Texts

Return to list | edit | delete | history | ? Help

L’iinua, pelvašta ta villua

Corpus: Dialectal texts

Uhta

Informant(s): Lehto Marija Osipovna, 1903, Regozero (Röhö), Kalevala district, Republic of Karelia
recording place: Kalevala (Uhit), Kalevala district, Republic of Karelia, year of recording: 1968
recorded: Федотова Виено Петровна

Source: Образцы карельской речи. I. Говоры Республики Карелии, тихвинских и тверских карел, (1994), p. 87-88
audio archive of ILLH, KarRC RAS: №1044/1

L’iinua, pelvašta ta villua
(Karelian Proper)

L’iinua ta pelvašta kylvettih peltoh. Kašvettih n’in kum muuki olki. A šiitä ne kul leikattih ta vie nyhittih, ei leikattu. Taa, šiitä pantih likoh. Ta šiitä le…, l’ivotettih.

Missäpä l’ivotettih?

Ka, he…, hettieššä, miššä ei tuul’i piekšä. Ta šiitä tuota vietih nurmella. Šielä ne kiänneltih n’iitä. Šiitä otettih pois ta kuivattih, ta loukutettih. Šiitä harjalla šel’itettih. Ta šiitä kesrättih. Kuvottih nuottua ta verkkuo, ta ryšyä, ta pellavahašta kuvottih pyyhel’iinua ta perinäm piällyštyä, ta vieläpä i hamehie, työhämehie mi…, missä töihe käyvä.

Noo, a pruazn’iekkahamehie mistäpä luajittih?


Pruasn’iekkahamehie oššettih. Pohatat šilkkie ta villakankašta, tai myö. Noo. Ol’iham meilä.
Lampahie kun kašvattima, villua šaimma. Villašta luat’ima šukkua, kinnašta, pušeruo, no, väl’ipukšuja. Ta šiitä vielä i paikkua hamehie virkkasima talvie varoin.

Kuimpa työ lampahašta ne villat šaitta?

Keriččimillä villat, keriččimä käsillä. Noo.