Леммы

Вернуться к просмотру | Вернуться к списку

juohattua

язык: карельский: собственно карельское наречие

часть речи: глагол

1 значение

  • русский: показать, направить
Исходное значение

Можно выбрать несколько форм. Подходит любая из выбранных. Пустое поле — без ограничения.

Слово-партнёр

Значения слов, встретившихся рядом с источником в заданном интервале или во всём предложении — в зависимости от режима поиска. Очистите поле для поиска только источника.

Подкорпусы

Можно выбрать несколько подкорпусов. Подходит любой из выбранных. Пустое поле — поиск по всем.

Сбросить

Найдено предложений: 94

лучший отличный хороший плохой

Поисковое окно -1…1 — верхняя линия отмечает соседние слова в заданном интервале; расстояния считаются по исходному предложению.

  1. A mie, – šanou, – näin juohatan šormella, jotta täššä on.
    (Karhu voit šortua iänen ihmiseštä)
  2. I hiän šeisou ta juohattau, a vot ihan, jotta täššä on karhu ieššä.
    (Karhu voit šortua iänen ihmiseštä)
  3. A pojat šanotah, jotta: "Sie juohatat meilä šormella ta auki šuu olet, jotta karjut, a myö emmä kuule i mitä".
    (Karhu voit šortua iänen ihmiseštä)
  4. I žentäh ylen riähkä on inehmistä kuin nibuiten tappua i ših näh juohattua, i andua abuo, i tappamizeh i pahah laškie, kuin: (kuin); tiediä pahua mieldä, a ei pidiä javkoja, viejie peittiä, kaččuo toran piällä a ei erottua, i tulen¦paluo ei šammuttua, i keyhällä i läzijällä ei andua abuo.
    (Переводъ нѣкоторыхъ молитвъ и сокращеннаго катихизиса на Корельскїй языкъ. Perevod sokraščénnago katihísisa)
  5. Pappa juohatti, missä še koivu on ta myö toisena päivänä mamman ta veikon kera läksimä vaššakšeh: mamma enšimmäisenä reppu šeläššä, missä oli nuorat ta kirveš, šiitä Valeri-veikko pokašaha olkapiälläh, ta jäleššä mie eväšvakka kiäššä aštuo tipšuttelin.
    (Vaššakšešša)
  6. Vera-ämmö juohatti punukkua, mitein pitäy ašettua halot tulipešäššä.
    (Ämmön luona kyläššä)
  7. A hyö še jo nähäh, kum mie olen jo piän’i riiččin, i kaikki miula käškettih, jotta yksi akka juohatti, jotta kun tullah še aijat n’i oikein hivukšieš pure, jotta kun yökläššyttäy, n’im paremmin s’iitä šuat.
    (Lašta šuatih)
  8. A s’iitä hyö teräväh, näin hyö näyteltih, kun oli hiän kätkyöššä, ka ei hyö kovuan näytelty, hyö n’iin kun, n’iät sie hyö n’iin i šanottih, moniehat juohatetah: ”Jesl’i lašta sie varajat, jotta häntä šuuvvellah” n’iin kun šuuvvellah, no ”n’iin tätä luaji, štob siula ei n’i mi puuttuis’, pyyhi omalla tällä alušvuattiellaš, n’i šano, jotta kuin ollou tämä čiistoi n’iin i sie ole čiistoi”, s’iitä puvautuu, monieš on vielä viehkahenkin’i šemmon’i, a moniehalla on n’i šilmä paha.
    (Lašta šuatih)
  9. Puuttuu, ka täššä nyt mie t’iijän, no mie en ole käynyn tällä tuolla jovella, tämän, Kiestinkijovella, sielä kailmašša tämä Kr’est’ina juohatti, sielä kailmašša käyt, tämä šäynyä ta i lahna käyt, no tol’ko ei voi syyvvä mintäh tä, Kiestinki, sielt ylähät’i vesi tämä valuu p’ensiin’i, jot ihan p’ensiin’illa tulou kala, še.
    (Šiäprimiettoja)
  10. Kontieta muinen, a lukiettih n’iitä, jotta ei lehmie koškiis’, šemmoista myö yheltä ukolta vanhalta tiijuššamma lapšena to: ”Šano sie meilä, kuin še on še hyvä luku”, – meilä juohattau.
    (Mesikämmen käpperöin’i)
  11. Topelius oli painan karjalaiset runot viisiošasena kokoelmana 1822-1831-vuosina ta šillä šamalla juohatti kanšanrunouven keryäjillä tien Vienan Karjalah, missä ”šampo ta kantele šoi”.
    (Kiitehenjärven unohutettuja kylijä)
  12. Kaukonen kirjuttau: ”Miun kirjutukšet juohatetah šiih, jotta vanhoilla päivinki Outilla on oikein hyvä muisti ta hiän on jiänyn uškollisekši runolauluperintehellä.
    (Kiitehenjärven unohutettuja kylijä)
  13. Šuattaja juohatti šormella miun matkatavaroih ta kyšy:
    – Äijänkö teilä on tavarua?
    (Vaikie kohtalo)
  14. Šilloin hiän pakautteli Haljärven lyydiläistä Stefan Huotarista ta monie Vienan Karjalašta tulluita, kumpasih hänet juohatti nuori opaštuja Heikki Kyyrönen.
    (Ei šana šammaloiju)
  15. Etkö šie juohata minne männä?
    (Eli ennein muinoin nuorimieš)
  16. Ukko i šanou:
    – Kuule, poika, kun ottanet miut ristituatokšeš, niin juohatan.
    (Eli ennein muinoin nuorimieš)
  17. Ta vielä lujempah nakreuvuttih, konša Gal’ka etušormella juohatti mitein hiiri hännälläh vejällytti hänen kaklua myöten, ta šano pöläštynyöllä iänellä:
    – Ettäpä työ tiijä, kuin še hiiri pölätti milma, konša vejällytti omalla kauhiella hännällä kaklua myöten.
    (Čulanja-hiiri)
  18. Min’n’a šen kun ruatau, joka huomeneš työh lähtiessäh milma juohattau, jotta šyötä muka šillä ta juota tällä.
    (Čäijyllä)
  19. Kalinan Jyrki ihan šormellah juohattau minne pitäy juošša, šieppuau lintukesselin šelkähäh ta rihlapyššyn olkapiälläh ta lähtöy hyvällä vauhilla juošša lippomah.
    (Jyyki ho-o-oi...)
  20. – Ota, Paraška, ta pane likoh nuo šärit, Ol’ona juohattau tuomijah kaloja.
    (Kalarokka)
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков