ВепКар :: Леммы

Леммы

Вернуться к просмотру | Вернуться к списку

-to

язык: карельский: собственно карельское наречие

часть речи: частица

1 значение

  • русский: -то (употребляется для смыслового выделения слова и в составе неопределённых местоимений)
Исходное значение
Слово-партнёр

Значения слов, встретившихся рядом с источником в заданном интервале или во всём предложении — в зависимости от режима поиска. Очистите поле для поиска только источника.

Подкорпусы

Можно выбрать несколько подкорпусов. Подходит любой из выбранных. Пустое поле — поиск по всем.

Сбросить

Найдено предложений: 247

лучший отличный хороший плохой

Поисковое окно -1…1 — верхняя линия отмечает соседние слова в заданном интервале; расстояния считаются по исходному предложению.

  1. Peldoh šuatetah štobi hiän pehmenis’, hiän kui¦to happanis’ ali midä.
    (Oli ruaduo)
  2. Da v voinu otpravl’ali porohakši, ali midä¦to, ka sestä l’on.
    (Oli ruaduo)
  3. A šidä rajašša oli, za dva kilometra šielä oli babul’a, i tiedi, tämä tiedi hiän¦to.
    (Kyly, eri vigahizet)
  4. Issu lujembi, Maša, da elä liččua milma kaglašta; lašše kiät, a to miula ei šua hengittiä.
    (Родное карельское. Статьи для чтенія съ русскимъ переводомъ)
  5. Meččätöih ku ruvetah šuorimah, n’iin kaikilla šarkapukšut i t’ikkupaijat, i šukkua, i kinnašta, i ne omie töitä to, to kolhoosa kon’ešno.
    (Kuin ennen lapšie kašvatettih)
    Meččätöih ku ruvetah šuorimah, n’iin kaikilla šarkapukšut i t’ikkupaijat, i šukkua, i kinnašta, i ne omie töitä to, to kolhoosa kon’ešno.
    (Kuin ennen lapšie kašvatettih)
  6. Kellä kui v’et’ on, un’i on tooše šemmon’i, to on vaštahakan’i, on myötähakan’i kellän’i napr’im’er no un’i.
    (Unet)
  7. L’innunrata da ken t’iesi n’iistä, jotta linnunrata ta s’iitä, nämä kuoitetäh, kuoittien ieššä, jotta tukkutähet tuaš še, näin eissyttih, a ennen še ei ollu n’i čuassuja, kaikki, monell ei ollu n’i čuassuja, näist tähtilöistä ku šekieššä ol’i täht’ilöistä kaikki primiettivät, i hyö t’iijettih to ken vain t’iesi n’i taaše t’iijettih näistä, tulouko lunta talvella äijä vain l’innunratašta.
    (Šiäprimiettoja)
  8. Kontieta muinen, a lukiettih n’iitä, jotta ei lehmie koškiis’, šemmoista myö yheltä ukolta vanhalta tiijuššamma lapšena to: ”Šano sie meilä, kuin še on še hyvä luku”, – meilä juohattau.
    (Mesikämmen käpperöin’i)
  9. Hyö stroittih pajan ed’izeh, pajašša ruvettih ruadamah, luajittih hyö iče pluwgan rawdazen i aštovan rawdazen, a to ših šuat kyn’n’et’t’ih hyö adralla puwhizella i puwhizella aštovalla i aštoidih.
    (Omah kyläh nähen šanon)
  10. Iellä kun torgowl’ua ewlun, ken koissa mast’eroval, ken i na zarabotki hod’il, to käwd’ih r’emontalla, to midäigi ka, na železnoi doroge r’emontalla, kirpiččazavodoilla, ken midäigi.
    (Omahizet i sus’iedat)
    Iellä kun torgowl’ua ewlun, ken koissa mast’eroval, ken i na zarabotki hod’il, to käwd’ih r’emontalla, to midäigi ka, na železnoi doroge r’emontalla, kirpiččazavodoilla, ken midäigi.
    (Omahizet i sus’iedat)
  11. A to toko šanotah: ševotah rivut.
    (Lašta kyl’vet’t’i buabo)
  12. No vain roženčalla ei voinun löwlyö luwva, n’ikonža ei voi, i kellä hot’ i rivut piällä ollah, šillä ei n’ikonža ei pie luwva löwlyö, a to šiwla nagol’e rubiew n’iinže palamah šiämi, što viikon rubiet nagol’e rivut nämä ribajamah, dai verellä tulomah i ves’ma l’inöy šiwla jygie, ves’ma ei pietytä viikon.
    (Lašta kyl’vet’t’i buabo)
  13. To pais’taw kokkuo il’i bol’še ka vrod’e keit’el’l’is’t’ä al’i obarn’ikkua pais’taw, s’iel’ä guomnoh tuow, zakus’imma, otmoločkua.
    (Čirpipiiruat)
  14. Mit’t’üöš aiga muon’e i moda, ol’ ol’, ol’i ed’ähäkkäl’i ka, n’in koož on vovs’o šuur’i gul’an’ja meil’ä, d’es’uatoin, to duuha.
    (Čirpipiiruat)
  15. vihmua ewle, kuin to ruvakkahat, l’ippiečet’äh, aivoin viel’ä n’in ewle hüvä, ewle hüvä l’eheš.
    (Katkuamma l’ehešt’ä)
  16. Kun ollah hüvät šiät n’in uber’itah, to ei jowva n’in i viikon s’eiz’otah, ei jowvata n’in viikon s’eiz’otah.
    (L’eikkavo)
  17. Hevos’t’a ei rawvottua nin vet l’ibie, kävel’l’ä heboz’ella, ka lähet ajamah, on, to on kolakka, to mid’ä i, to jiät’ikkö.
    (Hiil’ihawda i paja)
    Hevos’t’a ei rawvottua nin vet l’ibie, kävel’l’ä heboz’ella, ka lähet ajamah, on, to on kolakka, to mid’ä i, to jiät’ikkö.
    (Hiil’ihawda i paja)
    Hevos’t’a ei rawvottua nin vet l’ibie, kävel’l’ä heboz’ella, ka lähet ajamah, on, to on kolakka, to mid’ä i, to jiät’ikkö.
    (Hiil’ihawda i paja)
  18. Mie to kon’ešno künd’iä n’üt en, a muajäi...
    (Hiil’ihawda i paja)
  19. Luajitah vejet’ää, to d’engaz’et soberut kädee.
    (Muasl’enča)
  20. Paičeišta kuvotah tože, to aigah paičešta st’igaijah, paičekšešta st’igaijah gul’fikkoloida.
    (Ri̮adoma pelvašta)
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков