Леммы

Вернуться к просмотру | Вернуться к списку

muata

язык: карельский: собственно карельское наречие

часть речи: глагол

2 значение

  • русский: спать, быть в половой связи с кем-л.
Исходное значение

Можно выбрать несколько форм. Подходит любая из выбранных. Пустое поле — без ограничения.

Слово-партнёр

Значения слов, встретившихся рядом с источником в заданном интервале или во всём предложении — в зависимости от режима поиска. Очистите поле для поиска только источника.

Подкорпусы

Можно выбрать несколько подкорпусов. Подходит любой из выбранных. Пустое поле — поиск по всем.

Сбросить

Найдено предложений: 574

лучший отличный хороший плохой

Поисковое окно -1…1 — верхняя линия отмечает соседние слова в заданном интервале; расстояния считаются по исходному предложению.

  1. Et¦go pruazdniekkoih muannun mužikan kera, naizen kera?
    (Корельская Исповѣдь)
  2. Et¦go piätinčäh i kolmana piänä maguan?
    (Корельская Исповѣдь)
  3. Patriotismi on aivan šamua: konša tiijät ta šuvaičet omua muata ta omua kulttuurie, šilloin paremmin maltat ta kunnivoičet toisie maita ta toisie kulttuurija.
    (Anna Mugačeva: “Meijän pitäy enemmän paissa keškenäh”)
  4. Ta šeuruavana vuotena aktijoh yhty jo muajilman 35 muata.
    (“Muan tunti” on luonnon puolešta)
  5. Aktijoh liitty muajilman 184 muata ta še on kuutta kertua enemmän, mitä viime vuotena.
    (“Muan tunti” on luonnon puolešta)
  6. Yhteheš täh aktijoh ošallistu kakši miljardie henkie ympäri muajilmua, yli 175 muata, noin 7000 kaupunkie.
    (“Muan tunti” on luonnon puolešta)
  7. Kerran Al’a-täti nousi aikaseh ta piätti kuatua yöšankon, kuni kaikin muatah.
    (Lankiennat)
  8. Kaikin vielä muatah.
    (Lankiennat)
  9. – Vašta täššä lentyä leyhkytteli,
    Yhellä šiivellä muata kuokki,
    Toisella taivašta tapasi.
    (Vuakalintu kato)
  10. – Vašta täššä lentyä leyhkytteli,
    Yhellä šiivellä muata kuokki,
    Toisella taivašta tapasi.
    (Vuakalintu kato)
  11. ”Jalkakätkyöt ne šilloin oltih kul lattiella nuorakätkyöšš ei voija jättyä, jotta sieltä lankieu, n’i ”jalkakätkyöh jätin” šanou, ”lattiel(la), leivän” šanou ”heitin šinne ta šielä s’iitä” šanou ”t’elikkäh”, no n’i s’iitä päivän kun on työššä, kolhoosan työššä, šielä poikkilahem puolella, no päivällä n’iise miv verta sit on ruokatuntie, sinne ei jouva käymäh, ”illalla kun tulen” šanou ”n’i täyš kätyt on naval’ittu, sinne, muressušta, ta i leipä sielä vielä, jottei šielä muuta kuin lienöy s’iitä oltu kem missä i makuau riepšottau.
    (Kuin ennen lapšie kašvatettih)
  12. Šemmon’i šе ol’i, ei sitä ollun, ken tuaš parempaiseh, ta kem pahempah, ta ken kuinki, napr’im’er, mie muissan, kum meilä muamo, kum myö vanhempain’i ol’in tytär, ka kuj jättäy, puolenkymmentä, jo jättäy n’iitä, ta s’iitä n’iitä jiämmä n’änččimäh, tä hänellä pitäy vain kävellä, nuotilla kävelöy, ta vopše joka paikašša, tuattuo še meilä äijänkö kot’ih tulettel’i, kun aivam piti olla t’ienašša, ku pereh ol’i šuuri, ta yksinäh ol’i t’ienašša, a no n’iinkun tu..., s’iitä ku jättäy šinne, mejät pirt’t’ih, tošijanki kun kačomma, kačomma sielä, ta kun vielä himottau, n’i juošša ta šiitä jo loppusella pannah lukku ovih ta lukun tua kaikki, ta jott emmä paken’iis n’änčät, a kun konša pakenemma, n’i el’i olemma šielä uinon, tuuvittel..., olemma šikäl’i, jotta lapš ol’ lentän kätkyöštä, kun itköy, ta lattiella makuau lapši, ta s’iinä i n’än’čät makuamma, vai ku yöllä muamo nuotalta tulou n’i n’iitä, še..., šemmosie n’iän’čint’ie, a vot še ol’ eri liäkärin kohta, jotta kui jesl’i, napr’im’er, mitä kipey..., kipeyvy(i)t ta s’itä ta kipey(vyit), no t’ietäjie ečittih, ta tuošša kaikki, kylyvettä käytettih sielä.
    (Kuin ennen lapšie kašvatettih)
    Šemmon’i šе ol’i, ei sitä ollun, ken tuaš parempaiseh, ta kem pahempah, ta ken kuinki, napr’im’er, mie muissan, kum meilä muamo, kum myö vanhempain’i ol’in tytär, ka kuj jättäy, puolenkymmentä, jo jättäy n’iitä, ta s’iitä n’iitä jiämmä n’änččimäh, tä hänellä pitäy vain kävellä, nuotilla kävelöy, ta vopše joka paikašša, tuattuo še meilä äijänkö kot’ih tulettel’i, kun aivam piti olla t’ienašša, ku pereh ol’i šuuri, ta yksinäh ol’i t’ienašša, a no n’iinkun tu..., s’iitä ku jättäy šinne, mejät pirt’t’ih, tošijanki kun kačomma, kačomma sielä, ta kun vielä himottau, n’i juošša ta šiitä jo loppusella pannah lukku ovih ta lukun tua kaikki, ta jott emmä paken’iis n’änčät, a kun konša pakenemma, n’i el’i olemma šielä uinon, tuuvittel..., olemma šikäl’i, jotta lapš ol’ lentän kätkyöštä, kun itköy, ta lattiella makuau lapši, ta s’iinä i n’än’čät makuamma, vai ku yöllä muamo nuotalta tulou n’i n’iitä, še..., šemmosie n’iän’čint’ie, a vot še ol’ eri liäkärin kohta, jotta kui jesl’i, napr’im’er, mitä kipey..., kipeyvy(i)t ta s’itä ta kipey(vyit), no t’ietäjie ečittih, ta tuošša kaikki, kylyvettä käytettih sielä.
    (Kuin ennen lapšie kašvatettih)
  13. S’iitä mie otan ta, no viimesenä huomekšena, minä päivänä mie hänen šuan, tulen ta, a muamo ol’ ei etähänä vielä s’iinä, tuattol’a, käyn, nuotalta matkuan ta käyn heijän luo, a smiet’in, jotta ei pitäis’ muamon luona viikkuo olla, jotta sahvat’t’iu, lujašta tulomah anna hiän ei hokšais’, kun on vanhuš ta kaikki, no, mie tulen, mintäh työ tänä päinä näim myöhä olija, ka n’im myöhä olima, a vähän kalua šaima, tulemma s’iitä, tätä mie tulen kot’ih, ta kuoissa šen koko päivän, em päiväššä makua, em makua kun n’iin otti šivut, jotta kun en voi, a ensimmäin’i on, en t’iijä n’imitä, no, a ičekšen’i vain tuumaičen, jotta ne še miula kyllä päivät ollah ne.
    (Lašta šuatih)
    S’iitä mie otan ta, no viimesenä huomekšena, minä päivänä mie hänen šuan, tulen ta, a muamo ol’ ei etähänä vielä s’iinä, tuattol’a, käyn, nuotalta matkuan ta käyn heijän luo, a smiet’in, jotta ei pitäis’ muamon luona viikkuo olla, jotta sahvat’t’iu, lujašta tulomah anna hiän ei hokšais’, kun on vanhuš ta kaikki, no, mie tulen, mintäh työ tänä päinä näim myöhä olija, ka n’im myöhä olima, a vähän kalua šaima, tulemma s’iitä, tätä mie tulen kot’ih, ta kuoissa šen koko päivän, em päiväššä makua, em makua kun n’iin otti šivut, jotta kun en voi, a ensimmäin’i on, en t’iijä n’imitä, no, a ičekšen’i vain tuumaičen, jotta ne še miula kyllä päivät ollah ne.
    (Lašta šuatih)
  14. Mie šan: ”A s’ie vain ole ta mäne kotihiše, ta makua huoletta mielettä, kum mie olem,” – mie šanon, – ”Mitä tuškua nähnyn?”
    (Jalka parannettih)
  15. Još vain, no još ylöš turvin vain lattiella pitillä sitä näim makuau, ja tätä ylöš turv…, ka kr’eslalla n’iät sie Hospot’i, iče kyličči maka…, ta s’iitä näin vai lakka om muašša, täššä ta vielä käteh näin tämän luappaseh panou, suutkim piäš on kuolija.
    (Mimmon’i šiä tulou)
  16. Mit’t’i, magaiz’it vil’ kodvazen venüz’it.”
    (Istuma svičalla)
  17. Postl’ih riptetah i muatah.
    (Pert’is’s’ä ümbäri lawčat)
  18. Šielä gos’t’imma yön, maguamma šielä.
    (Suad’iba)
  19. Druwška i lähtöw viemäh muata, toizeh pert’ih složitah muata.
    (Suad’iba)
    Druwška i lähtöw viemäh muata, toizeh pert’ih složitah muata.
    (Suad’iba)
  20. Ka lapši i magai ka tällä kovalla.
    (Pien’et lapšet)
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков