Леммы

Вернуться к просмотру | Вернуться к списку

kirveš

язык: карельский: собственно карельское наречие

часть речи: существительное

1 значение

  • русский: топор
  • английский: ax
Исходное значение

Можно выбрать несколько форм. Подходит любая из выбранных. Пустое поле — без ограничения.

Слово-партнёр

Значения слов, встретившихся рядом с источником в заданном интервале или во всём предложении — в зависимости от режима поиска. Очистите поле для поиска только источника.

Подкорпусы

Можно выбрать несколько подкорпусов. Подходит любой из выбранных. Пустое поле — поиск по всем.

Сбросить

Найдено предложений: 126

лучший отличный хороший плохой

Поисковое окно -1…1 — верхняя линия отмечает соседние слова в заданном интервале; расстояния считаются по исходному предложению.

  1. Ja še siihen šuareh joutui, a ei¦hän silloin ollun ennen ulošpiäšömistä muuta, kun silloin ei ollun veistä eikä kirveštä eikä minkäänlaista.
    (Rošvo Turkinšuarella)
  2. Aštuu mužikka, kuudoma vyöllä (kirveš).
    (Arvautukšet)
  3. Kirveš kiäššä pyzyy.
    (Šanapolvet da aforizmat. 2. I-M)
  4. Pappa juohatti, missä še koivu on ta myö toisena päivänä mamman ta veikon kera läksimä vaššakšeh: mamma enšimmäisenä reppu šeläššä, missä oli nuorat ta kirveš, šiitä Valeri-veikko pokašaha olkapiälläh, ta jäleššä mie eväšvakka kiäššä aštuo tipšuttelin.
    (Vaššakšešša)
  5. Mamma kirvehellä hakkasi okšat, myö veikon kera kantoma niitä rantah.
    (Vaššakšešša)
  6. A miul ei, eik ole pyššyö, eikä kirveštä, ei n’imitä matašša.
    (Šattu ilman pyššyö)
  7. A hiän kirvehel’l’ä meččie pačkutti, šordi.
    (Kaškie hän ajo)
  8. – Mäne šie, ihmetteli Iivana, ta löi kirvehen pölkkyh, – ka vetelipä miehellä.
    (Viinareissulla)
  9. Šauvalla tahi kirvehellä tietäjä piirti šuojelupyörie vaštanaijottujen ympäri.
    (Karjalan taikainstituutti)
  10. Još ei pitäne pihlajaini,
    Valele vašešta vantehet,
    Luaji rautani renkaš,
    Jottei liikuta liijat leuvat,
    Harvat hampahat hajuele
    Eikä muuta veičen työtä,
    Eikä kirvehen kolinua.
    (Yhen miehen mieli ta yhekšän miehen voima)
  11. Mie vejin heposen ohjakšista, a hevoismieš kirveš kiäššä raivasi tietä.
    (Vaikie kohtalo)
  12. Šyömisen aikana Hekla muisteli, oliko pannun kaiken matkahotettavan kesselih:
    – Kirvehen panin, tikut panin, evähät panin...
    (Kirjolla heinie)
  13. Meččäkämpällä jätetäh kalaššušta mečäššyšvälinehet: kirvehet, verkot ta pyššyt.
    (Mimmoni olet, šie karjalaini?)
  14. Varaviikattehetki lyötih kirvehen hamarakši.
    (“Piäsitkö piällä?”)
  15. Kun Tiitta šai tuon tietyä, otti ta šouti valkamoh košen niskah, löi kirvehellä reijän Nestoran venehen pohjah ta piätteli: “Kierrätkö toičči yöpuuta?”
    (“Piäsitkö piällä?”)
  16. Ne kašvettih niin tihiešti, jotta šakeikkoh piäsi vain kirvehen kera.
    (Hettiet ta lähtiet)
  17. Pekka levähteli, pyyhki hijet ta šen jälkeh otti kirvehen:
    – Konša mie olin pienenä, niin tuatto opašti miut vesilähteitä eččimäh…
    (Hettiet ta lähtiet)
  18. Pekka leikkasi kirvehellä kašvajan pajun.
    (Hettiet ta lähtiet)
  19. Lapeita meilä ei ollun, rupesima hakkuamah muata kirvehillä.
    (Hettiet ta lähtiet)
  20. Perintehelliset veičet, kirvehet, jyškyjärviläiset ta vuokkiniemiläiset venehet – kaikki tämä on vienankarjalaisien kulttuurin erottamatoin oša.
    (Karjalaini rukki – perehen Šampo-melliččä)
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков