiivattad suadii laskemai, kudam oli tuohus hälläi šiid viritetty tiedad, i vie se tuohus oli vard’uoittu Äijämpäivän yön ku seižut čerkovas, kudamal tuohuksel d’umalad vastadat kädess, net kandad oldii vard’uoittu.
Когда скот первый раз выпускали на улицу, брали свечу, которую зажигали на Егория, а эта свеча была припасена ещё с Пасхальной ночи, когда в церкви встречали Бога со свечой в руках. Вот эту недогоревшую свечу сохраняли.
(Meil oli moda muguoine)
|
5.
A ku žiivattad suadii laskemai, kudam oli tuohus hälläi šiid viritetty tiedad, i vie se tuohus oli vard’uoittu Äijämpäivän yön ku seižut čerkovas, kudamal tuohuksel d’umalad vastadat kädess, net kandad oldii vard’uoittu.
Когда скот первый раз выпускали на улицу, брали свечу, которую зажигали на Егория, а эта свеча была припасена ещё с Пасхальной ночи, когда в церкви встречали Бога со свечой в руках. Вот эту недогоревшую свечу сохраняли.
(Meil oli moda muguoine)
|