Леммы

Вернуться к просмотру | Вернуться к списку

pyhkie

язык: карельский: ливвиковское наречие

часть речи: глагол

2 значение

  • русский: вытирать, вытереть
Исходное значение

Можно выбрать несколько форм. Подходит любая из выбранных. Пустое поле — без ограничения.

Слово-партнёр

Значения слов, встретившихся рядом с источником в заданном интервале или во всём предложении — в зависимости от режима поиска. Очистите поле для поиска только источника.

Подкорпусы

Можно выбрать несколько подкорпусов. Подходит любой из выбранных. Пустое поле — поиск по всем.

Сбросить

Найдено предложений: 122

лучший отличный хороший плохой

Поисковое окно -1…1 — верхняя линия отмечает соседние слова в заданном интервале; расстояния считаются по исходному предложению.

  1. Mittuine magei on vaste otettu da kiirehes paidah pyhkitty tomuattu!
    А как сладок только что сорванный и наспех вытертый о рубашку помидор!
    (Olgišliäppy piäs Elokuu)
  2. – Roih, roih nygöi, – silitti Antipič koirua da hiemual pyhki rožii.
    — Ну, будет, будет, — сказал он, успокаивая собаку и вытирая лицо рукавом.
    (Päiväzen aittu. 5)
  3. Naizet oldih vaikkaine, vai peitoči pyhkittih kyynälii, kudamat valuttih väzynyzis silmispäi.
    Женщины молчали, украдкой вытирали слёзы, которые текли по щекам и застилали их усталые от напряжения глаза.
    (Miikul. 2)
  4. Suovattoin da enne pruazniekkoi vältämättäh pestih lattiet, stolat, laučat, pyhkittih st’oklat, seinät.
    По субботам и перед праздниками обязательно мыли полы, столы, скамейки, вытирали стёкла и стены.
    (Perindöllizen karjalazen perehen erähät eloksen tavat)
  5. Otti vihkozen da rubei pyhkimäh stolal da ikkunpielizispäi nägymättömiä pölyy, kohendeli rouzu- da t’ul’panmal’l’oi.
    Она взяла тряпочку, протёрла несуществующую пыль на подоконнике и столе, поправила вазы с розами и тюльпанами.
    (Susiedazet)
  6. Tavota, tuatoini, pal’l’aine
    Dušoin täihüžiän tappajes,
    sivota, muamoini, metlaine
    dušoin tal’l’ažian pühkijes.
    ("Tules, dušoi, bes’odažeh")
  7. Silmät salvas häi kačoi mennyöh elaigah, kačoi ukkoh Oleksieh, kuduadu jo ammui ei olluh muan piäl; sivotun paikan agjazel pyhki silmii da ainos vai uvvessah šupetti malittuu.
    (Časounan rinnal)
  8. I lattien häi pühkiw i senčat pühkiw.
    ("Meil omii lapsii iellon")
  9. Hot’ äl’giättö jo ül’en jugeiloil n’uakkažil
    N’uakikkua kallehen armožen luwhužii,
    Parembi puhtahil siibüžil pühkikkiä
    Kuldaštu armoštu!
    ([Itköw tapetule tuatole])
  10. Vediättö vai viakkahat viäs’tižet,
    Puhtahil siibüžil pühkikkiä,
    Kuldažil n’uakkažil n’uakikkua,
    Meijän kargijažian kandamužian
    Üböl’äžiän elonaigažet.
    ([Itköw tapetule tuatole])
  11. – Pertin pühkin perziel’l’eh,
    Senčoin pühkin siivil’l’eh,
    Vettü kannan kaglalleh,
    Ozrat jawhon n’uakalleh.
    (Kui lastu baijutammo)
    – Pertin pühkin perziel’l’eh,
    Senčoin pühkin siivil’l’eh,
    Vettü kannan kaglalleh,
    Ozrat jawhon n’uakalleh.
    (Kui lastu baijutammo)
  12. N’evestä panow käzirivun konečkah, vuarnad ollah seinäl, tiä, a päčil’l’üö on semmoine kočkaine, ribuo pidiä, käzie pühkie, i sih pidäw panna paras käzipaikku muatuškah niškoi, sid muatušku sen ottaw da kabrastaw.
    (Endine svuad’bo. Vie lahd’oih näh)
  13. D’awhot pühkit, sit stolah, süöd da d’uot, sid villukuožali valmis, kezriä villua!
    (Endine svuad’bo. Enzimäizet ruavot)
  14. Muga olgiloiz niis küvendü l’ükkiw, küvendü – sit täwdenäh, muut sovat ei muga varattu: küvendü oli ga, toko pühkitäh kübeniä, toko pühkitäh, a neveskäl kolme lowkkuo paloi, toko musteli!
    (Endine svuad’bo. Sijan kačondu)
    Muga olgiloiz niis küvendü l’ükkiw, küvendü – sit täwdenäh, muut sovat ei muga varattu: küvendü oli ga, toko pühkitäh kübeniä, toko pühkitäh, a neveskäl kolme lowkkuo paloi, toko musteli!
    (Endine svuad’bo. Sijan kačondu)
  15. Ižändy pezi astieloi hyvin, pyhkii pehmiel käzipaikal da kabrasti škuappazeh.
    (Čuašku)
  16. A ku tahtonetto ilmazekse igiä karkoittua ristikanzu omas koispäi iäres, pyhkikkiä vai hänen lähtiettyy late vastal omien jalloin keskes.
    (Kaiken pertin hyppeilöy da čuppuzeh kykistyy)
  17. Voibi oza “varrastua”

    Ennevahnas uskottih, ku ei sua pyhkie vastal vierastu pihua, eiga voibi varrastua heijän oza da lykky.
    (Kaiken pertin hyppeilöy da čuppuzeh kykistyy)
  18. Nygyaigazetgi “tiedovoiččijat” toči pyhkitäh lattieloi elokkahien da ozakkahien susiedoin veriälöin ies, ičessäh sanotah “teijän ozan, teijän elot ičele otan”, pölylöi da ligoi ei lykätä iäres vai kannetah omah kodih, kunne net “yövytäh”.
    (Kaiken pertin hyppeilöy da čuppuzeh kykistyy)
  19. Toiči ruatah vastukavai, pyhkitäh lattieloi omas kynnyksespäi vierahah da sanotah: “Ottakkua minun ozattomuot da voimattomuot”.
    (Kaiken pertin hyppeilöy da čuppuzeh kykistyy)
  20. Ostakkua vai uuzi vastu alakuun aigah da pyhkikkiä kai omat pertit.
    (Kaiken pertin hyppeilöy da čuppuzeh kykistyy)
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков