Леммы

Вернуться к просмотру | Вернуться к списку

šilmä

язык: карельский: собственно карельское наречие

часть речи: существительное

6 значение

  • русский: «глаз», как середина чего-либо
Исходное значение

Можно выбрать несколько форм. Подходит любая из выбранных. Пустое поле — без ограничения.

Слово-партнёр

Значения слов, встретившихся рядом с источником в заданном интервале или во всём предложении — в зависимости от режима поиска. Очистите поле для поиска только источника.

Подкорпусы

Можно выбрать несколько подкорпусов. Подходит любой из выбранных. Пустое поле — поиск по всем.

Сбросить

Найдено предложений: 689

лучший отличный хороший плохой

Поисковое окно -1…1 — верхняя линия отмечает соседние слова в заданном интервале; расстояния считаются по исходному предложению.

  1. Parfenčikov kerto Venäjän presidentillä, jotta piti šilmällä Karjalan tilannehta.
    (Karjalah on miärätty uuši piämieš)
  2. Kyynälet aina nouštih šilmih, niin vaikie še häneštä oli.
    (Muisselmie Kalevalan muan laulajašta – Ilmi Bogdanovašta)
  3. Karjalan tašavallan Kyykkäliitto jatkau kilpailuo, min tarkotukšena on šuaha käyttöh nykyaikani, omaluatuni, helpošti tunnuštaja ta šilmäh pistäjä logo.
    (Kekši logo Kyykkäliitolla!)
  4. Mie järješšän šemmosie pruasniekkoja, missä ihmiset voijah ottua toini toisen kiäštä, kaččuo šilmih, muhie toini toisella ta paissa keškenäh.
    (Anna Mugačeva: “Meijän pitäy enemmän paissa keškenäh”)
  5. Eryähie kuunnellešša kyynälet nouštih šilmih, toiset pantih nakramah, a kolmannet – ajattelomah elämyä.
    (Elävä klassikki)
  6. Viktor Mihailovič aina pitäy šilmällä politiikan tilannehta, erikoisešti niitä momenttija, mit košetah Karjalua, karjalan kieltä ta kulttuurie.
    (Kalevalan muan lapši Viktor Melentjev)
  7. Pruasniekan lopušša ilmotettih Kalevala lapšien šilmin -luomiskilpailun tulokšet.
    (“Meijän šuvun lauluja…”)
  8. Kaččoja ei ainuoštah voit nähä muinasie piiruššukšie, ka i ”tuntie” kallivon – vet hänen šilmien ieššä on juuri še kuva, kumpaista näki ni muinaistaiteilija.
    (Kultani Zalavruga)
  9. Šilmä on täytetty ilmalla.
    (Ušon - en ušo)
  10. A s’iitä hyö teräväh, näin hyö näyteltih, kun oli hiän kätkyöššä, ka ei hyö kovuan näytelty, hyö n’iin kun, n’iät sie hyö n’iin i šanottih, moniehat juohatetah: ”Jesl’i lašta sie varajat, jotta häntä šuuvvellah” n’iin kun šuuvvellah, no ”n’iin tätä luaji, štob siula ei n’i mi puuttuis’, pyyhi omalla tällä alušvuattiellaš, n’i šano, jotta kuin ollou tämä čiistoi n’iin i sie ole čiistoi”, s’iitä puvautuu, monieš on vielä viehkahenkin’i šemmon’i, a moniehalla on n’i šilmä paha.
    (Lašta šuatih)
  11. A šitä hiän ei šanon, jotta kuin hiän kylvetti ka, šitä še mie olen kuulekšennellun, jotta kun kylvetetäh:
    ”lähe šuute šuun tulešta,
    haita hampahan ravošta,
    kipu kielen kantomista,
    ken kätehin’i kaččonou,
    šillä šilmät verenä vuotakkah,
    rašva t’ilkkana valukkah,
    tervaš t’ilkkana t’ipukkah,
    ennen koit’t’ien korkuomista,
    ennen aurinkon alkautumista,
    ennem päivän valkuomista”.
    (Lašta šuatih)
  12. Ken l’ienöy kaččon, n’in siltä šilmät n’iin i mänkäh, a šillä Jumala antakkah hyvän, nu a s’iitä, s’iitä tiellä valetah mieron tiellä, no valetah i kolmen kynnykšem piällä.
    (Lašta šuatih)
  13. Bluasloven’n’atta da šil’min r’is’t’imättä ei n’ikonža annettu, kuin vai rubiew maltamah, jo šuamah šil’mie r’is’t’ie lapšella, jo pieneštä šuaten jo zavod’iw muamo omalla kiällä opaštua lašta šil’mie r’is’t’imäh.
    (R’iähis’tä)
    Bluasloven’n’atta da šil’min r’is’t’imättä ei n’ikonža annettu, kuin vai rubiew maltamah, jo šuamah šil’mie r’is’t’ie lapšella, jo pieneštä šuaten jo zavod’iw muamo omalla kiällä opaštua lašta šil’mie r’is’t’imäh.
    (R’iähis’tä)
    Bluasloven’n’atta da šil’min r’is’t’imättä ei n’ikonža annettu, kuin vai rubiew maltamah, jo šuamah šil’mie r’is’t’ie lapšella, jo pieneštä šuaten jo zavod’iw muamo omalla kiällä opaštua lašta šil’mie r’is’t’imäh.
    (R’iähis’tä)
  14. Ajettih suattoloiks’i, šidä suataijah, annetah, šil’mät ris’s’itäh, kiän is’kietäh.
    (Suad’iba)
  15. Männäh taloh, taloh männäh suatot, lämmit’etäh čuajun, čuajulla hiät juotetah, i ruvetah händäh miehellä andamah, ruvetah šil’mie ris’t’imäh, tuatto da muamo šil’mät ris’s’itäh hänellä.
    (Svätkat, suad’iba)
    Männäh taloh, taloh männäh suatot, lämmit’etäh čuajun, čuajulla hiät juotetah, i ruvetah händäh miehellä andamah, ruvetah šil’mie ris’t’imäh, tuatto da muamo šil’mät ris’s’itäh hänellä.
    (Svätkat, suad’iba)
  16. Jes’l’i kellä tože korvat kivis’s’et’t’ih il’i šil’mät...
    (Millä l’eččiečet’t’ih)
  17. N’iin ka tože pidäw ka t’ietä, pidäw ka mol’itvoida, šil’mie ris’t’ie da mol’itvoida lugie, štobi hän’el’dä käz’is’tä piäššä äššen...
    (Vejenizän’däh tože pidäw t’ied’iä...)
  18. Oikein kepiejalkan’i on, hän on ollun, no hänellä on šilmän šen kivistän yhen tuota, hän on Ruvašta.
    (Ol’i ličen’joita vs’aakuoloita)
  19. Šilmän on šielä nuorena kivistän, mintäh lienöy še tullun, n’i še muka on šiitä, še, ši...^, šilloseh aikah šanottih, jotta mistän’ih muka heittäyty.
    (Ol’i ličen’joita vs’aakuoloita)
  20. No, heittäyköhän šattuu še, jotta m’in’ih on a hiän šanou, jotta hänellä min’ih šilmäh on lentän ja rupei kivistämäh.
    (Ol’i ličen’joita vs’aakuoloita)
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков