Леммы

Вернуться к просмотру | Вернуться к списку

pen’

язык: вепсский

часть речи: прилагательное

1 значение

  • русский: маленький, небольшой
  • английский: small
Исходное значение

Можно выбрать несколько форм. Подходит любая из выбранных. Пустое поле — без ограничения.

Слово-партнёр

Значения слов, встретившихся рядом с источником в заданном интервале или во всём предложении — в зависимости от режима поиска. Очистите поле для поиска только источника.

Подкорпусы

Можно выбрать несколько подкорпусов. Подходит любой из выбранных. Пустое поле — поиск по всем.

Сбросить

Найдено предложений: 574

лучший отличный хороший плохой

Поисковое окно -1…1 — верхняя линия отмечает соседние слова в заданном интервале; расстояния считаются по исходному предложению.

  1. Konz olin pen’, mö elim barakan pojavas pertiš Paraskovja–babanno Petroskoin Staraja Kukkovka–irdal.
    (Minai om vepsläine heng)
  2. – Minun katusel ištui kaks’ pen’t lindušt, i ned ilokahašti vičitiba, miše jo ei hätken i tuleb čoma keza, läm’ keza, kirjav keza.
    (Jäpuraz)
  3. Minä ostin babale uded čomad uudimed, i ühtes hänenke mö johtutim aigan, konz minä olin penen neičukaižen.
    (Baban uudimed)
  4. Baboi oli opalas sen tagut, no ei voind nimidä tehta – mugoine nenakaz oli pen’ vonukaine.
    (Lahj jänišalpäi)
  5. Baboi oti penen sumkaižen, pani sihe voileibän da toi necen sumkan penzhannoks.
    (Lahj jänišalpäi)
  6. Konz olin penen lapsen, baboinnoks da dedoinnoks adivoihe tuleskeliba Petroskoišpäi dedoin vel’l’ Mihail da tatoin bratanad i sestrijad.
    (Ozakaz statj. Kut olen tedištanu ičein ezitatoiš)
  7. A kel pened ka, mö-se nece posle voini lapsed ka mö vaise necel, kut om, i labidol ištutim i vs’ako, kac, ninga adreižed old’he pened ka, norad panoba I mö tože škol’nikad noriiš abutam roditeliile, üks’ neces plugaižes, a toine edes, a mö bokišpei noraižiš vedam necen adreižen, adreižed old’he derev’annijad, da old’he ned ručkad se.
    (Kut kartofinad ištutet'he)
    A kel pened ka, mö-se nece posle voini lapsed ka mö vaise necel, kut om, i labidol ištutim i vs’ako, kac, ninga adreižed old’he pened ka, norad panoba I mö tože škol’nikad noriiš abutam roditeliile, üks’ neces plugaižes, a toine edes, a mö bokišpei noraižiš vedam necen adreižen, adreižed old’he derev’annijad, da old’he ned ručkad se.
    (Kut kartofinad ištutet'he)
  8. Nu i d’ouhoižel necen tehta mugoine slaboje testo nižamaideižespäi pen’ lepeškaine tehta mugoine, i tugii lujas d’ouhod panda prosto härkita härkita potom käzil dodelat’ i pezetab vaise lapsen, tr’apičaine lüuta šuukeine tr’apičaine sanui mise uuz’, uuz’ mitte-ni kuspäi -ni otrezaine ii suur’ mugoine otrezaine, kac primerno mugoine, daže penemba, nu i sanub pezetam vaise kac lapsen, tege nece lepeškaine, mö pezetam i srazu lapsen panom necele käzipaikale, kändam necele kohtuižele -se voib, no bokal mö naverno tegim, mise otta necel läm -se gurbaine , husi kaik lopatkaižed kaik, naku ristlihiižed kaik, alahan se nece, do jagodic i srazu nece panda nece tr’apičaine šuukeine srazu prilepit’ necele testom namazannoje mesto-se panda, mise bi hän tartiiž bi hilläšti, käta last, zapelenat’ i laps’ sötta nižal i panda magatta.
    (Kut ščetinkad heittihe)
  9. Minä meletin, miše hän penid lapsid openzi.
    (Minun vepsläine oza. 9. Kel' om minun vepsläine oza)
  10. Konz sanutihe valdkundas 1930.- voziden lopus, miše ei pida süveta lujas äjan peniden rahvahiden problemoihe da opeta niiden kel’t školiš, ka nene heredad da hotkad rigol läksiba heitmaha kel’t kaiktänapäi, eskai poltta openduzkirjoid-ki.
    (Minun vepsläine oza. 9. Kel' om minun vepsläine oza)
  11. Ei äijät hän kävunt, i tuli hän, löus’ mugoman penen külvetin, i mäni hän südaimehe sinne külvettihe.
    (Kaks veljet i vilu)
  12. Mugažo pagištihe igähižiden vähäluguižiden rahvahiden keliden opendamižes, opendajan roliš da siš, kut tariž opeta kodikel’he ani penid lapsid.
    (Moskvas vastsihe Venäman kodikeliden opendajad)
  13. Päzudes sigäpäi se tegihe kuti penembaks, no sen¦-¦žo aigan kaiktäna tegihe vauktemba.
    (Pakaine ö)
  14. Sigä penespäi igäspäi lapsid mel’dütoittas vepsän rahvahan kul’turaha da tradicijoihe, opetas navedimha kodiröunad, kaičemha ičeze jurid.
    (Šoutjärven kazvatajad čudutoitiba žürid)
  15. Verejeine oli naku miide iknad äjad vuu penemb.
    (Mid’a minä eduu radoin’)
  16. – Surhe ka äi, a pen’he ka vähemb.
    (Kut puzud tehtas)
  17. Pen’he paned polhe kahesa sargad da toižhe kahesa, a surhe pad i nel’toštküme.
    (Kut puzud tehtas)
  18. – A oli-k muga, miše oliba sured besedad i pened besedad?
    (Enččiš praznikoiš)
  19. – Kus oliba sured i kus oliba pened besedad?
    (Enččiš praznikoiš)
  20. Mamoi minai radoi bibliotekas, hän sigä uboršican radoi, sikš min’a penessai knigad nägin’ kaika, kädes pidelin’, okha lukt’a en mahtand.
    (Ladvas kaik pagižiba vepsaks)
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков