ВепКар :: Леммы

Леммы

Вернуться к просмотру | Вернуться к списку

lukku

язык: карельский: собственно карельское наречие

часть речи: существительное

1 значение

  • русский: замок
Исходное значение

Можно выбрать несколько форм. Подходит любая из выбранных. Пустое поле — без ограничения.

Слово-партнёр

Значения слов, встретившихся рядом с источником в заданном интервале или во всём предложении — в зависимости от режима поиска. Очистите поле для поиска только источника.

Подкорпусы

Можно выбрать несколько подкорпусов. Подходит любой из выбранных. Пустое поле — поиск по всем.

Сбросить

Найдено предложений: 33

лучший отличный хороший плохой

Поисковое окно -1…1 — верхняя линия отмечает соседние слова в заданном интервале; расстояния считаются по исходному предложению.

  1. Muštane koirane kodie vardeiččou (lukku).
    (Arvautukšet)
  2. Pahašta rissillä piäžet, vorašta i lukulla et piäže.
    (Šanapolvet da aforizmat. 3. N-Ä)
  3. Buabo kazin tuašen pergi:
    "Lukun taguah paniin padan.
    (ONGO KAZI - KUIN HIÄN PIÄZI? )
  4. Šemmon’i šе ol’i, ei sitä ollun, ken tuaš parempaiseh, ta kem pahempah, ta ken kuinki, napr’im’er, mie muissan, kum meilä muamo, kum myö vanhempain’i ol’in tytär, ka kuj jättäy, puolenkymmentä, jo jättäy n’iitä, ta s’iitä n’iitä jiämmä n’änččimäh, tä hänellä pitäy vain kävellä, nuotilla kävelöy, ta vopše joka paikašša, tuattuo še meilä äijänkö kot’ih tulettel’i, kun aivam piti olla t’ienašša, ku pereh ol’i šuuri, ta yksinäh ol’i t’ienašša, a no n’iinkun tu..., s’iitä ku jättäy šinne, mejät pirt’t’ih, tošijanki kun kačomma, kačomma sielä, ta kun vielä himottau, n’i juošša ta šiitä jo loppusella pannah lukku ovih ta lukun tua kaikki, ta jott emmä paken’iis n’änčät, a kun konša pakenemma, n’i el’i olemma šielä uinon, tuuvittel..., olemma šikäl’i, jotta lapš ol’ lentän kätkyöštä, kun itköy, ta lattiella makuau lapši, ta s’iinä i n’än’čät makuamma, vai ku yöllä muamo nuotalta tulou n’i n’iitä, še..., šemmosie n’iän’čint’ie, a vot še ol’ eri liäkärin kohta, jotta kui jesl’i, napr’im’er, mitä kipey..., kipeyvy(i)t ta s’itä ta kipey(vyit), no t’ietäjie ečittih, ta tuošša kaikki, kylyvettä käytettih sielä.
    (Kuin ennen lapšie kašvatettih)
    Šemmon’i šе ol’i, ei sitä ollun, ken tuaš parempaiseh, ta kem pahempah, ta ken kuinki, napr’im’er, mie muissan, kum meilä muamo, kum myö vanhempain’i ol’in tytär, ka kuj jättäy, puolenkymmentä, jo jättäy n’iitä, ta s’iitä n’iitä jiämmä n’änččimäh, tä hänellä pitäy vain kävellä, nuotilla kävelöy, ta vopše joka paikašša, tuattuo še meilä äijänkö kot’ih tulettel’i, kun aivam piti olla t’ienašša, ku pereh ol’i šuuri, ta yksinäh ol’i t’ienašša, a no n’iinkun tu..., s’iitä ku jättäy šinne, mejät pirt’t’ih, tošijanki kun kačomma, kačomma sielä, ta kun vielä himottau, n’i juošša ta šiitä jo loppusella pannah lukku ovih ta lukun tua kaikki, ta jott emmä paken’iis n’änčät, a kun konša pakenemma, n’i el’i olemma šielä uinon, tuuvittel..., olemma šikäl’i, jotta lapš ol’ lentän kätkyöštä, kun itköy, ta lattiella makuau lapši, ta s’iinä i n’än’čät makuamma, vai ku yöllä muamo nuotalta tulou n’i n’iitä, še..., šemmosie n’iän’čint’ie, a vot še ol’ eri liäkärin kohta, jotta kui jesl’i, napr’im’er, mitä kipey..., kipeyvy(i)t ta s’itä ta kipey(vyit), no t’ietäjie ečittih, ta tuošša kaikki, kylyvettä käytettih sielä.
    (Kuin ennen lapšie kašvatettih)
  5. Mie, šanow, aittazen šiämeh i jäin, šanow, en piäže n’ikunne, lukun tagana ka šez’iin’e.
    (Lapšen vied’ih pahaččazet)
  6. No n’i, aitan šuilla mennäh lu…, luku…, lukulla kunnellah, kunnellah, kunnellah šiinä issutah.
    (Tinav valannašta)
  7. Vuokkiniemeššä ei ole aitoja, eikä ovija panna lukkuh.
    (Karjalaini starina)
  8. Niin hiän mäni šuveh ta pani huonehen lukkuh.
    (Viisaš Tamara)
  9. Aital lukkuh käytih.
    (Pruasn’iekoista)
  10. Vot kun mändih aital lukkuh kuntelomah Vierissänkešellä, mäntih.
    (Pruasn’iekoista)
  11. Myrškyšiällä lukut pantih kiini ta matka kannen alla ei ollun yhtänä mukavua.
    (Myöštymini Solovetskih)
  12. Vorua lukku ei pie.
    (Poslovičat)
  13. Ta tuaš jatettih lukuo, jotta lapši piäsis näillä ilmoilla:

    Avua vesini veräjä,
    Potkua verini portti,
    Avua lihani aitta,
    Kultalipaš liikuttele,
    Luuhisen lukun takua!..
    (Karjalaisen liäke on kyly ta terva)
  14. Pihua myöten juokšou tuuli,
    Lukušša on ovi.
    (Tule huomena)
  15. Tulou še i šiulaki hyvä lykky,
    Vain ota ta pane kieli lukkuh!
    (Nuapurit-naiset)
  16. Pikkaran’e koiran’e öänettä, a kod’ih ei lašše (Lukku).
    (Arvautukšet)
  17. Ovi ei ole lukušša.
    (Lumetoin kešä: matka Karjalua ta Murmanskin alovehta myöten. 2)
  18. Taatto kuin läksi meččäh ullos, a tyttö sillä aigoa lippahah da lippahan lukkuh.
    (Оli ennen ukko da akka)
  19. Šulahane tahtou männä pertih, a ovešša rippuu lukku.
    (Kuin naidih i miehellä mändih. 2)
  20. Šulahane murendi padazen, otti avain i avai lukun.
    (Kuin naidih i miehellä mändih. 2)
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков