Леммы

Вернуться к просмотру | Вернуться к списку

kävellä

язык: карельский: собственно карельское наречие

часть речи: глагол

2 значение

  • русский: бывать, посещать
Исходное значение

Можно выбрать несколько форм. Подходит любая из выбранных. Пустое поле — без ограничения.

Слово-партнёр

Значения слов, встретившихся рядом с источником в заданном интервале или во всём предложении — в зависимости от режима поиска. Очистите поле для поиска только источника.

Подкорпусы

Можно выбрать несколько подкорпусов. Подходит любой из выбранных. Пустое поле — поиск по всем.

Сбросить

Найдено предложений: 641

лучший отличный хороший плохой

Поисковое окно -1…1 — верхняя линия отмечает соседние слова в заданном интервале; расстояния считаются по исходному предложению.

  1. - Miula babba¦rukka, školaa ku pit’i kävel’emää ruveta, n’i babba¦rukka šano, jott ei mit’ä ole Man’kua opaštua.
    (Emmä ole opaštun)
  2. A mid’ä lau, kažvan da šuur’i olen tuommon’i, mit’eim mie, mie kävel’in n’ed’äl’in školah, šanotaa "Šie olet meil’ä učit’el’n’ica", lapšet šanotah, "Midä šie kävel’et školah?
    (Emmä ole opaštun)
    A mid’ä lau, kažvan da šuur’i olen tuommon’i, mit’eim mie, mie kävel’in n’ed’äl’in školah, šanotaa "Šie olet meil’ä učit’el’n’ica", lapšet šanotah, "Midä šie kävel’et školah?
    (Emmä ole opaštun)
  3. I hänellä talvella jogo ildua kaikin kylä bitonazinke kävelöy vuašua vaš.
    (Nasto-buabo)
  4. No nyt myö šinne harvaa kävelemmä, mie voobšče nytten šinne en puutu.
    (Järvie äijä on)
  5. A vielä meilä, vielä myö šuvaičimma ylen toine toizen luokše kylyy kävellä.
    (Kylyt)
  6. I sitä toine toizen luokše kävelimmä.
    (Kylyt)
  7. Ei štobi koissa peššä, no niin myö toine toizen luokše kävelimmä i pezimmä.
    (Kylyt)
  8. Nikonža, šano hiän; vierahan rahvahan luoh gostih kävelemäh en rubie.
    (Родное карельское. Статьи для чтенія съ русскимъ переводомъ)
  9. tuiskukuuta, ihmiset jo kilpailun alušta šuahen käveltih rantakatuo myöten ta kačeltih, mitein työt mäntih.
    (Giperborejan pohjoistuuli puhalti Karjalah)
  10. Ikävöičen Karjalua ta tahon olla lähemmäkši kotie, kävellä karjalaisešša mečäššä.
    (Karjalaini hillo kašvo Piiterissä)
  11. Toisarkena kyläššä alettih erilaiset pelit ta huvit: lašettih mäkie, šuoriuvuttih värikkähih vuatteih ta käveltih.
    (Kevät tulou, antakkua tie kevyällä!)
  12. Oli järješšetty jarmankka, paissettih kakkaroja, aikuhiset ta lapšet käveltih ta piettih iluo, šuurella lavalla esiinnyttih erilaiset karjalaiset ryhmät, mit laulettih, tanššittih ta huvitettih rahvašta.
    (Kevät tulou, antakkua tie kevyällä!)
  13. Miun tuatto tykkäsi kešäiltoina kävellä joven rantoja ta heitellä uissinta.
    (Vaššakšešša)
  14. Šie šillä aikua kävele pellon viereššä, jotta mie tietäsin, missä on platenčča.
    (Olipa kerran koira)
  15. Mie pyritän ohjelman šankarie, esimerkiksi, kävellä tietä myöten tahi istuutuo ikkunan viereh ta kaččuo ikkunašta, tahi leikata leipyä ili kuatua čäijyö kuppih.
    (Igor’ Istratjev: kuvauštaijon šaloista)
  16. Kävelläh, puhtahalla postelilla šotkeuvutah.
    (Šanelun enšimmäisie tulokšie)
  17. Šemmon’i šе ol’i, ei sitä ollun, ken tuaš parempaiseh, ta kem pahempah, ta ken kuinki, napr’im’er, mie muissan, kum meilä muamo, kum myö vanhempain’i ol’in tytär, ka kuj jättäy, puolenkymmentä, jo jättäy n’iitä, ta s’iitä n’iitä jiämmä n’änččimäh, tä hänellä pitäy vain kävellä, nuotilla kävelöy, ta vopše joka paikašša, tuattuo še meilä äijänkö kot’ih tulettel’i, kun aivam piti olla t’ienašša, ku pereh ol’i šuuri, ta yksinäh ol’i t’ienašša, a no n’iinkun tu..., s’iitä ku jättäy šinne, mejät pirt’t’ih, tošijanki kun kačomma, kačomma sielä, ta kun vielä himottau, n’i juošša ta šiitä jo loppusella pannah lukku ovih ta lukun tua kaikki, ta jott emmä paken’iis n’änčät, a kun konša pakenemma, n’i el’i olemma šielä uinon, tuuvittel..., olemma šikäl’i, jotta lapš ol’ lentän kätkyöštä, kun itköy, ta lattiella makuau lapši, ta s’iinä i n’än’čät makuamma, vai ku yöllä muamo nuotalta tulou n’i n’iitä, še..., šemmosie n’iän’čint’ie, a vot še ol’ eri liäkärin kohta, jotta kui jesl’i, napr’im’er, mitä kipey..., kipeyvy(i)t ta s’itä ta kipey(vyit), no t’ietäjie ečittih, ta tuošša kaikki, kylyvettä käytettih sielä.
    (Kuin ennen lapšie kašvatettih)
    Šemmon’i šе ol’i, ei sitä ollun, ken tuaš parempaiseh, ta kem pahempah, ta ken kuinki, napr’im’er, mie muissan, kum meilä muamo, kum myö vanhempain’i ol’in tytär, ka kuj jättäy, puolenkymmentä, jo jättäy n’iitä, ta s’iitä n’iitä jiämmä n’änččimäh, tä hänellä pitäy vain kävellä, nuotilla kävelöy, ta vopše joka paikašša, tuattuo še meilä äijänkö kot’ih tulettel’i, kun aivam piti olla t’ienašša, ku pereh ol’i šuuri, ta yksinäh ol’i t’ienašša, a no n’iinkun tu..., s’iitä ku jättäy šinne, mejät pirt’t’ih, tošijanki kun kačomma, kačomma sielä, ta kun vielä himottau, n’i juošša ta šiitä jo loppusella pannah lukku ovih ta lukun tua kaikki, ta jott emmä paken’iis n’änčät, a kun konša pakenemma, n’i el’i olemma šielä uinon, tuuvittel..., olemma šikäl’i, jotta lapš ol’ lentän kätkyöštä, kun itköy, ta lattiella makuau lapši, ta s’iinä i n’än’čät makuamma, vai ku yöllä muamo nuotalta tulou n’i n’iitä, še..., šemmosie n’iän’čint’ie, a vot še ol’ eri liäkärin kohta, jotta kui jesl’i, napr’im’er, mitä kipey..., kipeyvy(i)t ta s’itä ta kipey(vyit), no t’ietäjie ečittih, ta tuošša kaikki, kylyvettä käytettih sielä.
    (Kuin ennen lapšie kašvatettih)
  18. A nyt, napr’im’er, mie kyllä tämäv vielä iče muissan, kum posl’e voinan, tämäm pojan šaim, mi on täššä nyt, korolla kun s’ielä kävelen ta olen, no.
    (Kuin ennen lapšie kašvatettih)
  19. Buabo ottaw lapšen, a roženča, muamo, jäl’l’es’t’i s’iiz’imanke, štobi ei händäh šuwveldais’, nagol’e s’iiz’imanke kävel’dih roženčat kylyh.
    (Lašta kyl’vet’t’i buabo)
  20. Hiän pakkuomah toko kävel’i.
    (Lapšen vied’ih pahaččazet)
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков