ВепКар :: Леммы

Леммы

Вернуться к просмотру | Вернуться к списку

kätyt

язык: карельский: собственно карельское наречие

часть речи: существительное

1 значение

  • русский: колыбель, люлька
Исходное значение

Можно выбрать несколько форм. Подходит любая из выбранных. Пустое поле — без ограничения.

Слово-партнёр

Значения слов, встретившихся рядом с источником в заданном интервале или во всём предложении — в зависимости от режима поиска. Очистите поле для поиска только источника.

Подкорпусы

Можно выбрать несколько подкорпусов. Подходит любой из выбранных. Пустое поле — поиск по всем.

Сбросить

Найдено предложений: 53

лучший отличный хороший плохой

Поисковое окно -1…1 — верхняя линия отмечает соседние слова в заданном интервале; расстояния считаются по исходному предложению.

  1. A konža baibattau, niin:
    Bai, bai, Basalai,
    Jermošiha lapšen šai,
    Ei mahu kätkyöh,
    Postelilla brekottau,
    Čugunašša jallat,
    Luapotissa kannat.
    (Veššelä on)
  2. ”Jalkakätkyöt ne šilloin oltih kul lattiella nuorakätkyöšš ei voija jättyä, jotta sieltä lankieu, n’i ”jalkakätkyöh jätin” šanou, ”lattiel(la), leivän” šanou ”heitin šinne ta šielä s’iitä” šanou ”t’elikkäh”, no n’i s’iitä päivän kun on työššä, kolhoosan työššä, šielä poikkilahem puolella, no päivällä n’iise miv verta sit on ruokatuntie, sinne ei jouva käymäh, ”illalla kun tulen” šanou ”n’i täyš kätyt on naval’ittu, sinne, muressušta, ta i leipä sielä vielä, jottei šielä muuta kuin lienöy s’iitä oltu kem missä i makuau riepšottau.
    (Kuin ennen lapšie kašvatettih)
  3. Šemmon’i šе ol’i, ei sitä ollun, ken tuaš parempaiseh, ta kem pahempah, ta ken kuinki, napr’im’er, mie muissan, kum meilä muamo, kum myö vanhempain’i ol’in tytär, ka kuj jättäy, puolenkymmentä, jo jättäy n’iitä, ta s’iitä n’iitä jiämmä n’änččimäh, tä hänellä pitäy vain kävellä, nuotilla kävelöy, ta vopše joka paikašša, tuattuo še meilä äijänkö kot’ih tulettel’i, kun aivam piti olla t’ienašša, ku pereh ol’i šuuri, ta yksinäh ol’i t’ienašša, a no n’iinkun tu..., s’iitä ku jättäy šinne, mejät pirt’t’ih, tošijanki kun kačomma, kačomma sielä, ta kun vielä himottau, n’i juošša ta šiitä jo loppusella pannah lukku ovih ta lukun tua kaikki, ta jott emmä paken’iis n’änčät, a kun konša pakenemma, n’i el’i olemma šielä uinon, tuuvittel..., olemma šikäl’i, jotta lapš ol’ lentän kätkyöštä, kun itköy, ta lattiella makuau lapši, ta s’iinä i n’än’čät makuamma, vai ku yöllä muamo nuotalta tulou n’i n’iitä, še..., šemmosie n’iän’čint’ie, a vot še ol’ eri liäkärin kohta, jotta kui jesl’i, napr’im’er, mitä kipey..., kipeyvy(i)t ta s’itä ta kipey(vyit), no t’ietäjie ečittih, ta tuošša kaikki, kylyvettä käytettih sielä.
    (Kuin ennen lapšie kašvatettih)
  4. A s’iitä hyö teräväh, näin hyö näyteltih, kun oli hiän kätkyöššä, ka ei hyö kovuan näytelty, hyö n’iin kun, n’iät sie hyö n’iin i šanottih, moniehat juohatetah: ”Jesl’i lašta sie varajat, jotta häntä šuuvvellah” n’iin kun šuuvvellah, no ”n’iin tätä luaji, štob siula ei n’i mi puuttuis’, pyyhi omalla tällä alušvuattiellaš, n’i šano, jotta kuin ollou tämä čiistoi n’iin i sie ole čiistoi”, s’iitä puvautuu, monieš on vielä viehkahenkin’i šemmon’i, a moniehalla on n’i šilmä paha.
    (Lašta šuatih)
  5. Tul’i hiän vettä tuomašta, lapšut jäi yks’inäl’l’eh kod’ih kät’kyöh.
    (Mittynäz’ie en’n’ein pruazn’iekkoida pruaznuidih)
  6. – A lapši ol’i toko kät’kyöššä?
    (Pien’et lapšet)
  7. Lapši kät’kyöššä, kätyt keššellä latetta, kol’ča muat’ičašša, i kai huiskutettih lašta täššä.
    (Pien’et lapšet)
    Lapši kät’kyöššä, kätyt keššellä latetta, kol’ča muat’ičašša, i kai huiskutettih lašta täššä.
    (Pien’et lapšet)
  8. Kätyt latetta vaššen, langiew, hiina al’i mi olgah katkiew...
    (Pien’et lapšet)
  9. Kol’ča ol’i kolot’ittu, šidä vibu ol’i, vibu, a šidä täššä kätyt hiinoinke...
    (Pien’et lapšet)
  10. – A ymbär’i kät’kyöštä?
    (Pien’et lapšet)
  11. – Šano, midä kät’kyöššä ol’i?
    (Pien’et lapšet)
  12. Ušiempi netäli platenčan šyntymisen jälkeh kätyt oli verhottu niin, jotta kapalolapši oli aina puolipimieššä.
    (Lapšetoin talo on kuin linnutoin pešä)
  13. Jotta kotihaltie ei haittuais lapšella yöllä muata, kätkyön alla pantih halko ta kirveš (annettih työtä yökši haittuajalla).
    (Kiukua karjalaisien elämäššä)
  14. Ta šen ei pitän šiitä tuota l’ikkuu, aina kätkyöššä tuuvitettih toiset, jotta šait piäsit siitä työh.
    (Lapšista)
  15. Baba lašta bajuttaw,
    jallalla kät’yt’t’ä l’ekuttaw,
    pid’äw kahella kiäl’l’ä
    da kaikella viäl’l’ä.
    (Lapšin viržyz’ie)
  16. Baba lašta bajuttaw,
    jallalla kät’yt’t’ä l’ekuttaw,
    pid’äw kahella kiäl’l’ä
    da kaikella viäl’l’ä.
    (Lapšin viržyz’ie)
  17. Nännilapšella oli pärieštä luajittu kätyt, kumpani riippu koukušta luašša.
    (Ruato oli jykie, ka še aika muistuu hyvällä. 2)
  18. Tahikka kätyt šivottih vipuh, šemmoseh hoikkah šitkieh riukuh.
    (Ruato oli jykie, ka še aika muistuu hyvällä. 2)
  19. Kätkyön piällä pantih vanha košto, jotta šiäkšet ei purtais lašta.
    (Ruato oli jykie, ka še aika muistuu hyvällä. 2)
  20. Pirtistä kuuluu Lukin loilotušta ta kätkyön kolkahteluo lattien koholla jiänehih okših: akka šielä ašettelou muate poikua, enšimmäistä, Triihvuo.
    (Kontie niemisellä. 1)
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков