ВепКар :: Леммы

Леммы

Вернуться к просмотру | Вернуться к списку

Jeudi

язык: карельский: собственно карельское наречие

часть речи: имя собственное

1 значение

  • русский: Евдокия
Исходное значение

Можно выбрать несколько форм. Подходит любая из выбранных. Пустое поле — без ограничения.

Слово-партнёр

Значения слов, встретившихся рядом с источником в заданном интервале или во всём предложении — в зависимости от режима поиска. Очистите поле для поиска только источника.

Подкорпусы

Можно выбрать несколько подкорпусов. Подходит любой из выбранных. Пустое поле — поиск по всем.

Сбросить

Найдено предложений: 20

лучший отличный хороший плохой

Поисковое окно -1…1 — верхняя линия отмечает соседние слова в заданном интервале; расстояния считаются по исходному предложению.

  1. Mie – Jeudi.
    (Ogru i Jeudi)
  2. – Da, vilu, – soglasieči Ogru Jeudinke.
    (Ogru i Jeudi)
  3. – Jeudi pyörähytti paginan šinne päin, millä rahvaš jälgimät päivät vain i eli.
    (Ogru i Jeudi)
  4. – A mie nin murginah šua en i tiedän, što voina loppieči, – šanou Jeudi, – riehtä da guomnuo uberiin, pyyhiin.
    (Ogru i Jeudi)
  5. Šiun, Jeudi, kolme poigua vojuidih i kaikin eloh jiädih, a miula yksi poigane oli da šinne i jäi.
    (Ogru i Jeudi)
  6. Jeudi rubei nagramah.
    (Ogru i Jeudi)
  7. Jeudi:
    – Muissan mie šestä kummua: vet’ miän Pet’alla oldih jallat poltettu, a Mokilla Van’alla nägö kaikekši ijäkši ruškieloinke ruppiloinke jäi.
    (Ogru i Jeudi)
  8. – O-ho-ho-o, – jygiešti hengähti Jeudi, – Vähän¦go gor’ua rahvahalla toi tämä voina ei vain frontalla, a i miän¦nägözillä.
    (Ogru i Jeudi)
  9. Olen järie, nin aivis’ mužikoin ruadoloida ruavoin: lämmitin, ahoin riihilöidä mie, puija leibie ali loukuttua pelvašta – tuaš brigadira milma työndäy, härgäzillä kyndämäh kežanduo – tuaš "Mäne Jeudi", ladjuamah kegoloida vain milma i työnnettih.
    (Ogru i Jeudi)
  10. Tois’vuodena voinua illalla tuli pravlen’jašta, istuoči karžinlauvalla da ših i kuoli, – piä Jeudilla ripahti vähiä ei polviloih šua.
    (Ogru i Jeudi)
  11. Jeudi rubei nagramah i Ogru hänellä yheššä.
    (Ogru i Jeudi)
  12. Ičeh emändä i noštamah läksi.^ Vielä tuldih susieda Paro da kohtahizet Jeudi i Mar’u.^ Ka tämänmuone arteli.
    (Miän leššet)
  13. Jeudi:
    – Paro, a šie midä noštamah priäččiečit?
    (Miän leššet)
  14. – Teih lašše ukko, nin enämbi et hänenke i nägieče, – Paro vaštah Jeudilla.
    (Miän leššet)
  15. F’okla Mar’unke logahettih nagramah, a Paro pisti hangon tadeheh, pyörähti Jeudih päin:
    – Midä häpetät, huijutoin?!
    (Miän leššet)
  16. – En kuotellun, a näin, – täššä jo i Jeudi rubei musimah, – Mulloin myö heiniä ruadoma Papinaholla: niittimä, kuivaimma, kegoloih panima.
    (Miän leššet)
  17. Šiidä Jeudi tuaš Parolda kyžy:
    – Mid’¦ollou Pet’u¦-¦vellie ei nävy, ei¦go läzi?
    (Miän leššet)
  18. – Mie luven, – šanou F’okla Jeudilla, – Jogo telegän hiilellä piirräin verejän havolla.
    (Miän leššet)
  19. A Jeudi händä ažeuttau:
    – Elä jo F’okla tappuače ših rukah: Ivan Ondrejev huomena vielä tulou, konža šenie šomočkoida ei lie.
    (Miän leššet)
  20. Enžimmäne iänen ando Jeudi:
    – Ka vet’ riähkä on vanhua nagrua da.
    (Miän leššet)
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков