Леммы

Вернуться к просмотру | Вернуться к списку

juošša

язык: карельский: собственно карельское наречие

часть речи: глагол

2 значение

  • русский: течь, литься
Исходное значение

Можно выбрать несколько форм. Подходит любая из выбранных. Пустое поле — без ограничения.

Слово-партнёр

Значения слов, встретившихся рядом с источником в заданном интервале или во всём предложении — в зависимости от режима поиска. Очистите поле для поиска только источника.

Подкорпусы

Можно выбрать несколько подкорпусов. Подходит любой из выбранных. Пустое поле — поиск по всем.

Сбросить

Найдено предложений: 377

лучший отличный хороший плохой

Поисковое окно -1…1 — верхняя линия отмечает соседние слова в заданном интервале; расстояния считаются по исходному предложению.

  1. Mouttorikelkat ajetah ieššä ta luajitah tietä, ta koirat juoššah niijen jättämyä jälkie myöten.
    (Luonto, lumi, koira ta ihmini)
  2. Val’l’akon enšimmäini koira ymmärtäy käškyjä, toiset juoššah hänen peräššä.
    (Luonto, lumi, koira ta ihmini)
  3. Ne ičeki šuatetah jouvuttua toini toistah, konša minih koira rupieu hillempäh juokšomah, toiset vähäni pureškellah šitä.
    (Luonto, lumi, koira ta ihmini)
  4. Kaččou – hukka juokšou peltuo myöten, šieppasi platenčan ta pakoh.
    (Olipa kerran koira)
  5. Talošša jo aikoja ei ole kiukuata ta vesi juokšou vesijohtokranašta.
    (Kintahan talo)
  6. Tuolta hiiri juošša hipšuttau,
    Oven luokši tuli, koputtau:
    – Ken, ken eläy mökissä?
    (Meččämökki)
  7. Harmua hukka juošša kiirehtäy,
    Oven luokši tuli, koputtau:
    – Ken, ken eläy mökissä?
    (Meččämökki)
  8. Šemmon’i šе ol’i, ei sitä ollun, ken tuaš parempaiseh, ta kem pahempah, ta ken kuinki, napr’im’er, mie muissan, kum meilä muamo, kum myö vanhempain’i ol’in tytär, ka kuj jättäy, puolenkymmentä, jo jättäy n’iitä, ta s’iitä n’iitä jiämmä n’änččimäh, tä hänellä pitäy vain kävellä, nuotilla kävelöy, ta vopše joka paikašša, tuattuo še meilä äijänkö kot’ih tulettel’i, kun aivam piti olla t’ienašša, ku pereh ol’i šuuri, ta yksinäh ol’i t’ienašša, a no n’iinkun tu..., s’iitä ku jättäy šinne, mejät pirt’t’ih, tošijanki kun kačomma, kačomma sielä, ta kun vielä himottau, n’i juošša ta šiitä jo loppusella pannah lukku ovih ta lukun tua kaikki, ta jott emmä paken’iis n’änčät, a kun konša pakenemma, n’i el’i olemma šielä uinon, tuuvittel..., olemma šikäl’i, jotta lapš ol’ lentän kätkyöštä, kun itköy, ta lattiella makuau lapši, ta s’iinä i n’än’čät makuamma, vai ku yöllä muamo nuotalta tulou n’i n’iitä, še..., šemmosie n’iän’čint’ie, a vot še ol’ eri liäkärin kohta, jotta kui jesl’i, napr’im’er, mitä kipey..., kipeyvy(i)t ta s’itä ta kipey(vyit), no t’ietäjie ečittih, ta tuošša kaikki, kylyvettä käytettih sielä.
    (Kuin ennen lapšie kašvatettih)
  9. ei joutam pirttih mänömäh kak’ih n’i buit’ ol’is’ko tuoh taloh šuat’em pellom pientarelta pirtti ollun n’i, s’iih šai tyttärev viimisen, ei joutan s’itä šuamah, ”juoškua teräväiseh nyt Ipat’in akan luokše”, jotta puapuo kuččumah puapo, a hiän el’i s’iinä poikki katajikon el’i sussietana.
    (Kuin ennen lapšie kašvatettih)
  10. S’inne kum mänet še i het’i, het’i i arvuau, ei pijä tätä i meilä i šanuo, jotta mitä nyt tul’ima, n’ii juokšou s’iitä puapo.
    (Kuin ennen lapšie kašvatettih)
  11. Hiäm mänöy sinne, ta mie jiän aivan yksinän’i, no aivan yksinän’i olen s’iinä ta, en tiijä, juokšou sus’s’ieta, šanou, jotta: ”Kačo sie,” – šanou, – ”Muar’ie, siula ollah šuovašša lampahat!”
    (Lašta šuatih)
  12. Mie juokšen sinne, m’i om miula še hotu, ta n’iin juokšen, a lampahat ne kun loukošt tultih ta teräväh i šuatih jäl’elläh, no mie lampahat ajoin, lavošš šielä vähäsen ol’in, tulen kotih, s’iitä tullah, tulou toisešt talošta tytär ta s’iitä, oma še, oma jo, i tytär jo kävi sielä kokoukšem paikoilla ta jo i tultih, mie šanon: ”Elä lähe,” – mie šanon, – ”Nyt Kat’a”.
    (Lašta šuatih)
    Mie juokšen sinne, m’i om miula še hotu, ta n’iin juokšen, a lampahat ne kun loukošt tultih ta teräväh i šuatih jäl’elläh, no mie lampahat ajoin, lavošš šielä vähäsen ol’in, tulen kotih, s’iitä tullah, tulou toisešt talošta tytär ta s’iitä, oma še, oma jo, i tytär jo kävi sielä kokoukšem paikoilla ta jo i tultih, mie šanon: ”Elä lähe,” – mie šanon, – ”Nyt Kat’a”.
    (Lašta šuatih)
  13. An’n’i n’iin kun juokšou šieltä, šanou jotta: ”Viera täššä on, siula annettih tämä šormušta, a tol’ko peše pois vereštä tämä šormušta”.
    (Unet)
  14. No, tanššilois olima, a yksi poika oikein juokšou jälkeh ta haluu miun kera lähtie ja, a mie hänt en haluo ottua.
    (Ol’i ličen’joita vs’aakuoloita)
  15. A hän oikein jo milman’i, kaikella tapua šanou, jotta pitäy šielä juošša ta pitäy šuaha, ta pitäy kipuo pityä, ja muamon’ tulou, hän kotimiehin ol’i, muamon’ tulou tuomah meilä ruokua, n’iin ol’i kiireh, jott ei ollun kot’ih aikua tuošta, tuošša šuat’en še on.
    (Ol’i ličen’joita vs’aakuoloita)
  16. Kontie läksi kiirehešti juokšomah meččäh, toi šieltä ičen kuatamah lehmän reijen ta laški šen palkinnokši naisen šylih.
    (Yhen miehen mieli ta yhekšän miehen voima)
  17. Naini oikein pöläšty ta läksi juokšomah pakoh, kontie peräh.
    (Yhen miehen mieli ta yhekšän miehen voima)
  18. KONTIE-ŠANA KÄYTÖŠŠÄ
    Juokšet hukkua pakoh, ka kontie tulou vaštah.
    (Yhen miehen mieli ta yhekšän miehen voima)
  19. Šini šen piti juošša, kuni šai košettua toista.
    (Lapšien ta nuorison talvihuvija)
  20. Ken lienöy ollun oikein paha juokšomah, ka še šai pitälti olla hippana.
    (Lapšien ta nuorison talvihuvija)
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков