Леммы

Вернуться к просмотру | Вернуться к списку

šuu

язык: карельский: собственно карельское наречие

часть речи: существительное

2 значение

  • русский: входное отверстие; устье; место у входа
Исходное значение

Можно выбрать несколько форм. Подходит любая из выбранных. Пустое поле — без ограничения.

Слово-партнёр

Значения слов, встретившихся рядом с источником в заданном интервале или во всём предложении — в зависимости от режима поиска. Очистите поле для поиска только источника.

Подкорпусы

Можно выбрать несколько подкорпусов. Подходит любой из выбранных. Пустое поле — поиск по всем.

Сбросить

Найдено предложений: 334

лучший отличный хороший плохой

Поисковое окно -1…1 — верхняя линия отмечает соседние слова в заданном интервале; расстояния считаются по исходному предложению.

  1. Mie nävin Annua monešša tapahtumašša ta kuulin kerran hänen šuušta šemmosen ajatukšen: “Muuvvalla muajilmašša myö kaikin olemma karjalaiset.
    (Anna Mugačeva: “Meijän pitäy enemmän paissa keškenäh”)
  2. Kalan šyönnin jälkeh hyvin pitäkši kävi käsien ta šuun pešömini, vaikka iče kala maistuki hyvältä.
    (Kun ruohtinet maissella kevätkalua, olet karjalaini!)
  3. Mie aina yritän kommentoija kaikkie, mitä myö Tuarien kera ruamma ta mitä niämmä, jotta hiän kuulis miun šuušta mahollisimman enämmän šanoja.
    (Tapahuš lapšienkentällä)
  4. Laše verkko vekin šuilla,
    Šatašilmä šalmen šuilla!
    (Kalaštajan laulu)
    Laše verkko vekin šuilla,
    Šatašilmä šalmen šuilla!
    (Kalaštajan laulu)
  5. A šitä hiän ei šanon, jotta kuin hiän kylvetti ka, šitä še mie olen kuulekšennellun, jotta kun kylvetetäh:
    ”lähe šuute šuun tulešta,
    haita hampahan ravošta,
    kipu kielen kantomista,
    ken kätehin’i kaččonou,
    šillä šilmät verenä vuotakkah,
    rašva t’ilkkana valukkah,
    tervaš t’ilkkana t’ipukkah,
    ennen koit’t’ien korkuomista,
    ennen aurinkon alkautumista,
    ennem päivän valkuomista”.
    (Lašta šuatih)
  6. En, vot sitä en ole nähnyn, a vot miäm paapuška, kun oltih šovašša, pojat kaikki, n’i hänellä, n’i šanou: ”Yksi hammaš miula šuušta läksi vain”, – šanou, a hänellä ukko omah kuoli, a toiset pojat kaikki jiätih eloh, a toisie hampahie ei otettu, yksi hammaš vai šanou otettih.
    (Unet)
  7. Myö s’iinä issumma päivän, hiän on, hiän on näissä kainalošauvoissa, a kunne še mie lähen, kun hiän ei piäše, ihan yheššä kohem päivän istuma, ja ei ollun šuuh, ei šuurušt šuuh käynyn, noh.
    (Jalka parannettih)
    Myö s’iinä issumma päivän, hiän on, hiän on näissä kainalošauvoissa, a kunne še mie lähen, kun hiän ei piäše, ihan yheššä kohem päivän istuma, ja ei ollun šuuh, ei šuurušt šuuh käynyn, noh.
    (Jalka parannettih)
  8. Kruugi̮a püör’it’et’t’ih, püör’ähät da vir’t’ä, naitettii, kučutah, naittamah ruvetah, ka i pajatallat da ottaw područku, šuwda andaw, istuoči ti̮ašen, r’is’t’iz’il’l’ä kučutaa, r’is’t’iz’il’l’ä naimah, istuočet, t’ämä kuččuočow r’is’t’iz’il’l’ä naimah.
    (Kez’r’iämmä i vallotamma)
  9. D’engoill da dar’itah, paikoist šuin pannah, i, tuatto d muami i.
    (Hiäh n’äh)
  10. Lambhat šuuta hein’i hianos’t’, lapuškzenken.
    (Pannah heiniä mostinah)
  11. Tulow, vain vuahut šuwšta nowžow lapšuolda.
    (Mittynäz’ie en’n’ein pruazn’iekkoida pruaznuidih)
  12. Ka šiis’tä pudruo keit’etäh, da i šyöt’etäh, šuušša näčöt’etäh - näčöt’etäh, luz’ikašta i annetah šuwh lapšella.
    (Pien’et lapšet)
    Ka šiis’tä pudruo keit’etäh, da i šyöt’etäh, šuušša näčöt’etäh - näčöt’etäh, luz’ikašta i annetah šuwh lapšella.
    (Pien’et lapšet)
  13. – Šuwh čökätäh n’ebos’...
    (Pien’et lapšet)
  14. A kun boikoi hebon’e on, n’in rawvat šuwh panet, štobi ei hyppäis’ boiko.
    (Kuin luad’ija regie)
  15. Šuomela..., Šuomen čerkušša šanotah, jotta ”šynty šuuhu”, šanou ”šynty šuušta lähtöy, eikä šuuhu mäne”, a meilä em myö tiijä.
    (Riähistä)
  16. Šuu…
    (Kuin ličittih?)
  17. No n’i, aitan šuilla mennäh lu…, luku…, lukulla kunnellah, kunnellah, kunnellah šiinä issutah.
    (Tinav valannašta)
  18. Mie nävin Annua monešša tapahtumašša ta kuulin kerran hänen šuušta šemmosen ajatukšen: “Muuvvalla muajilmašša myö kaikin olemma karjalaiset.
    (Anna Mugačeva: “Meijän pitäy enemmän paissa keškenäh”)
  19. Šidän jo šuuh.
    (Huttu)
  20. Ku mooda moin’ ol’i, n’i ei, ed, emmä i t’es’n’äiččieččen, mänet i čmokkuat pojalla šuuda.
    (Ka myt’yš ol’i mooda)
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков