Леммы

Вернуться к просмотру | Вернуться к списку

tua

язык: карельский: собственно карельское наречие

часть речи: местоимение (только единственное число)

1 значение

  • русский: тот, та, то
  • английский: that
Исходное значение

Можно выбрать несколько форм. Подходит любая из выбранных. Пустое поле — без ограничения.

Слово-партнёр

Значения слов, встретившихся рядом с источником в заданном интервале или во всём предложении — в зависимости от режима поиска. Очистите поле для поиска только источника.

Подкорпусы

Можно выбрать несколько подкорпусов. Подходит любой из выбранных. Пустое поле — поиск по всем.

Сбросить

Найдено предложений: 163

лучший отличный хороший плохой

Поисковое окно -1…1 — верхняя линия отмечает соседние слова в заданном интервале; расстояния считаются по исходному предложению.

  1. No ka tua järie kyynel’ Man’a-¦buabon nägyö myöt, konža hiän liččuači miuh, i maman šanonda – ne ollah kuin yksi hengi.
    (Kyynelet)
  2. Tuada päiviä mie hyvin muissan.
    (Kyynelet)
  3. Da vähä¦go millä torguidih, kun tuan verda keräydy rahvašta.
    (Il’l’a)
  4. Hiän kuččuu kumbazen olgah brihazen – ne nagole vanhemmilla keššeššä hypeldih – i käšköy: "Niät ka tuašša N’uša istuu"?
    (Verejät noužovah)
  5. Tualla kuulla tahoin naija,
    oššin šuappuat hromovoit:
    Kuni mittain, eu¦go kaijat –
    tyttö uidi, suadiban loi.
    (STRADANIJAT )
  6. Keriännän rikko
    tua vavarnikko.
    (MAGIE AIGA )
  7. Kuin tuada?
    (Oli yksi akkane)
  8. A miän diedo¦ne, no tua dädä Van'a šanou: "Tyttözet, hil'l'akkazeh istukkua, šene on dezertirat".
    (Voinan aigah)
  9. Šemmon’i šе ol’i, ei sitä ollun, ken tuaš parempaiseh, ta kem pahempah, ta ken kuinki, napr’im’er, mie muissan, kum meilä muamo, kum myö vanhempain’i ol’in tytär, ka kuj jättäy, puolenkymmentä, jo jättäy n’iitä, ta s’iitä n’iitä jiämmä n’änččimäh, tä hänellä pitäy vain kävellä, nuotilla kävelöy, ta vopše joka paikašša, tuattuo še meilä äijänkö kot’ih tulettel’i, kun aivam piti olla t’ienašša, ku pereh ol’i šuuri, ta yksinäh ol’i t’ienašša, a no n’iinkun tu..., s’iitä ku jättäy šinne, mejät pirt’t’ih, tošijanki kun kačomma, kačomma sielä, ta kun vielä himottau, n’i juošša ta šiitä jo loppusella pannah lukku ovih ta lukun tua kaikki, ta jott emmä paken’iis n’änčät, a kun konša pakenemma, n’i el’i olemma šielä uinon, tuuvittel..., olemma šikäl’i, jotta lapš ol’ lentän kätkyöštä, kun itköy, ta lattiella makuau lapši, ta s’iinä i n’än’čät makuamma, vai ku yöllä muamo nuotalta tulou n’i n’iitä, še..., šemmosie n’iän’čint’ie, a vot še ol’ eri liäkärin kohta, jotta kui jesl’i, napr’im’er, mitä kipey..., kipeyvy(i)t ta s’itä ta kipey(vyit), no t’ietäjie ečittih, ta tuošša kaikki, kylyvettä käytettih sielä.
    (Kuin ennen lapšie kašvatettih)
  10. Tul’i kod’ih dai šanow: nu tua kartus’s’i kuin l’iennöw miula sluwžibašša, n’in l’iew ves’ma šoma kartus’s’i.
    (Svätkat, suad’iba)
  11. Nu mie näin, da tuada mie tunnen, a pohod’iw brihah miwn tuttavah.
    (Svätkat, suad’iba)
  12. Hän’däh ves’ma jo varatah, pruaznuijah, štobi i piät’inčöinä ei ruattu vihmoin tuačči, tuwčin tuačči.
    (Il’l’a)
    Hän’däh ves’ma jo varatah, pruaznuijah, štobi i piät’inčöinä ei ruattu vihmoin tuačči, tuwčin tuačči.
    (Il’l’a)
  13. Vain i kekšitäh, štobi raistuwča ka tua valpahankena, jo valguow hiän.
    (Il’l’a)
  14. Jo tuašta l’iew raista.
    (Il’l’a)
  15. I on yl’en tämä päivä, nagol’e toko ogurčan tuačči pri’mietuijah, važnoi.
    (Keviäpruazn’iekat i pr’imietat)
  16. Žentäh Owdukeida ka nagol’e i pr’imietuidih ka ogurčoin tuačči i što šanottih nagol’e, ka, kil’pie, Owdukeida vuotettih, što hos’ kanalla juwva l’ien’iis’ da jo i l’ien’iis’ hyvä kežä.
    (Keviäpruazn’iekat i pr’imietat)
  17. Ka myö tuašša trubašša toko kizaimma, peit’t’il’iečimä.
    (Lapšet kizattih)
  18. Vain što učit’el’at midä opaššettih, n’in tuada hormiks’i, a n’iin toin’e toiz’enker myö kar’ielaks’i pagiz’ima.
    (Pagiz’ijago työ kar’ielakši školah šuat?)
  19. Mama t’iäl’, ka miwn ka tuašša čikko tože.
    (Pagiz’ijago työ kar’ielakši školah šuat?)
  20. Nu ka vejetäh torfua ves’ma äijän, i že ved’iäčöy nagole tuah, kukuruzah varoin, a pod hl’eb n’imidä ei ole, navoza, žentän i l’eibä pahoin kažvau.
    (Kuin luajittih regilöi)
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков