Леммы

Вернуться к просмотру | Вернуться к списку

šuoriutuo

язык: карельский: собственно карельское наречие

часть речи: глагол

2 значение

  • русский: одеться
Исходное значение

Можно выбрать несколько форм. Подходит любая из выбранных. Пустое поле — без ограничения.

Слово-партнёр

Значения слов, встретившихся рядом с источником в заданном интервале или во всём предложении — в зависимости от режима поиска. Очистите поле для поиска только источника.

Подкорпусы

Можно выбрать несколько подкорпусов. Подходит любой из выбранных. Пустое поле — поиск по всем.

Сбросить

Найдено предложений: 91

лучший отличный хороший плохой

Поисковое окно -1…1 — верхняя линия отмечает соседние слова в заданном интервале; расстояния считаются по исходному предложению.

  1. Toisarkena kyläššä alettih erilaiset pelit ta huvit: lašettih mäkie, šuoriuvuttih värikkähih vuatteih ta käveltih.
    (Kevät tulou, antakkua tie kevyällä!)
  2. Armahtavaini ta šuuršieluni Paholov šyötti ta juotti heitä, anto heilä omie vuatteita ta autto heitä šuoriutuo, šentäh kun matkuajien kylmänyöt kiät ei liikuttu, eikä hyö iče jakšettu šuoriemah.
    (Pošti Solovetskin manasterista)
  3. Näytti melko komielta, niin kuin olis šuoriutun kalleheh juhlapukuh.
    (Mukavua šoršista)
  4. Annan kirjasissa on äijän mainintoja Karjalašta ta kotikyläštä ta ne ollah täynnä hellyä lyyrisyttä ta luonnollisie tuatonmuallisie tuntehie: "Nyt kaunis Karjalani on šuoriutun omah moršiušpukuh!"
    (“...Ei ole missänä niin kultaista elämyä, kun miän Karjalašša!”)
  5. Še on nyt šuoriutun viherijäiseh pruasniekkapukuh!
    (“...Ei ole missänä niin kultaista elämyä, kun miän Karjalašša!”)
  6. Naisen päiväjärješšykšeštä kuitenki löytyy aikua lukomiseh, tarpehellisih mieliharraššukših šekä kylätytön vuatimattomih huvitukših: "Huomenekšella, kun havaččeuvun, niin tietyšti šuoriuvun ta rukoilen Herrua iččeni ta šiun puoleštaš, armahaini.
    (“...Ei ole missänä niin kultaista elämyä, kun miän Karjalašša!”)
  7. Karjalaiset naiset šuoriuvutah šamoih koštoloih, kuin ni venäläiset.
    (Karjalaisien elämäntavat)
  8. Šillä aikua kuni lapšet šuoriuvuttih, Hekla šelitti Annilla, mitä päivän mittah piti ruatua ta mitä ei šuanun ruatua.
    (Kirjolla heinie)
  9. Anastasija Ivanovna nytki ihmettelöy, jotta mitä varoin piti šuoriutuo kaunehih vuatteih, vet riiheššä oli melkosen likua.
    (Myöštymini Kiimasjärven kotirannoilla)
  10. VALMISTAUTUMINI TA ETUKÄTEH KOS’S’ONTA
    Pohjoislyydiläisillä priha lyhytaikasen kisauttelukauven jälkeh jo šuoriutu kos’s’omah neičyttä.
    (Kozičuz – lyydiläisien kos’s’ontatapa)
  11. Rahvaš šanottih, jotta mitä enemmän kos’s’ojie šulhani ottau mukah, mitä paremmin ne on šuoriuvuttu ta mitä enemmän val’l’aššettuja heposie on kos’s’ojien kulkuvehešša, šitä mahtavammalta ta pohatammalta näyttäy šulhani neiččyön ta šen vanhempien šilmissä.
    (Kozičuz – lyydiläisien kos’s’ontatapa)
  12. Kun piäštäytymä hänen kera kisapirttih, niin tovella hämmäštymä šiitä, jotta kuin keimiskömäisešti täkäläiset pojat oli šuoriuvuttu: monilla oli muotikkahat takit ta pukšut, liivin kormanošta näky kullattu kellonperä merkkinä šiitä, jotta šielä oli kelloki.
    (Vuokkiniemi čuarinajan virkamiehen nähtynä)
  13. Šuoriuvu hyvin, jotta et kylmäis.
    (Kiimamatka)
  14. Mie otin pečurkašta lämpimät villašukat, kiukualta vanhat toššut ta aloin šuoriutuo.
    (Kiimamatka)
  15. Konša tuli viesti, jotta šota loppu, myö heti rupesima šuoriutumah kotih.
    (Karjalan kielen makuo šäilyttämäššä)
  16. Kummaššutti še, jotta ämmön šanojen mukah kylyn jälkeh hyö ei šuoriuvuttu, ka juoštih kotih vain kylyvašta ieššä.
    (Lapšuošta šyntysin)
  17. Pirttih tulla tuprahtau pitkä, ylen kaunehekši šuoriutunut naini.
    (Čäijyllä)
  18. Kun Tiirašša ta Sidonissa ois luajittu ne šuuret ruavot, kuita tiän pihoilla luajittih, niin niijen eläjät ois jo ammuin šuoriuvuttu värččivuatteih.
    (Jevanheli Matvein kirjuttamana (11: 20-24). Iisussa moittiu Galileijan linnoja)
  19. Kun Tiirašša ta Sidonissa ois luajittu ne šuuret ruavot, kumpasie tiän pihoilla luajittih, niijen eläjät ois jo ammuin šuoriuvuttu värččivuatteih.^ Hyö ois issuttu tuhkašša, jätetty riähäššä elämini ta kiännytty Jumalan puoleh.
    (Jevanheli Lukan kirjuttamana (10: 1-16). Iisussa toimittau šeiččemenkymmentä opaššettavua ruatoh)
  20. Mie šanon teilä, kuitenki iče Solomoni kaikešša omašša loissoššah ei šuoriutun niin kuin tuommoni kukka.
    (Jevanheli Lukan kirjuttamana (12: 22-34). Jumala huolehtiu meistä)
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков