ВепКар :: Леммы

Леммы

Вернуться к просмотру | Вернуться к списку

kui

язык: карельский: собственно карельское наречие

часть речи: наречие

1 значение

  • русский: как
  • английский: how
Исходное значение
Слово-партнёр

Значения слов, встретившихся рядом с источником в заданном интервале или во всём предложении — в зависимости от режима поиска. Очистите поле для поиска только источника.

Подкорпусы

Можно выбрать несколько подкорпусов. Подходит любой из выбранных. Пустое поле — поиск по всем.

Сбросить

Найдено предложений: 185

лучший отличный хороший плохой

Поисковое окно -1…1 — верхняя линия отмечает соседние слова в заданном интервале; расстояния считаются по исходному предложению.

  1. Nu, že niin issumma, šyömmä, siid kui t’otka šanow: "A-voi-voi, kuulgua vain, lapšet, jumineh on."
    (Mečänizändä)
  2. Se oli melkein, nenga aiga pitkäh piettih, sidä pitembäh piettih kui tavallista leibiä siel, anna imeldyy.
    (Vuassua luajittih )
  3. Sit ku siel otettih pois, sitte murennettih palaziksi tai jotkut pani ilmai sille da semmoni oli puččini, niin ku sanomma, puu¦puččini, da sit oli kui ruana, siel puččizes.
    (Vuassua luajittih )
  4. No se kui joudui se kagran¦pano, no siid mis oli enämbi mužikkua, toizet lähettih joven¦ajoh.
    (Kezäruavot)
  5. – A uidiu hiän kui¦-¦to, mie en muissa ka.
    (Järvie äijä on)
  6. Olin puhaldun kui en tiijä, možot šenentää nytten en varaja.
    (Mehiläzet plokittii)
  7. A hyö oldii, ka en tiijä, šanottii, što yksi mužikka oli Opokovalda vrode kui, a toine Bir’čovalda.
    (Pover’ja časoun’ašta)
  8. Peldoh šuatetah štobi hiän pehmenis’, hiän kui¦to happanis’ ali midä.
    (Oli ruaduo)
  9. — Vedelöy, vielä kui vedelöy!
    (Kyly, eri vigahizet)
  10. Seizattuima šielä, šielä kai i seisattu on – kui sanotaa – splošnaja polosa.
    (Karjalan kieleštä)
  11. Luajimmo kai midä voimmo, gu muaman kieli, elis linnas sežo kui hierus”.
    (Voitko yksi ihmini vaikuttua kielen elvyttämiseh?)
  12. Šemmon’i šе ol’i, ei sitä ollun, ken tuaš parempaiseh, ta kem pahempah, ta ken kuinki, napr’im’er, mie muissan, kum meilä muamo, kum myö vanhempain’i ol’in tytär, ka kuj jättäy, puolenkymmentä, jo jättäy n’iitä, ta s’iitä n’iitä jiämmä n’änččimäh, tä hänellä pitäy vain kävellä, nuotilla kävelöy, ta vopše joka paikašša, tuattuo še meilä äijänkö kot’ih tulettel’i, kun aivam piti olla t’ienašša, ku pereh ol’i šuuri, ta yksinäh ol’i t’ienašša, a no n’iinkun tu..., s’iitä ku jättäy šinne, mejät pirt’t’ih, tošijanki kun kačomma, kačomma sielä, ta kun vielä himottau, n’i juošša ta šiitä jo loppusella pannah lukku ovih ta lukun tua kaikki, ta jott emmä paken’iis n’änčät, a kun konša pakenemma, n’i el’i olemma šielä uinon, tuuvittel..., olemma šikäl’i, jotta lapš ol’ lentän kätkyöštä, kun itköy, ta lattiella makuau lapši, ta s’iinä i n’än’čät makuamma, vai ku yöllä muamo nuotalta tulou n’i n’iitä, še..., šemmosie n’iän’čint’ie, a vot še ol’ eri liäkärin kohta, jotta kui jesl’i, napr’im’er, mitä kipey..., kipeyvy(i)t ta s’itä ta kipey(vyit), no t’ietäjie ečittih, ta tuošša kaikki, kylyvettä käytettih sielä.
    (Kuin ennen lapšie kašvatettih)
  13. Napr’im’er, muamo main’iččou, jotta ”kuim monta lašta,” – šanou, – ”šain n’iin, en joutan n’än’n’ill imettämäh srasu, piti n’än’n’ištä vierauttua, kum meččäh piti lähtie, no, pohatat oltih ne ukkol’an s’iinä talompohjašša, a tuattuon’i kum meččäh toimitetah van’him poik ol’i talošša, ja hiän vašta, nu toistako vain kolmatta lašta jo šuanun, n’i ei n’ikuta šuanun imettyä ensimäisie lapšie, kun n’iim meččäh toimitettih tuatton’i kera, ja ukko tа akka jiähäh s’iih, ämmö ta ukko ta n’iitä šiitä lapšie, kuin šyötettänneh, kui hoijettanneh.
    (Kuin ennen lapšie kašvatettih)
  14. Kellä kui v’et’ on, un’i on tooše šemmon’i, to on vaštahakan’i, on myötähakan’i kellän’i napr’im’er no un’i.
    (Unet)
  15. Päistäret pan’ima tadeheh, kui meil’ä ka vähiin kül’vet’t’ih pelvašta n’in, ollet i päistäret keššekäh.
    (Kez’r’iämmä i vallotamma)
  16. Nu patom, kui šuar’iččii, l’ähtitäh, jo odgl’aijah, to šilloin, značite, tuaš tütön ottaa, itköw tüttö šiäl’.
    (Hiäh n’äh)
  17. A poččiloi piet’t’ih, šüötettih čül’kül’l’ä, čül’kü ka kui...
    (Pannah heiniä mostinah)
  18. Vehnän’e jawho da puol’i stokanas’t’a hernehjawhuo taiginah, i ka šotet, šotet, šotetten, štob ei šagie tahaš, štob hiän l’ien’iis’ ka, kui običnoi obarn’iekkah.
    (Pid’ijägo Työ žiivattua?)
  19. Jo oldih i nuorat otettu keralla, štobi kui n’ibud’ hän’däh pywd’iä.
    (Vejenizän’däh tože pidäw t’ied’iä...)
  20. A ei kui jo meil’, jogo šuavatt.
    (Midä ol’i pert’issä en’n’ein)
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков