ВепКар :: Тексты

Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Matfian hyvä sanondu. 15.

подкорпус: памятники письменности

Источник:
Евангелие от Матвея на карельском языке, олонецкое наречие // СПбФ АРАН. Ф. 94. Оп. 1. Д. 206. Л.1–17 об.

Matfian hüvä ʃanondu. 15.

1 Silloi tuldih Jeruſalimaſ kirjuniekat i fariſejat Jiſuſan luo i ſanottih:
2 Min täɧ ſinun opaſtettavat ei kuunella vanhembien opaſtuſtu? Kui hüö ei peſtä käſii, konsu ſüüäh.
3 A häi vaſtaɧ ſanoi heile: min täh i tüö rikotto jumalan käſkün teijän opaſtukſen täh?
4 Jumal käſki: piä hüwin ſinun taattaa i maamaa; ken tſchakannoow taattaa libo maamaa, ſe ſurmal kuolkah!
5 A tüö ſanotto: ken ſanonnoow taatale libo maamale: lahju on, midä olet ſinä minuſ hüvää ſaanut.
6 I ei piä hüvin oma taattaa eigo maamaa. Muga tüö hylkäättö kaſkyn Jumalan teijän opaſtukſen täh.
7 Itſchen kauniſtajat! Hüwin ennuſti teih näɧte Iſſaju ſanoen:
8 Lähetäh minun luo tämä rahvaſ huulil i kiitetäh minuu kielel, a ſyväin heijän loitton on minuſ.
9 Tühjäkſi hüö kiitetäh minuu, opaſtaen opaſtukſil i inehmiſien käſkülöil.
10 I häi kutſchui raɧvahan i ſanoi heile: Kuulkaa i ellendäät.
11 Ei ſe, kudai ſuuh menööv, inehmiſtü paganſuta, a ſe, kudai ſuuſ läɧtööw, hänen paganſuttaa.
12 Silloi tuldiɧ hänen opaſtettavat i ſanottih hänele: tiiätgo, kui fariſejat ſinun ſanaſ ſüveldüttih?
13 A häi vaſtah ſanoi: joga ſadu, kudamaa ei istutannuɧ minun taivahalline taatto, häwiääw.
14 Hüljäkkäättö heijät: hüö ollah ſogiat ſogioin viettäjät; a kui ſogei ſogian viettänööw, mollembat haudaɧ langetaɧ.
15 Pedri vaſtah ſanoi hänele: ſano meile tämä arbautus.
16 Jiſus ſanoi: ettogo i tüö wie ellendä.
17 Ettogo tiiä, kui kai mi mennööw ſuuɧ, watſchah ſioittuuv i ullos läɧtöö?
18 A mi lähtöö ſuuſ, ſüdämeſ läɧtööw, i ſe paganſuttaaw inehmiſen.
19 Sen täh kui ſüdämeſ läɧtiäɧ karut ajatukſet, tapandat, huoritſchendat, warraſtandat, kielahustoſindat, moitindat.
20 Net paganſutetah inehmiſtü; a ſüvä peſemättömil käſil, ei paganſuta inehmiſtü.
21 I lähti ſie Jiſus i meni Tiiran i Sidonan maile.
22 I ſid Kananejan naine, kudai oli lähtenüt niiſ paikoiſ, kirgui hänele i ſanoi: armaſta minuu, Hoſpodi! Davidan poigu! Tütär minun äijäl uravoitſcheh.
23 A häi ei vaſtanut hänele ſanaa. I tuldih opaſtettavat ɧänen, pokoroittihese hänele: ſanottiɧ: tüönnä händü kui huikuttuav häi meijän jälles.
24 A häi vaſtaɧ ſanoi: Minä olen tüöttü vai Israilan koin häwinnüſile lambahile.
25 I naine tuli, kumardelih hänele i ſanoi: Hoſpodi! Avvuta minuu.
26 A häi vaſtaɧ ſanoi: ei ole hüvä ottaa leibü lapſil i lükätä koirile.
27 A ſe ſanoi: muga Hospodi! koirat ſüüvväɧ muruloi kirvonnuſii omien iſändien ſtolal.
28 Silloi vaſtaɧ Jiſus ſanoi hänele: oi naine! tobiu on uſko ſinun. Olgah ſinule ſinun taɧtondaa müöte. I tervehtüi hänen tütär ſil thaſul.
29 Kui Jiſus ſie lähti, tuli häi Galilejan meren luo, nouſi mäele i ſie iſtui.
30 I tuli hänen luo rahvaſtu äijü, kudamien kere oldih rammat, ſogiat, kielettömät, vaivaſet i muidu äijü, i heitettih heijät Jiſuſan jalgoih i häi tervehtütti heijät.
31 Muga kui raɧvas diivoindeltiheſe, konsu nähtiɧ kielettömii pagiſemaſ, vaiwaſii terwehennü, rammitſchioi kävelemäſ i ſogoi nägemäſ; i kiitettih Israilan Jumalaa.
32 A Jiſus kutſchui omat opaſtettavat i ſanoi: ſchääli on minule tädä raɧwaſtu, kui hüö jo kolme päiwää iſtutaɧ minun luo i ei ole midä ſüüä i ſüömätä tüöndää heidü en taɧto, kui ei väſyttäſ matkal.
33 Hänen opaſtettavat ſanottih hänele: kuſ on meil tühjäſ paikaſ leibää ſen vaſtah, kui ſüöttää ſen äijüs raɧvaſtu.
34 I ſanoi heile Jiſus: äijü on teil leibää? Hüö ſanottih: ſeitſche i vähä kalaa.
35 I käſki raɧvahale iſtakſeh maale.
36 I otti 7 leibää i kalat, kiitti; katkai i andoi opaſtettawile, a opaſtettavat raɧvahale.
37 I kaikin ſüödih i külläſtyttih; i kerättih jäännüſii palaſii 7 täytty virſchii.
38 A ſüöjii oli 4000 mieſtü, eräs naiſii i lapſii.
39 I tüöndähüü raɧvahan, meni Jiſus veneheſe i tuli Magdalinan paikkoih.
Х

Matfian hyvä sanondu. 15.

карельский: ливвиковское наречие
Старописьменный ливвиковский
1 Silloi tuldih Jerusalimas kirjuniekat i farisejat Jisusan luo i sanottih:
2 Mintäh sinun opastettavat ei kuunnella vahnembien opastustu? Ku hyö ei pestä käzii, konzu syvväh.
3 A häi vastah sanoi heile: mintäh i työ rikotto jumalan käskyn teijän opastuksen täh?
4 Jumal käski: pie hyvin sinun tuattua i muamua; ken čakannou tuattua libo muamua, se surmal kuolkah!
5 A työ sanotto: ken sanonou tuatale libo muamale: lahju on, midä olet sinä minus hyviä suannuh.
6 I ei pie hyvin oma tuattua eigo muamua. Muga työ hylgiättö käskyn Jumalan teijän opastuksen täh.
7 Ičen kaunistajat! Hyvin ennusti teih nähte Issaju sanojen:
8 Lähetäh minun luo tämä rahvas huulil i kiitetäh minuu kielel, a syväin heijän loitton on minus.
9 Tyhjäkse hyö kiitetäh minuu, opastajen opastuksil i inehmizien käskylöil.
10 I häi kučui rahvahan i sanoi heile: Kuulkua i ellendiättö.
11 Ei se, kudai suuh menöy, inehmisty paganzuta, a se, kudai suus lähtöy, hänen paganzuttau.
12 Silloi tuldih hänen opastettavat i sanottih hänele: tiijätgo, ku farisejat sinun sanas syveldyttih?
13 A häi vastah sanoi: joga sadu, kudamua ei istutannuh minun taivahalline tuatto, häviey.
14 Hylläkkiättö heijät: hyö ollah sogiet sogieloin viettäjät; a ku sogei sogien viettänöy, mollembat haudah langetah.
15 Pedri vastah sanoi hänele: sano meile tämä arbaitus.
16 Jisus sanoi: ettogo i työ vie ellendä?
17 Ettogo tiijä, kui kai mi mennöy suuh, vaččah sijoittuu i ullos lähtöy?
18 A mi lähtöy suus, sydämes lähtöy, i se paganzuttau inehmizen.
19 Sen täh ku sydämes lähtietäh karut ajatukset, tapandat, huoričendat, varrastandat, kielahustozindat, moitindat.
20 Net paganzutetah inehmisty; a syvvä pezemättömil käzil, ei paganzuta inehmisty.
21 I lähti sie Jisus i meni Tiiran i Sidonan mualoile.
22 I sit Kananejan naine, kudai oli lähtenyh niis paikois, kirgui hänele i sanoi: armasta minuu, Hospodi! Davidan poigu! Tytär minun äijäl uravoičeh.
23 A häi ei vastannuh hänele sanua. I tuldih opastettavat hänen, pokoroittihes hänele: sanottih: työnnä händy, ku huikuttau häi meijän jälles.
24 A häi vastah sanoi: Minä olen työnnetty vai Izrailan koin hävinnyzile lambahile.
25 I naine tuli, kumardelih hänele i sanoi: Hozpodi! Avvuta minuu.
26 A häi vastah sanoi: ei ole hyvä ottua leiby lapsil i lykätä koirile.
27 A se sanoi: muga Hozpodi! koirat syvväh muruloi kirvonnuzii omien ižändien stolal.
28 Silloi vastah Jisus sanoi hänele: oi naine! tobju on usko sinun. Olgah sinule sinun tahtondua myöte. I tervehtyi hänen tytär sil čuasul.
29 Ku Jisus sie lähti, tuli häi Galilejan meren luo, nouzi mäile i sie istui.
30 I tuli hänen luo rahvastu äijy, kudamien kere oldih rammat, sogiet, kielettömät, vaivazet i muidu äijy, i heitettih heijät Jisusan jalgoih; i häi tervehtytti heijät.
31 Muga kui rahvas diivoindeltihes, konzu nähtih kielettömii pagizemas, vaivazii tervehenny, rammičijoi kävelemäs i sogieloi nägemäs; i kiitettih Izrailan Jumalua.
32 A Jisus kučui omat opastettavat i sanoi: žiäli on minule tädä rahvastu, ku hyö jo kolme päiviä istutah minun luo, i ei ole midä syvvä; i syömättäh työndiä heidy en tahto, ku ei väzyttäs matkal.
33 Hänen opastettavat sanottih hänele: kus on meil tyhjäs paikas leibiä sen vastah, ku syöttiä sen äijys rahvastu.
34 I sanoi heile Jisus: äijy on teil leibiä? Hyö sanottih: seičče i vähä kalua.
35 I käski rahvahale istuokseh muale.
36 I otti 7 leibiä i kalat, kiitti, katkai i andoi opastettavile, a opastettavat rahvahale.
37 I kaikin syödih i kyllästyttih; i kerättih jiännyzii palazii 7 täytty viršii.
38 A syöjii oli 4000 miesty, eräs naizii i lapsii.
39 I työndähyy rahvahan, meni Jisus veneheh i tuli Magdalinan paikkoih.

Евангелие от Матфея. Глава 15.

русский
1 Тогда приходят к Иисусу Иерусалимские книжники и фарисеи и говорят:
2 зачем ученики Твои преступают предание старцев? ибо не умывают рук своих, когда едят хлеб.
3 Он же сказал им в ответ: зачем и вы преступаете заповедь Божию ради предания вашего?
4 Ибо Бог заповедал: почитай отца и мать; и: злословящий отца или мать смертью да умрет.
5 А вы говорите: если кто скажет отцу или матери: дар Богу то, чем бы ты от меня пользовался,
6 тот может и не почтить отца своего или мать свою; таким образом вы устранили заповедь Божию преданием вашим.
7 Лицемеры! хорошо пророчествовал о вас Исаия, говоря:
8 приближаются ко Мне люди сии устами своими, и чтут Меня языком, сердце же их далеко отстоит от Меня;
9 но тщетно чтут Меня, уча учениям, заповедям человеческим.
10 И, призвав народ, сказал им: слушайте и разумейте!
11 не то, что входит в уста, оскверняет человека, но то, что выходит из уст, оскверняет человека.
12 Тогда ученики Его, приступив, сказали Ему: знаешь ли, что фарисеи, услышав слово сие, соблазнились?
13 Он же сказал в ответ: всякое растение, которое не Отец Мой Небесный насадил, искоренится;
14 оставьте их: они - слепые вожди слепых; а если слепой ведет слепого, то оба упадут в яму.
15 Петр же, отвечая, сказал Ему: изъясни нам притчу сию.
16 Иисус сказал: неужели и вы еще не разумеете?
17 еще ли не понимаете, что все, входящее в уста, проходит в чрево и извергается вон?
18 а исходящее из уст - из сердца исходит - сие оскверняет человека,
19 ибо из сердца исходят злые помыслы, убийства, прелюбодеяния, любодеяния, кражи, лжесвидетельства, хуления -
20 это оскверняет человека; а есть неумытыми руками - не оскверняет человека.
21 И, выйдя оттуда, Иисус удалился в страны Тирские и Сидонские.
22 И вот, женщина Хананеянка, выйдя из тех мест, кричала Ему: помилуй меня, Господи, сын Давидов, дочь моя жестоко беснуется.
23 Но Он не отвечал ей ни слова. И ученики Его, приступив, просили Его: отпусти ее, потому что кричит за нами.
24 Он же сказал в ответ: Я послан только к погибшим овцам дома Израилева.
25 А она, подойдя, кланялась Ему и говорила: Господи! помоги мне.
26 Он же сказал в ответ: нехорошо взять хлеб у детей и бросить псам.
27 Она сказала: так, Господи! но и псы едят крохи, которые падают со стола господ их.
28 Тогда Иисус сказал ей в ответ: о, женщина! велика вера твоя; да будет тебе по желанию твоему. И исцелилась дочь ее в тот час.
29 Перейдя оттуда, пришел Иисус к морю Галилейскому и, взойдя на гору, сел там.
30 И приступило к Нему множество народа, имея с собою хромых, слепых, немых, увечных и иных многих, и повергли их к ногам Иисусовым; и Он исцелил их;
31 так что народ дивился, видя немых говорящими, увечных здоровыми, хромых ходящими и слепых видящими; и прославлял Бога Израилева.
32 Иисус же, призвав учеников Своих, сказал им: жаль Мне народа, что уже три дня находятся при Мне, и нечего им есть; отпустить же их неевшими не хочу, чтобы не ослабели в дороге.
33 И говорят Ему ученики Его: откуда нам взять в пустыне столько хлебов, чтобы накормить столько народа?
34 Говорит им Иисус: сколько у вас хлебов? Они же сказали: семь, и немного рыбок.
35 Тогда велел народу возлечь на землю.
36 И, взяв семь хлебов и рыбы, воздал благодарение, преломил и дал ученикам Своим, а ученики народу.
37 И ели все и насытились; и набрали оставшихся кусков семь корзин полных,
38 а евших было четыре тысячи человек, кроме женщин и детей.
39 И, отпустив народ, Он вошел в лодку и прибыл в пределы Магдалинские.
Х
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков