VepKar :: Texts

Texts

Return to list | edit | delete | Create a new | Statistics | ? Help

Semenziba nargišt’ pertin päle

Semenziba nargišt’ pertin päle

Veps
Central Western Veps
Eliba ende uk da ak.

Uk sanub:
- Semekam mö peitin päle nagrišt’.


Nagrišt’ pertin päle semenziba.

Nagriž nece, näged, pertin päle kazvį.

Akeine sanub:
- Mända mini nühtmähä.


Män’ sinnä nühtmähä, sigapei langez’, langez’ i satuihez.

A nece mužik oti da jougas tabaz’ da toižes da keskou rebiti akeižen nu dei aiteižhe taci.

- Mända, sanub, – voikkid ectä.

Mäni voikkid ecmähä.

Astui, astui, händikaz tuli vastha.

- Edahaksik, dädä, astud?

- Astun, sanub, – minai ak kol’, ka voikkid ecmähä.

– Ota mindei.

- Ka kut voikad?

– Uu, uu, uu.

– Tule perskusihe.

Ukoine perskusihe händikhan pani.

Astub möst, astub, astub.

Tuli hänele vastha janiš.

- Dädei, edahaksįk astud?

– Ka minai ak kol’, ka mina män voikkid ecmähä.

– Ota mindei.

– Ka kut sä voikad?

– Lu, lu, lu.

– Čomin voikad, tule perskusihe.

Sen-gi ot’.

Möst astui, astui, rebįi tuli vastha.

- Dädei, edahaksįk astud?

– Voikkid ecmähä, minai ak kol’.

– Ota mindei.

– Ka kut sä voikad se?

– Ou, ou, ou.

– Tule, čomin voikad.

Hüva.

Astui, astui, kondi vastha tuli.

- Dädei, edahaksįk astud?

– Ka voikkid ecmähä.

– Ota mindei.

– Kut sä voikaškad?

– Mäm’, mäm’, mäm’.

– Tule perskusihe.

Ot’ dei kodihe vüi.

- Kus sinai akeine?

– Aiteižes.

Nene kaik zverid päst’ sinnä, necen akeižen kaiken drebezgi süiba, nanet süiba.

Ukeine aveidab čiluižen i:
- Jogo voikitei?


A nece sigapei rebįi:
- Voumiž om, aveida!


Bude tarbi, ka sina-gi tule tänna, sindei-gi voikamei.

Aveiž, ka akašt’ ele: ühted luhuded.

Nu dei ukoine päst’ zverid sigäpei hot’ i akeižen žvakeižiba söda kaiken.

Nudei nagriž pertin päle jänu otmata.

Посеяли репу на крыше избы

Russian
Жили старик да старуха.

Старик говорит:
- Давай посеем репу на крыше.


Посеяли они репу.

Выросла эта репа на крыше.


Старушка говорит:
– Пойду-ка я репу рвать.


Пошла она репу рвать, а оттуда и упала, упала и ушиблась.

А мужик схватил за ногу да за другую да и разорвал старушку пополам, да и бросил ее в чулан.


– Пойду, – говорит, – искать плакальщиков.

Пошел искать плакальщиков.

Шел-шел, идет навстречу волк.

– Далеко ли, дядя, идешь?

– Иду, – говорит, – жена у меня умерла, так плакальщиков искать.

– Возьми меня.

– А как ты оплакиваешь?

– У-у, у-у,у-у!

– Полезай сзади.

Старичок посадил волка сзади за пояс.

Идет, идет опять.

Идет ему навстречу заяц.


– Дядя, далеко ли идешь?

– Да жена у меня умерла, иду плакальщиков искать.

– Возьми меня.

– А как ты оплакиваешь?

– Лу-лу-лу!

– Красиво оплакиваешь, садись сзади.

И этого взял.


Опять шел, шел, навстречу лиса.

– Дядя, далеко ли идешь?

– Плакальщиков искать, жена у меня умерла.

– Возьми меня.

– А как ты оплакиваешь?

– О-у, о-у, о-у!

– Иди, красиво оплакиваешь.

Хорошо.

Идет он дальше, навстречу ему медведь.


– Дядя, далеко ли идешь?

– Да плакальщиков искать.

– Возьми меня.

– Как ты оплакиваешь?

– Мям-мям-мям!

– Садись сзади, за мой пояс.

Взял и привел всех домой.

– Где твоя жена?

– В чулане.

Запустил он туда всех этих зверей, а те старушку и съели на нет.

Старик приоткроет дверь и в щель:
– Уже оплакали?


А лиса оттуда:
– Готово, открой!


А если нужно, то и тебя можем оплакать, иди сюда.


Открыл он, а старушки нет: одни косточки.

Выпустил старичок зверей оттуда, хотя те всю старушку жвакнули.


Ну, а репа так и осталась на крыше неубранной.