Тексты
Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь
Tiedoniekku
Tiedoniekku
карельский: ливвиковское наречие
Новописьменный ливвиковский
Tulou
Priäžän mužikku Šuojun randah Kindahan kylän kohtah .Sildua sillos vie ei olluh .Kirguau poikki joves : — Leiby-veičči , tuo veneh !Mužikku ottau vei en huodras i kaččou veiččeh .Tottugi , veičči on leiväs ."Naverno nee on tiedoiniekku , a moužet iče Jumal ". Sanou : — Venehen tuon , gu arvannet , äijygo on minul lehmiä ?Toine sinulles .— Kaksi on , sanou matkalaine . — Muga on , arbait ! A äijygo on hebuo ?Sällyn annan , ku arvannet .— Hebo da sälgy ! Ajau poikki joves .Ottau matkalaizen i tullah kodih .Mužikku akale sanou : — Tämä on tiedoiniekku libo iče Jumal .Lämmitä kyly , azu piiruadu da kai .Sit minä hänel kyzyn , hätkengo minä vie elän .Akku kylyn lämmitti , piiruat azui ,i ruvetah tiedoiniekkua goštittamah .Ižändy sanou : — Sano , velli , mih minä kuolen ?Toine vastuau : — Huondeksel sanon suuruksettomal suul !Pietäh mužikkua yö hyvin .Huondeksel nouzou i ižändäle sanou : — Nygöi sanon : sinä kuolet — lähtet hevol heinäh , panet suuren rien , rubiet nuoral sidomah , nuoru katkieu , sih sinä i kuolet .Tiedoiniekku lähti , otti sällyn da lehmän .Mužikal piäh tuli : "Kuibo minä nygöi rubien ?Talvi tulou , heinät pidäs vediä , a ku nuoru katkieu ?"Työndäy akan heinii vedämäh .Akku kävyi , hyvin , eigo nuoru katkennuh , toi rien heiniä .A talvel tuli moine aigu , pidäy ičel lähtie .Pani rien heiniä , sidou nuoral , ei lujazeh .Zavodii kiinnittiä nuorua , unohti , midä sanoi tiedoiniekku , nyhtäi kaikes väis — nuoru katkei !Šliehkahtih mužikku rien piäl sellälleh , kaččou yläh , ei lekahtai : "Nygöi minä olen kuolluh !"Viruu rien piäl čuassuu kaksi .Jo roih pimei , tiähtet taivahal nostih , vilu rodih .Tulou hukkua arteli , davai hebuo syömäh .Mies duumaiččou : "Tol’ko ku olizin hengis , tappazin hukat , minun hebuo etto syös !"Hukat hebo syödih dai iäre pyhkäldettihes .Virui mužikkurukku ries kaiken yön , nälgävyi , vilustui pakkazes ."Nygöi pidäu oppii nosta . Moužet voibi i kuolluonnu astuo ?"Nouzou i lähtöy kodih astumah .Tulou kodih , akale sanou : — Nygöi vet minä olen kuolluh .Heinyregii sidojes nuoru katkei , sit minul hengi pakui !Vieri laučal , viruu .Akku duumaiččou , neušto ollou tozi ?Menöy , sanelou susiedal kaiken dielon .— Olettogo tolkus , sanou susiedu , — eihäi kuolluot käveltä ! Tulou iče kaččomah — mužikku hengis .— Kusbo hebo on ? kyzyy .Saneli mužikku susiedal , kui oldih dielot .— Oligo minul hebuo žiäli ! Moine hyvä heboine oli !Sit susiedu hänel sanou :— Hengis olet , ukkorukku , dai hengi sinul ei lendänyh .Sinuu tiedoiniekku smutti , vet oli häi Priäžäspäi , a voibigo uskuo Priäžän mužikkoi , hyö ainos šuutitah da kielastellah .Älä nikonzu heidy usko .Sithäi Kindahan rahvas ei ruvettu uskomah priäžäläzii i allettih eliä omal mielel .Nygöi eletäh parembi endisty .
Konzu minä nenii zuakkunoi sanelin , annettih minul jiähine hebo , hernehine pletti , nagrehine saduli , kirjal kuvotut alazet da hobjaine luzikku .Tulin minä pogostal — susiedal kyly tules .Jiähine hebo sih suli .Minä tuldu sammuttamah .Hernehine pletti kanat n’okittih , nagrehine saduli lambahat syödih , kirjal kuvotut alazet tules palettih .Minä väzyin požuaras , nälgävyin .Menin pertih .Annettih minul huttuu .Se oli moine sagei — minun hobjaine luzikku sih katkei .Jäin minä täh tyhjilleh .Sih minul i zuakkunat loppiettih .
Tiedoniekku
карельский: ливвиковское наречие
Новописьменный ливвиковский