ВепКар :: Леммы

Леммы

Вернуться к просмотру | Вернуться к списку

karjuo

язык: карельский: собственно карельское наречие

часть речи: глагол

1 значение

  • русский: кричать, реветь, рычать
Исходное значение

Можно выбрать несколько форм. Подходит любая из выбранных. Пустое поле — без ограничения.

Слово-партнёр

Значения слов, встретившихся рядом с источником в заданном интервале или во всём предложении — в зависимости от режима поиска. Очистите поле для поиска только источника.

Подкорпусы

Можно выбрать несколько подкорпусов. Подходит любой из выбранных. Пустое поле — поиск по всем.

Сбросить

Найдено предложений: 245

лучший отличный хороший плохой

Поисковое окно -1…1 — верхняя линия отмечает соседние слова в заданном интервале; расстояния считаются по исходному предложению.

  1. "Mie, – šanou, – juokšen karhulla peräh tai pojat juoššah ta karjutah, jotta: "Elä juokše sie karhulla peräh!"
    (Karhu voit šortua iänen ihmiseštä)
  2. A pojat šanotah, jotta: "Sie juohatat meilä šormella ta auki šuu olet, jotta karjut, a myö emmä kuule i mitä".
    (Karhu voit šortua iänen ihmiseštä)
  3. En ymmärrä niitä nuorie, kumpaset joka nurkalta karjutah ta liimatah omien autojen piällä kirjutukšie: ”Meijän ukot šojittih!”, ”Kun pitänöy – myöki olemma valmehet!”, ”Berliinih päin!”
    (Oikeuš muistoh)
  4. Meilä ei ole oikeutta arvoššella eikä kehuškella meijän kantatuattojen šotauroštevoilla eikä verrata heitä iččeheh karjuen: ”Kun pitänöy olemma valmehet toistamah!”
    (Oikeuš muistoh)
  5. – Vuota, Liidasen, mie heti šilma autan, karju Al’a-täti.
    (Katiska)
  6. Ka juštih šiih aikah pihalla talon luona kanat ruvettih lujašti karjumah ta kotkottamah.
    (Ämmön luona kyläššä)
  7. Linnun nimi oli Še on miun, šentäh kun lennellen peltojen ta jokien yllä hiän aina karju:
    – Še on miun, še on miun!
    (Avokero-lintu)
  8. Ta še rupesi lujašti karjumah:
    – Še on miun, še on miun, še on miun!
    (Avokero-lintu)
  9. Lintu karju niin lujašti, jotta kaikki toiset linnut kuultih hänen iäni ta lennettih kaččomah, mitä on tapahtun.
    (Avokero-lintu)
  10. A pieni lintu-raiska hyppeli puun ympäri ta karju:
    – Še on miun, še on miun!
    (Avokero-lintu)
  11. A mie en t’iä, pabuška še li...^, aa, ei paapuška, Prokon akka, kun vielä iče muistau n’in, karjuu jott: "En lähe kylyh mie enämpi, kum Prokon akka šylköy".
    (Ol’i ličen’joita vs’aakuoloita)
  12. Karjuu jotta: "En lähe enämpi kylyh, kun", – tä-, tätä, – "Prokon akka šylköy".
    (Ol’i ličen’joita vs’aakuoloita)
  13. Partisanin Kol’a tiesi šelvittyä:
    – Pappa karjuu, jotta ”davai, rutompah”, mie ihan tänne šuahen kuulen.
    (Viinareissulla)
  14. – Kivet, karjuin mie.
    (Viinareissulla)
  15. Pitäy lähtie šillä vaštah ta lujašti karjuo taikka viheltyä.
    (Yhen miehen mieli ta yhekšän miehen voima)
  16. karjuttih pavulla hänen vellet.
    (Kapina kašvimualla)
  17. Še še oli piäštän ölinän, itki ta karju kuin huima: “Turkki!
    (Kirjolla heinie)
  18. A kišša kuulou, jotta ken lienöy viereššä šeisou ta i rupesi karjumah:
    – A voi-voi, en šuata lukie, en šuata kirjuttua, a halutah milma järven čuariksi panna.
    (Viisaš kišša)
  19. Joku oli piätellyn ihmeissäh, jotta Tiitta karjuu.
    (“Piäsitkö piällä?”)
  20. Kun toini ualto työnti miut harjan piällä niin mie aloin viuhtua kiälläni ta šiännykšissäni karjuin, jotta “Hullut!
    (Toisinah ämmönki malitut autetah)
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков