Леммы

Вернуться к списку | удалить | редактировать

kolahuttua

язык: карельский: собственно карельское наречие

часть речи: глагол


1 значение

  • русский: стукнуть, ударить, хлопнуть
понятие: ударять

перевод

вепсский: iškta; iškt’a; painda; peinda

карельский: ливвиковское наречие: kol’l’ata

карельский: людиковское наречие: iškeda; iškei; iškta; išta; kolahuttada; lyvvä; lyödä

диалекты употребления: Мяндусельгский

Примеры (9)

лучший отличный хороший плохой

1. Še, jotta kolahuttanou enšimmäisej jalan, šinä vuotena mänöy tytär miehellä, tyttäret vejettih, a kun ei kolahuttane, n’i ei n’i mäne. (Pruasn’iekoista)
2. Še, jotta kolahuttanou enšimmäisej jalan, šinä vuotena mänöy tytär miehellä, tyttäret vejettih, a kun ei kolahuttane, n’i ei n’i mäne. (Pruasn’iekoista)
3. Še kun hyppyäy tuhkistah, i čuarin poika i šanou:
– Mäne, poharaati, poikeš, kun šilma parempua ei liene ollun vejen tuojua, – i kolahuttau häntä piähä pännällä.

Она как спрыгнула с кучи золы, царев сын и говорит:
– Уходи, бога ради, если уж больше некому принести воды, – и ударил ее карандашом по голове.
(Kolme tytärtä i čuarin poika)
4. Syöttärin akka ku koirasta poolikalla kolahuttau, dai d’alga i katkiau.
Баба Сюоттяри как стукнет собачку палкой – так у собачки нога и сломалась. (Oli yhekšän poigoo ukolla da akalla)
5. Syöttärin akka kun ottau da koirasta poolikkažella i kolahuttau, koiraželda d’algani i katkiau.
Баба Сюоттяри как стукнет собачку палкой, так у собачки нога и сломалась. (Oli yhekšän poigoo ukolla da akalla)

словоформы (125)

kolahut|tua [a]