ВепКар :: Леммы

Леммы

Вернуться к просмотру | Вернуться к списку

päčči

язык: карельский: ливвиковское наречие

часть речи: существительное

1 значение

  • русский: печь, печка
Исходное значение

Можно выбрать несколько форм. Подходит любая из выбранных. Пустое поле — без ограничения.

Слово-партнёр

Значения слов, встретившихся рядом с источником в заданном интервале или во всём предложении — в зависимости от режима поиска. Очистите поле для поиска только источника.

Условия сочетания
Подкорпусы

Можно выбрать несколько подкорпусов. Подходит любой из выбранных. Пустое поле — поиск по всем.

Сбросить

Найдено предложений: 662

лучший отличный хороший плохой

Поисковое окно -1…1 — верхняя линия отмечает соседние слова в заданном интервале; расстояния считаются по исходному предложению.

  1. Päčči lököttäy.
    Печь-то топится, пылает.
    (Suaru laškah tüttäreh näh)
  2. Kois päčin ies da pellol maltoimmo i kirjattah ruadua.
    Дома возле печки да на поле умели и без грамоты работать.
    (Kui minä kirjah opastuin)
  3. Nagrehet panemmo päččih da päčin hyvin salbuammo, kriepimmö savel.
    Репу кладём в жарко натопленную печь и устье печи хорошенько глиною запечатываем (‘закроем’).
    (Kui nagrištu kazvatiimmo)
    Sit panemmo päččih da päčin hüvin salbuammo, kriäpimmö savel.
    (Kui nagrištu kazvatiimmo)
  4. Bokkupertis oli valgie päčči, ga ei suuri perti olluh.
    В боковушке была по-белому топящаяся печка, но изба была небольшая.
    (Endine svuad’bo. Kizat)
  5. Meil kolpakkua eulluh, mustu päčči oli, pertih tuldih savut.
    У нас колпака не было, чёрная печка была, дым шёл в избу.
    (Endine svuad’bo. Venčal tulduu)
  6. Minä heil’e sel’gäh,
    hüö minuw vičikköžeh:
    vičikköine – viččažen,
    viččažen minä – halgonikale,
    halgonikku – halgožen,
    halgožen minä päččih,
    päčči mille kivüön,
    kivüön minä mereh,
    meri mille suolịa,
    suolat minä lawkkah,
    lawkas mille – suwrimịa,
    suwrimat minä kanuole,
    kanat mille – jäiččäžen,
    jäiččäžen minä papile,
    pappi minuw rịstal oččah,
    potkal vaččah.
    ("L’ähtiin minä L’äköil’äh")
    Minä heil’e sel’gäh,
    hüö minuw vičikköžeh:
    vičikköine – viččažen,
    viččažen minä – halgonikale,
    halgonikku – halgožen,
    halgožen minä päččih,
    päčči mille kivüön,
    kivüön minä mereh,
    meri mille suolịa,
    suolat minä lawkkah,
    lawkas mille – suwrimịa,
    suwrimat minä kanuole,
    kanat mille – jäiččäžen,
    jäiččäžen minä papile,
    pappi minuw rịstal oččah,
    potkal vaččah.
    ("L’ähtiin minä L’äköil’äh")
  7. Akku päčin l’ämmäh panow dai lihua kiahumah panow.
    (Suaru hukkah niškoi)
  8. Sit ehtäl avuammo päčin, hawdažet sie päčis otammo, sit kuivuammo n’äivöikse.
    (Kui nagrištu kazvatiimmo)
    Sit ehtäl avuammo päčin, hawdažet sie päčis otammo, sit kuivuammo n’äivöikse.
    (Kui nagrištu kazvatiimmo)
  9. Tuatto da muamo vaste roijaheze, a poijat jo pihal kävel’l’äh (Päčči viriew, hiil’et vaste roijah, a savvu jo pihal).
    (Arbaitukset)
  10. Ištuw tüttö čupus, a kassu iral (Päčči pertis, truba l’evol).
    (Arbaitukset)
  11. A huondeksel päivännowzun kel’e jo olet jalloil’l’eh, jo on lehmät lüpsettü, päčči l’ämmäs, varustat süömižen, juomižen, pastat leivät, da müös meččäh.
    ("Enne meijän sijas äijü ruattih meččiä")
  12. Vai menemö, dai ižändü tuloo ääres ajamah kirovon ker: "Tuletto neččih päččilöi murendelemah, matkakkaa ääre!"
    (Bes’odoi piettih kül’ül’öis)
  13. Päčči da vačču ei vellakse vuoteta.
    (Sananparret)
  14. (Minä kudamah taloih miehei menin ga, mustu päčči oli, kolpakkua ewlluh, nogilagi oli, pertih tuldih savut, sih taloih, omah kül’äh miehel menin).
    (Endine svuad’bo. Hniäzevöi stola)
  15. Miän oli, minä kunne miehel menin ga, mustu päčči, pertih tuldih savut.
    (Endine svuad’bo. Hniäzevöi stola)
  16. A mamal päčči lämbiäw päiväl d’o nügöi d’o on Vuoht’ärves päi pruazniekkah menemäh tuldih.
    (Endine svuad’bo. Sulhaizet)
  17. "Midäbo täs svuad’bataloiz müöhä nostih, midäbo, sanow, täz vaste päčči l’ämbiäw?
    (Endine svuad’bo. Sulhaizet)
  18. Uuzi kodi oli d’o luajittu, nostettu oli jöngöi ühteh tukkuh, vai kui eulluh muas’terdettu da ni päččilöi eulluh, da ni ikkunoi da nimidä, vai kui nostetu oli, seinäd oldih.
    (Endine svuad’bo. Kizat)
  19. Meidü bokkupertih, mustu päčči oli, pertih, uuzi kodi oli valmistamattah, pertiz oli mustu päčči, veikkoidu bokkupertih, meidü mustah päččih.
    (Endine svuad’bo. Kizat)
    Meidü bokkupertih, mustu päčči oli, pertih, uuzi kodi oli valmistamattah, pertiz oli mustu päčči, veikkoidu bokkupertih, meidü mustah päččih.
    (Endine svuad’bo. Kizat)
    Meidü bokkupertih, mustu päčči oli, pertih, uuzi kodi oli valmistamattah, pertiz oli mustu päčči, veikkoidu bokkupertih, meidü mustah päččih.
    (Endine svuad’bo. Kizat)
  20. Müö kui venčal tänne Vuoht’ärveh kävüimmö, Ofon’ah menimmö ga, meil oli, hot köwhäd olimmo, ga valgie päčči oli, ei tuldu savut pertih, а Ofon’az oli mustu päčči, pidi pidiä uksi avoin.
    (Endine svuad’bo. Venčal tulduu)
    Müö kui venčal tänne Vuoht’ärveh kävüimmö, Ofon’ah menimmö ga, meil oli, hot köwhäd olimmo, ga valgie päčči oli, ei tuldu savut pertih, а Ofon’az oli mustu päčči, pidi pidiä uksi avoin.
    (Endine svuad’bo. Venčal tulduu)
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков