ВепКар :: Тексты

Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Matfian hyvä sanondu. 22.

подкорпус: памятники письменности

Источник:
Евангелие от Матвея на карельском языке, олонецкое наречие // СПбФ АРАН. Ф. 94. Оп. 1. Д. 206. Л.1–17 об.

Matfian hüvä ʃanondu. 22.

1 Jiſus vie pagiſi heile arbautukſil ſanoen:
2 Taivaɧalline tſarſtvu kui Tſaari, kudai aſui ſvaadbu veron omah poigah nähteh.
3 I tüonſi omat orjat kutſcɧumaɧ kutſchuttuloi ſvaadbaɧ i ei tahtottu tulla.
4 Vie müöſ häi tüondi toiſet orjat ſanoen: ſanoatto kutſchuttuloile: mina valmiſtin lounaan, härrät (häkit) minun i minun ſyötetyt ollah iſkietyt i kai valmiſtettu. Tulgaa svaadbah.
5 A hüo hüllättih i lähtiettiɧ eräs omalle pellolle, eräs omille kaupoille.
6 A toiſet otettih hänen orjat, abeittih i tapettih.
7 Kui Tſaari ſen kuuli, ſyveldyi häi i tüöndi omat väet, havitti net tappajat i heijän linnan poltti.
8 Sid ſanoi häi omille orjile: svaadbu vero valmiſ, a kutſchutut ei oldu pädiät.
9 Sentäh mengää riſtudorogoille i kaikkii, kedä löüdänettö, kutſchuaatto ſvaadbaɧ.
10 I lähtiettih orjat dorogoille, kerättih kaikkii, kedä vai löyttiɧ, karuloi i hüwii i täydyi ſtolu ſüöjil.
11 Konsu Tſaari tuli katſchomah ſüöjii, nägi häi ſie miehen, kudai ei ollu ſellitettü ſvaadbu sobih.
12 I sanoi hänele: Armahaſeni! kui ſinä tulit tänne ſvaadbu ſovata? Häi vaikkaine oli.
13 Silloi sanoi Tſ. orjile: ſidoatto hänel käed i jallat, ottaatto händü i lükäkkää ulgoſeh pimiäh; ſie lienööv itku i hambahien radжautus.
14 Äijät oli kutſcɧutut a vähä vallittuu.
15 Silloi läɧtiettiɧ fariſejat i keſkenäɧ paiſtih, kui hüö hänen voidaſ maanittua ſanoiſ.
16 I tüönnettih hänen luo omat opaſtettavat irodianoin kere i hüö ſanottih: opaſtaju! tiiämmö, kui ſinä olet tovelline i todeh opaſtat Jumalan dorogah i et kielaſta ni kedä ſen täɧ kui et ni kenen päälle katſcho.
17 Sano meile ſidä müöte: kui ſinä ajattelettoɧ? pidäägo andaa makſoo keſarille vai ei?
18 A ellendi Jiſus heijän ounahuen i ſanoi: Midä tüö opitta minun mielii, itſchen kauniſtajat?
19 Oſuttaatto minule maniettu, kudai makſo makſetah. Hüö tuodih hänele grivnahiſen.
20 I häi ſanoi heile: kenen tämä on iho i kirjuteſ?
21 Sanottih hüö hänele: keſarin. Silloi ſanoi häi: Muga andaatto keſarin oma keſarile, a Jumalan Jumale.
22 Kui hüö ſen kuultih, diivoindeltihese hüö, jätettih hänen i lähtiettih.
23 Sil päiväl tuldih hänen luo saddukejat, kudamat paiſtah ei olla kuolioin kuonundaa i kyſyttih hänel.
24 I ſanottih: opaſtaju! Moiſei ſanoi: ken kuoloo lapſita, ſid pidää hänen vellel ottaa hänen naine i kuonutta oman vellen peräntie.
25 Oli meil 7 velleſtü, enſimäine nai, kuoli lapſeta i jätti oman naiſen omale vellele.
26 Muga i toine i 3s i ſeitſchemäh ſai.
27 Kaikkii jälgimäi kuoli i naine.
28 Kuonduhuu kudamale ſeitſchemäſ lienööw naine, kui kaikil häi oli (kui kai händü piettih).
29 J. sanoi heile vaſtah: hairotto, kui etto tiiä kirjutukſii ni Jumalan valdaa.
30 Sentäɧ kui kuonundo aigan ei naija eigo miehile mennä, a eletäh kui Jumalan Angelid taivahal.
31 Ettogo lugennu tüö kuolioin kuonundah nähte, midä Jumala ſanoo.
32 Minä olen Avraaman, Isſakan i Jaakoin Jumala? ei ole Jumala kuolioin Jumala a elävien.
33 Kui raɧvaſ ſen kuuli, diivoindeltihese hüö hänen opaſtukſele.
34 A konsu fariſejat kuultih kui häi huigai saddukeijat, keräwyttiɧ hüö ühteɧ.
35 I küſüi ükſi ſakonniekku, oppien hänen mieldä, i sanoi.
36 Opaſtaju! kudai käſky on ſuurin on ſakonasſa.
37 J. ſanoi hänele: ſuvaitſche herraa ſinun Jumala kaikel ſinun ſüdämel i kaikel ſinun hengel i kaikel ſinun ajatuksel.
38 Tämä on enſimäine i ſuurin käſky.
39 Toine ſiih koſkii: ſuvaitſche ſinun lähimmäſtü kui omaa itſchie.
40 Nämmis kaɧtes käſkyſ kai ſakon i prorokat ſeiſotah.
41 Konſu fariſejat kerävyttih, küſüi heil J.
42 I ſanoi: midä tüö ajattelettohese Chriſtah nähte? Kenen on häi poigu? Hüo ſanottih: Davidan.
43 Häi ſanoi heille: Kuibo Dawidu hengeſ nimittääv händü Herrakſe ſanoen:
44 Sanoi Herru minun Herrale: iſtuo oigiaſ puoleſ minuu kuni panen ſinun vihaajat ſinun jalgoin alle?
45 Sidä müöte kui Davidu nimittääv händü Herrakſe; kuiba häi hänen poigu on?
46 I niken ei voinnu hänele ni ſanaa vaſtata: i ſiid päiväſ ſai ei ruohtittu niken küſüä hänel ni midä.
Х

Matfian hyvä sanondu. 22.

карельский: ливвиковское наречие
Старописьменный ливвиковский
1 Jisus vie pagizi heile arbaituksil sanojen:
2 Taivahalline carstvu kui Cuari, kudai azui svuadbuveron omah poigah nähteh.
3 I työndi omat orjat kuččumah kučuttuloi svuadbah, i ei tahtottu tulla.
4 Vie myös häi työndi toizet orjat sanojen: sanuotto kučuttuloile: minä valmistin lounuan, härrät (häkit) minun i minun syötetyt ollah iškietyt i kai valmistettu. Tulgua svuadbah.
5 A hyö hyllättih i lähtiettih eräs omale pellole, eräs omile kaupoile.
6 A toizet otettih hänen orjat, abeittih i tapettih.
7 Kui Cuari sen kuuli, syveldyi häi i työndi omat väit, hävitti net tappajat i heijän linnan polti.
8 Sit sanoi häi omile orjile: svuadbuvero valmis, a kučutut ei oldu pädijät.
9 Sentäh mengiä ristudorogoile i kaikkii, kedä löydänettö, kuččuotto svuadbah.
10 I lähtiettih orjat dorogoile, kerättih kaikkii, kedä vai löyttih, karuloi i hyvii, i täydyi stola syöjil.
11 Konzu Cuari tuli kaččomah syöjii, nägi häi sie miehen, kudai ei olluh sellitetty svuadbusobih.
12 I sanoi hänele: Armahazeni! kui sinä tulit tänne svuadbusovattah? Häi vaikkaine oli.
13 Silloi sanoi C. orjile: siduotto hänel käit i jallat, ottuatto händy i lykäkkiä ulgozeh pimieh; sie lienöy itku i hambahien radžaitus.
14 Äijät oli kučutut, a vähä vallittuu.
15 Silloi lähtiettih farisejat i keskenäh paistih, kui hyö hänen voidas muanittua sanois.
16 I työnnettih hänen luo omat opastettavat irodianoin kere, i hyö sanottih: opastaju! tiijämmö, kui sinä olet tovelline i todeh opastat Jumalan dorogah i et kielasta nikedä sentäh kui et nikenen piäle kačo.
17 Sano meile sidä myöte: kui sinä ajattelettoh? pidäygo andua maksuo kesarile vai ei?
18 A ellendi Jisus heijän ounahuon i sanoi: Midä työ opitto minun mielii, ičenkaunistajat?
19 Ozuttuatto minule maniettu, kudai makso maksetah. Hyö tuodih hänele grivnahizen.
20 I häi sanoi heile: kenen tämä on iho i kirjutes?
21 Sanottih hyö hänele: kesarin. Silloi sanoi häi: Muga anduatto kesarin oma kesarile, a Jumalan Jumalale.
22 Kui hyö sen kuultih, diivoindeltihes hyö, jätettih hänen i lähtiettih.
23 Sil päiväl tuldih hänen luo saddukejat, kudamat paistah, ei olla kuolijoin kuonnundua, i kyzyttih hänel.
24 I sanottih: opastaju! Moisei sanoi: ken kuolou lapsittah, sit pidäy hänen vellel ottua hänen naine, i kuonnuttau oman vellen peräntie.
25 Oli meil 7 vellesty, enzimäine nai, kuoli lapsettah i jätti oman naizen omale vellele.
26 Muga i toine i 3-s i seiččemeh sai.
27 Kaikkii jälgimäi kuoli i naine.
28 Kuonduhuu kudamale seiččemes lienöy naine, kui kaikil häi oli (kui kai händy piettih).
29 J. sanoi heile vastah: hairotto, ku etto tiijä kirjutuksii, ni Jumalan valdua.
30 Sentäh ku kuonnunduaijannu ei naija, eigo miehele mennä, a eletäh kui Jumalan Angelit taivahal.
31 Ettogo lugenuh työ kuolijoin kuonnundah nähte, midä Jumal sanou.
32 Minä olen Avruaman, Issakan i Juakoin Jumal? ei ole Jumal kuolijoin Jumal, a elävien.
33 Ku rahvas sen kuuli, diivoindeltihes hyö hänen opastuksele.
34 A konzu farisejat kuultih, kui häi huigai saddukeijat, kerävyttih hyö yhteh.
35 I kyzyi yksi zakonniekku, oppijen hänen mieldy, i sanoi.
36 Opastaju! kudai käsky on suurin on zakonas.
37 J. sanoi hänele: suvaiče herrua sinun Jumalua kaikel sinun sydämel, i kaikel sinun hengel, i kaikel sinun ajatuksel.
38 Tämä on enzimäine i suurin käsky.
39 Toine sih koskii: suvaiče sinun lähimästy kui omua iččie.
40 Nämmis kahtes käskys kai zakon i prorokat seizotah.
41 Konzu farisejat kerävyttih, kyzyi heil J.
42 I sanoi: midä työ ajattelettohes Hristah nähte? Kenen on häi poigu? Hyö sanottih: Davidan.
43 Häi sanoi heile: Kuibo Davidu henges nimittäy händy Herrakse sanojen:
44 Sanoi Herru minun Herrale: istuo oigies puoles minuu, kuni panen sinun vihuajat sinun jalloin alle?
45 Sidä myöte kui Davidu nimittäy händy Herrakse; kuibo häi hänen poigu on?
46 I niken ei voinnuh hänele ni sanua vastata: i sit päiväs sai ei ruohtittu niken kyzyö hänel nimidä.

Евангелие от Матфея. Глава 22.

русский
1 Иисус, продолжая говорить им притчами, сказал:
2 Царство Небесное подобно человеку царю, который сделал брачный пир для сына своего
3 и послал рабов своих звать званых на брачный пир; и не хотели придти.
4 Опять послал других рабов, сказав: скажите званым: вот, я приготовил обед мой, тельцы мои и что откормлено, заколото, и все готово; приходите на брачный пир.
5 Но они, пренебрегши то, пошли, кто на поле свое, а кто на торговлю свою;
6 прочие же, схватив рабов его, оскорбили и убили их.
7 Услышав о сем, царь разгневался, и, послав войска свои, истребил убийц оных и сжег город их.
8 Тогда говорит он рабам своим: брачный пир готов, а званые не были достойны;
9 итак пойдите на распутия и всех, кого найдете, зовите на брачный пир.
10 И рабы те, выйдя на дороги, собрали всех, кого только нашли, и злых и добрых; и брачный пир наполнился возлежащими.
11 Царь, войдя посмотреть возлежащих, увидел там человека, одетого не в брачную одежду,
12 и говорит ему: друг! как ты вошел сюда не в брачной одежде? Он же молчал.
13 Тогда сказал царь слугам: связав ему руки и ноги, возьмите его и бросьте во тьму внешнюю; там будет плач и скрежет зубов;
14 ибо много званых, а мало избранных.
15 Тогда фарисеи пошли и совещались, как бы уловить Его в словах.
16 И посылают к Нему учеников своих с иродианами, говоря: Учитель! мы знаем, что Ты справедлив, и истинно пути Божию учишь, и не заботишься об угождении кому-либо, ибо не смотришь ни на какое лице;
17 итак скажи нам: как Тебе кажется? позволительно ли давать подать кесарю, или нет?
18 Но Иисус, видя лукавство их, сказал: что искушаете Меня, лицемеры?
19 покажите Мне монету, которою платится подать. Они принесли Ему динарий.
20 И говорит им: чье это изображение и надпись?
21 Говорят Ему: кесаревы. Тогда говорит им: итак отдавайте кесарево кесарю, а Божие Богу.
22 Услышав это, они удивились и, оставив Его, ушли.
23 В тот день приступили к Нему саддукеи, которые говорят, что нет воскресения, и спросили Его:
24 Учитель! Моисей сказал: если кто умрет, не имея детей, то брат его пусть возьмет за себя жену его и восстановит семя брату своему;
25 было у нас семь братьев; первый, женившись, умер и, не имея детей, оставил жену свою брату своему;
26 подобно и второй, и третий, даже до седьмого;
27 после же всех умерла и жена;
28 итак, в воскресении, которого из семи будет она женою? ибо все имели ее.
29 Иисус сказал им в ответ: заблуждаетесь, не зная Писаний, ни силы Божией,
30 ибо в воскресении ни женятся, ни выходят замуж, но пребывают, как Ангелы Божии на небесах.
31 А о воскресении мертвых не читали ли вы реченного вам Богом:
32 Я Бог Авраама, и Бог Исаака, и Бог Иакова? Бог не есть Бог мертвых, но живых.
33 И, слыша, народ дивился учению Его.
34 А фарисеи, услышав, что Он привел саддукеев в молчание, собрались вместе.
35 И один из них, законник, искушая Его, спросил, говоря:
36 Учитель! какая наибольшая заповедь в законе?
37 Иисус сказал ему: возлюби Господа Бога твоего всем сердцем твоим и всею душею твоею и всем разумением твоим:
38 сия есть первая и наибольшая заповедь;
39 вторая же подобная ей: возлюби ближнего твоего, как самого себя;
40 на сих двух заповедях утверждается весь закон и пророки.
41 Когда же собрались фарисеи, Иисус спросил их:
42 что вы думаете о Христе? чей Он сын? Говорят Ему: Давидов.
43 Говорит им: как же Давид, по вдохновению, называет Его Господом, когда говорит:
44 сказал Господь Господу моему: седи одесную Меня, доколе положу врагов Твоих в подножие ног Твоих?
45 Итак, если Давид называет Его Господом, как же Он сын ему?
46 И никто не мог отвечать Ему ни слова; и с того дня никто уже не смел спрашивать Его.
Х
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков